, , ,

Ongewenste kinderloosheid bij vrouwen

Ongewenste kinderloosheid

Omdat ik merkte dat er heel veel dames strugglen met ongewenste kinderloosheid wilde ik op mijn blog een plekje creëren voor dit onderwerp. Ongewenste kinderloosheid is iets wat zich heel vaak afspeelt maar wat eigenlijk een taboe is. Er wordt niet over gesproken om verschillende redenen. Ik heb al een gastblog staan over dit onderwerp: Onvruchtbaarheid bij moslima’s en vandaag is er nog een zuster die haar verhaal vertelt. Het is de bedoeling dat zij vaker voor Fatimama gaat schrijven. Ik vind het ontzettend fijn dat ze dit wil doen.

“Fatima vroeg me om als gastblogger hier en daar, eens in de zoveel tijd wat te schrijven. Om mijn verhaal naar buiten te brengen, er bekendheid aan te geven, de taboe te doorbreken. Best ironisch en misschien zelfs

wel hypocriet als je je bedenkt dat ik dit anoniem doe, zodat mijn familie er niet achter komt. Ik hoor je denken: “wáár achter precies?”
Mijn gezinssituatie. En ik zeg bewust gezinssituatie, omdat ongewenste kinderloosheid zo dramatisch klinkt. En nu moeten we het zeker niet bagatelliseren, want het ís dramatisch, laat ik daar vooral niet om gaan liegen. Maar met de term ongewenste kinderloosheid wordt er zo nadrukkelijk gekeken naar wat er NIET is. Terwijl ik, ook zonder kinderen, nog altijd mijn eigen gezinnetje heb. Klein maar fijn.

Onze GEZINSsituatie dus. Want de tijd dat een gezin uit een vader, moeder en kind(eren) bestaat, is voorbij. En nu zal dat voor de van huis uit Moslim lezers sowieso al wel wat anders liggen, aangezien het vroeger wel vaker voorkwam dat een man van Islamitische komaf meerdere vrouwen had bijvoorbeeld, iets waar wij van huis uit Christelijke Westerlingen geen ervaring mee hebben. Ons gezinsbeeld is dus al wat gelimiteerder.

Overigens zeg ik “wij” en “ons”, omdat ik een bekeerling ben. Ik ben bij mijn geboorte Rooms Katholiek gedoopt, maar op mijn 18e had ik besloten dat de Islam bij mij past – of beter gezegd: ik bij de Islam. Allah heeft daarna mijn man op mijn pad gestuurd en voor ik het wist, was ik getrouwd. Alhamdulillah.

Hoe snel dat ging, zo moeizaam ging onze volgende stap: gezinsuitbreiding. En nu zit ik – inmiddels 9 jaar, 3 volledige ICSI pogingen en 1 miskraam later – mijn verhaal te doen over hoe dit dus uiteindelijk niet zo heeft mogen zijn voor ons.

Er wordt altijd veel gepraat over tienerzwangerschappen en mensen die er bewust voor kiezen geen kinderen te “nemen” – maar op de één of andere manier is onze situatie toch nog even te ongemakkelijk om het er over te hebben lijkt wel. Hopelijk zullen mijn blogposts aan de bespreekbaarheid van dit onderwerp bijdragen. En ach, anders ben ík in ieder geval mijn ei kwijt. Ten koste van jullie, lezers. Dat dan weer wel.”

 

Wat vind je van deze blog? Heb je er iets aan? Als je zelf iets zou willen schrijven voor Fatimama kan dat altijd via info@fatimama.nl. Je kan dat anoniem doen of met vermelding van je naam en eventuele website.

1 antwoord
  1. tiha
    tiha zegt:

    ik vind het ook fijn dat het belicht wordt. En helemaal omdat het wordt verteld vanuit de vrouw die graag zwanger wil worden. Ik heb namelijk wel eens gesprekken met vrouwen die geen kinderen hebben mogen krijgen waar ik geen weet van heb. En als het onderwerp dan aan bod komt, voelt het zo zwaar beladen (dat voel ik) dat ik gewoon echt niet meer weet wat te zeggen zonder in cliche dingen te vallen of dingen te zeggen die onbedoelt pijnlijk kunnen overkomen.

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.