,

Mijn eerste keer | Moslim worden

In tegenstelling tot wat de titel laat denken, gaat het niet over de eerste keer die je waarschijnlijk onmiddellijk in je hoofd krijgt. Natuurlijk niet, ik ben een moslima en praat niet in het openbaar over zulke dingen. Dat zijn privé dingen. Nee, deze keer gaat over moslim worden.

, , , ,

Heb ik het gered met 150 euro? | Budgetplannen

Een paar weken terug vertrok mijn man naar Marokko zoals je vast al wel gelezen hebt. Ik vind dat altijd heel lastig omdat ik dan overal alleen voor sta. Normaal gezien is mijn man ook niet altijd thuis natuurlijk maar als hij naar Marokko gaat, hoop ik altijd maar dat er niks zal gebeuren. Ook alleen slapen vind ik altijd eng. Elhamdulilah is er tot nu toe niks gebeurd maar leuk is anders.

Toen hij wegging leek het ons wel leuk om eens te zien of ik me aan een budget kan houden. Voor mij is een budget best lastig omdat ik een impulsaankoper ben. En dan vooral in de supermarkt. Ik moest wel een beetje wennen aan het idee maar ik ging er dan toch mee aan de slag. Ik maakte een weekmenu met daarin alle dingen die ik zeker een keer wilde eten als hij er niet was. En daarin ook de dingen waarvan ik wist dat Nu’aim ze zeker eet.

Ik moet zeggen dat ik me het eerste weekend een beetje heb laten gaan. Ik had in totaal 200 euro voor 2 weken. Normaal zou dat genoeg zijn maar ik ging een beetje los en gaf 50 euro uit voor vooral ongezonde vreetdingen. Daarna moest ik me herpakken want ik wilde echt echt geen geld extra pakken. Dus met het nichtje van mijn man die een paar dagen bleef logeren, gingen we naar de Albert Heijn en naar de slager. Ik kocht echt alles in functie van het weekmenu. En had zo genoeg vlees voor alle dagen.
Daarnaast waren er nog wel wat kleinere dingetjes die ik moest kopen om aan te vullen, zoals groenten.

Hier kun je meer lezen –>2 weken eten voor 150 euro

Ben je benieuwd of het me lukte? Mijn man was ook benieuwd, hij was al verbaasd dat ik me zo goed had voorbereid en al alle dagen had ingepland. En ik moet eerlijk zeggen, ik was zelf ook verbaasd. Maar nu moest ik het nog waarmaken. Ik had het zo uitgerekend dat ik de donderdag dat mijn man kwam boodschappen kon halen. Dus dat mijn budget dan op mocht zijn.
Je moet trouwens weten dat wij vaak biologische producten halen en dan zit je al heel snel aan een hoog bedrag maar ik skipte heel veel dingen en kocht bijvoorbeeld de goedkoopste pasta etc.

Na anderhalve week, had ik nog iets van 20 euro in mijn portemonnee van het originele bedrag. En.. ik had het kunnen redden als ik mezelf echt aan mijn lijstje had gehouden maar met de aankomst van mijn man in het vooruitzicht en het idee dat ik me zooo had ingehouden, kwam ik boven het bedrag uit…MAAR. Ik had ook bloemetjes gekocht omdat dat zo gezellig stond en wat andere dingetjes omdat hij thuis kwam.

boris-smokrovic

Het is me dus niet helemaal gelukt maar ik heb er wel wat van geleerd. Ik leerde dat wij eigenlijk best wel heel veel geld uitgeven aan boodschappen. Dat ik dus echt een impulsaankoper ben en ik leerde ook dat ik best kan leven met minder.

Heeft het zin gehad om me aan een budget te houden terwijl ik me er niet helemaal aan het kunnen houden? Ja, ik vind van wel want zo zie je hoe gedachteloos je normaal gesproken geld uitgeeft en je bent ook weer dankbaar voor het feit dat je normaal alles kunt kopen. Ik werk dan wel niet maar omdat wij geen huis gekocht hebben en niet veel extra uitgaves doen, kunnen we dan wel weer eten wat we willen.
Het scheelt ook dat we niet vaak uit eten gaan. Ik doe dat wel graag maar ik vind ook dat het regelmatig tegenvalt en dat is dan weer zo zonde van je geld (ja, das dan weer de Nederlander in mij he).

Al met al vind ik het best een aanrader om af en toe zo een budgetweekje erin te knallen. Echt niet elke week maar  af en toe eens een budgetweek kan echt geen kwaad.

Leef jij met een budget of heb je dit ook wel eens als experiment gedaan? OH en doe je al mee aan de winactie van het boek “een Jihad van Liefde?” Link hier:

, , ,

Moslims en terrorisme

Zoals mijn vaste lezers al weten, moslims en niet moslims, schrijf ik zo nu en dan blogs over mijn gevoelens als moslima als er weer eens een aanslag plaatsvind. Ik vind dat zeer belangrijk. Ik kan niet iedereen bereiken met mijn blog maar de personen die ik kan bereiken probeer ik wel een hand te reiken.

pixababy

Voordat ik me bekeerde had ik een heel ander beeld over moslims en over de islam.
Alle oorlogen in het midden oosten waren een  ver-van- mijn-bed-show en terrorisme was altijd islamitisch. Tot 9/11…

 

ik hou van moslims

Ik weet nog precies wat ik aan het doen was. Ik was bij mijn ouders toen het eerste vliegtuig door de twintowers vloog en toen ik de kinderen (de 2 oudste) daarna had opgehaald deed ik direct de tv aan om verder te kijken. Hele avonden keek ik naar praatprogramma’s. En inmiddels kwam ik erachter dat er heel wat ‘islamkenners’  zaten die alleen maar de islam en de moslims zaten te bashen. Zo boos werd ik daarvan. Want ik kende zelf zoveel moslims. Ik wist niet veel van de islam maar wel van de moslims. Ik kon zo met ze lachen, altijd in voor een lolletje en dat eten! Wauw. En zo gastvrij en vriendelijk altijd.

Oorlogsregels

Vanaf dat moment had ik een ander idee over moslims dan wat er op tv te zien was. Zelf was ik nog geen moslim maar dat duurde niet heel lang. Het was de voorbode van mijn bekering denk ik zelf. Nadat ik zelf moslim was geworden zag ik terroristische aanslagen natuurlijk door een hele andere bril. Ik had inmiddels veel meer kennis en kende nog meer moslims. Wat ik vooral wist, was dat als je ‘een persoon vermoord die onschuldig is, het is alsof je de hele mensheid vermoord’. Voor mij genoeg om te weten dat je nooit en te nimmer onschuldige mensen mag vermoorden. Enja natuurlijk wist ik dat allang al, maar op het moment dat je als nieuwe moslim geconfronteerd wordt met dat soort zaken is het fijn het nog eens te lezen. Wat ik nog meer leerde, wat dat er echt regels zijn aan oorlog voeren. Zo mag je geen oude mensen, kinderen, zieke, zwakke mensen of vrouwen vermoorden. Je mag zelfs niet hun land vernielen en hun huizen. Zo anders dan wat je ziet gebeuren tijdens de oorlogen op tv.

mijn gevoelens..

Omdat ik het zo belangrijk vind dat andere mensen ook weten dat er miljoenen moslims niet achter aanslagen staan, blog ik er regelmatig over. In de onderstaande blogs schreef ik zelf over mijn gevoelens:
huis tuin en keuken moslim
Een moslima over Brussel
Hoe denkt een moslima over aanslagen

en ik kon mijn blijdschap ook niet verbergen toen ik het boek ‘een jihad van liefde’ van uitgeverij de bezige bij mocht ontvangen. Hier staat de recensie:
recensie een Jihad van Liefde

Nadat ik hem uit had bleef ik er nog lange tijd over nadenken en ik besefte me dat ik hier iets mee moest doen nadat ik het boek had uitgelezen. Ik wilde hem eerst houden maar omdat ik de boodschap super belangrijk vind, wil ik hem doorgeven. Dus wil JIJ het boek “een Jihad van liefde” winnen? Reageer dan hieronder op mijn blog (met een geldig mailadres) dat je meedoet met de winactie. Ik zal de uitslag bekend maken op 20 november 2017.  Als je meedoet, zorg en dan voor dat ik wel contact met je op kan nemen en reageer binnen 48 uur. Anders gaat de prijs naar een andere persoon. De winactie is inmiddels afgelopen.

Heb jij iets gelezen wat over dit onderwerp gaat en dat je graag wilt delen? Laat het dan ook hieronder achter zodat andere mensen het ook kunnen lezen. En doe je mee?

 

,

De moslima tag

Vandaag is het vrijdag, een belangrijke dag voor de moslims omdat op die dag de wekelijkse preek in de moskee gehouden word en we samen bidden. Dit is verplicht voor alle mannelijke moslims. Voor vrouwen is het niet verplicht. Het is ook niet altijd haalbaar om naar de moskee te gaan. Zelf vond ik dat wel altijd heel fijn maar het is niet heel handig omdat er bij mij in de buurt geen fijne moskee is. Maar omdat het vrijdag is verzon ik een moslima tag! Er zijn al zoveel tags dat deze er ook nog wel bij kan. Als je hem overneemt, link je dan even?

Wat is  je favoriete soerah?
Eigenlijk soerat al Mulk. Toen ik het las wilde ik hem gewoon uit mijn hoofd leren maar ik wist niet dat het zo’n belangrijke soera was

Wie is jouw voorbeeld in de moslimwereld?
Als jij een moslimvrouw bent, je een doel voor ogen hebt en daar voor gaat en binnen de regels van de islam jouw succes behaalt, ben je voor mij een voorbeeld. Daar kan ik alleen maar van leren.
Mijn vriendin Khadija is zo een voorbeeld. Ze is zo ontzettend lief en zal je altijd het gevoel geven dat ze jou heeft gemist en dat je speciaal bent.  Nog een vriendin is Inge, ze is uitbaatster van een crèche en er is gewoon probleem zo groot of ze lost het op. Maar ze is gewoon voor haar doel gegaan, een zelfstandige (halal) crèche. Dit zijn voorbeelden uit mijn eigen omgeving maar er zijn ook dames die mij met bepaalde dingen zo raken. Sommige zijn heel jong, sommige wat ouder, sommige heel erg praktiserend, andere wat minder maar het zijn allemaal moslima’s.
Een kort lijstje van mijn andere inspiratiebronnen:
Malika Ouacha
Raja Felgata (kleurrijke lijst)
Mona van Mona’s cupcakes
Naima Ajouaoua
Fatima Elatik
De dames van Nesci
Boutaina Azzabi
Laila Aabid
Dames van halal
Cindy Raes
Olga Vos
RAHMA HOLLANDIA (zoek haar op en steun haar voedselbank)
Dit lijstje is zeker niet compleet want er staan nog zoveel zusters op mashaAllah

Hoe lang ben je al praktiserend?
Ik ben bekeerd in 2004 en ben toen langzaamaan begonnen met praktiseren. Met echt 5 x per dag bidden had ik het heel moeilijk omdat ik gewoonweg niet gewend was om te bidden. Uiteindelijk heeft mijn man me daarmee geholpen toen we getrouwd waren.

Wat was voor jou de aanleiding om te gaan praktiseren?
Ik haalde een boekje uit de kast wat over de islam ging en toen ik dat las, besefte ik me dat het wel eens de waarheid kon zijn. Vanaf toen ben ik gaan zoeken en zoeken en zoeken.

Wat is jouw favoriete halal snack?
Ik denk alles wat niet pikant is en waar kip in zit, deegwaren en gewoon echt Marokkaanse loempia’s ofzo. Sowieso, ik ben blij dat ik niet in Amsterdam woon waar mijn schoonzus woont want dan zou ik nu echt een skippybal zijn. Zo lekker haar eten! MashaAllah.

Heb je het wel eens moeilijk met de hoofddoek?
In het begin wel maar nu niet. Ik vind het wel lastig dat ik met een hoofddoek totaal niet voldoe aan het schoonheidsideaal maar ik doe het met een reden. Ik wil ook juist afstand doen van de maatschappelijke druk op vrouwen.

Wat zou  jouw ideale vakantie zijn?
Ik zou graag een keer naar Indonesië gaan, dat lijkt me zo mooi. Turkije lijkt me ook super.

Welke apps qua islam zijn  echt aanraders?
Nou ik heb er maar 2 dus vandaar mijn vraag hahaha

Welk islamitisch restaurant vind je echt goed?
Wij gaan meestal naar Marokkaanse visrestaurants in Antwerpen, das meestal heel lekker en niet zo duur. Maar er is ook een leuk restaurant, Monkeys, ik hoor daar echt alleen maar goed verhalen over.

Is er een boek over de islam dat je echt zou aanraden aan andere zusters?
Ik weet niet of je het Het Kennishuys kent? Die geven boeken uit van grote geleerden en belangrijke werken. Ik heb daar nu 2 boeken van. “Liefde in de Quran” en een boek van Imam al Ghazali. Ik vind het wel moeilijk om te lezen omdat ik last heb van een ‘concentratiestoornis’ die Nu’aim heet. (dit betekent dat ik niet goed kan lezen met Nuaim in de buurt omdat ik continue afgeleid word, denk dat de meeste mama’s dat wel herkennen.) Concentreren lukt me gewoon niet meer zo goed maar ze zijn zo goed mashaAllah. Alleen soms een beetje lastig om te lezen.begin van de leiding

 

Wat vind jij de mooiste doe3a?
O Allah, plaats licht in mijn hart, en licht op mijn tong, en licht in mijn gehoor en licht in mijn ogen en plaats licht achter me, licht voor me, licht boven me en licht onder me. O Allah, begunstig me met licht.

Hoeveel soerat ken je uit je hoofd?
Nou helaas maar 7 plus ayat al Koersie en de eerste ayat van Soerat al Mulk. Er is iets mis met mijn hoofd, ik vergeet zoveel en kan niet veel meer onthouden.

Ga je wekelijks naar de moskee op vrijdag?
Ik heb dat een tijdje gedaan maar op de een of andere manier lukt het me niet meer.

Wie zijn jouw favoriete moslimbloggers?
Jorien Buiskool
Madelon van Waymadi
mammiemammie
fabulicoushomelife
beauty sultana
de dames van Lepetitfavorite
Als je er niet tussen staat, sorry maar ik had niet zo veel tijd. Als je wilt kan ik je blog er tussen zetten want ik hou sowieso van moslimabloggers.

Staat jouw bekeringsverhaal ergens online?
Het stond altijd op moslima.nl maar al die bekeringsverhalen zijn weggehaald. Ik heb het wel hier op de blog staan, klik maar op de link mijn bekering en ook via deze link Mijn eerste keer

Wat is je favoriete feestdag? Eid Al Adha of eid Al Fitr?
Hmmm, lastig. Ik mis altijd iets op beide feesten. Voor het gevoel is het leuker als je de hele maand gevast hebt. Het feest erna is echt een beloning voor alle moeite, een soort ontlading. Eid Al Fitr is weer een heel ander verhaal natuurlijk, dat gaat heel diep.

Heb jij naast de hadj nog een islamitische droom?
Mijn droom is om een boek te schrijven. Dat zal gaan over succesvolle moslima’s. Ik wil dit schrijven/maken om te laten zien dat de islam de vrouwen niet onderdrukt en dat wij moslimvrouwen meedraaien op allerlei niveau’s en vakgebieden. Dit boek is ook om verschillende soorten van moslima’s aan het woord te laten. Van praktiserend naar minder praktiserend. Ik wil ons juist met elkaar verbinden. Of je nou praktiserend bent of niet, we zijn alllemaal moslima’s. Ik ben daar al mee bezig momenteel. Als je nog tips hebt mag je dat echt altijd laten weten want dit is echt een heel nieuw gebied voor mij.

Dit waren de vragen die ik aan jou wilde stellen lieve moslimablogger. Ik ben erg benieuwd naar jullie antwoorden en vooral naar wie jullie voorbeeld is. Als je zelf nog leuke vragen hebt, let me know. Als je zelf geen moslim bent maar vragen hebt die je altijd al aan een moslim wilde stellen, let me know en dan zal ik die binnenkort in een blogje beantwoorden.

Corona tijd
,

Slaaptekort als moeder

Toen Nu’aim werd geboren, besloot ik om hem borstvoeding te geven voor zolang als het kon. Nouja, ik ging voor 2 jaar. Omdat in de Koran staat dat een kind recht heeft op 2 jaar borstvoeding. Ik ging er dus voor. Van tevoren wist ik alleen niet dat ik er zo oververmoeid van zou raken want deze blog schreef ik 2 jaar geleden. Inmiddels drinkt hij natuurlijk geen borstvoeding meer maar hij klimt nog steeds in mijn bed, ligt nog steeds het liefste overdwars en pakt nog steeds mijn kussen in. Oja, ik ben nog steeds moe en hij wordt nog steeds wakker ’s nachts. Deze nacht wilde ik hem in zijn eigen bed laten slapen en blokkeerde zijn weg maar hij stond op en liep via de andere kant het bed in en kroop tussen zijn vader en mij in. Slaaptekort als moeder dus..

Ja hoor, als moeder van kleine kinderen ben je er nooit van gevrijwaard…Nachten die te kort zijn of nachten waarin je continue wakker werd. Vannacht was het weer zover. Onze kleine Nu’aim zit namelijk momenteel in een zeer irritante periode.
Normaal gesproken is hij altijd wel druk en een beetje stout omdat hij van alles pakt en stuk maakt. Alleen nu huilt hij echt om alles. Alles. Als er iets is dat hem niet bevalt is dat reden om te janken.
Midden in de nacht moet meneer direct zijn behoeftes vervuld zien worden omdat hij anders begint te schreeuwen. Ik voel me werkelijk een slaaf van deze jongen.

Ik probeer om rustig te blijven en te kijken wat hij wil of nodig heeft maar ik kan er niks aan doen dat ik strontchagerijnig word. Natuurlijk heb ik het zelf een beetje verpest door hem vaak bij mij in bed te nemen maar dat is gewoon omdat ik anders nog langer wakker ben ’s nachts. Drinken doet hij niet meer zoveel gelukkig maar nog steeds is hij wakker en beweegt hij. Hij ligt het liefste overdwars. Heel handig hoor. Dan ligt hij natuurlijk zonder deken want hij trapt die weg maar word dan wakker omdat hij het koud heeft.
Wat hij ook heel leuk vind is om met zijn hoofd op mijn kussen te liggen. Like seriously dude, ik slaap al op zo’n klein stukje van het bed omdat jij de rest van de 1.60 voor jezelf hebt, maar mijn kussen wil je ook nog innemen?

Vanmorgen werd hij rond 6 uur even wakker maar sliep na gerommel toch weer door. Maar om 7 uur vond hij het nodig om mij wakker te maken en sliep hij weer door. Kom op, give me a break en geef mij gewoon mijn slaap alstjeblieft!
Slaaptekort hoort erbij en slaaptekort kun je compenseren. Slaap word gewoon zwaar overschat. Uiteindelijk weten alle moeders dat je gewoon een beetje een moeilijk dagje hebt maar dat je de dag uiteindelijk wel doorkomt.
Alleen na 2 jaar tekort slaaptekort, wat ook komt omdat ik elke dag om 6 uur opsta voor Soraya, ben ik echt op een punt dat ik echt boos ben. Mijn humeur daalt gewoon naar het vriespunt en vervolgens heb ik echt bijna de halve dag nodig om een beetje te kalmeren.

Ik zal wel de enige zijn die dan chagerijnig tegen de kinderen doet maar ik kan er echt niks aan doen. Teveel slaapgebrek is gewoon echt niet goed voor een mens en vandaag is het dus weer zover. Want niet alleen sliep ik tekort maar omdat meneer mijn sloffen aanwilde en ik ze liever zelf aan had, vond hij het nodig om een huilbui op te zetten.
En toen ik naar het toilet ging en de stoel die hij naast de pot neerzette, een stukje verschoof, was dat weer aanleiding om te gaan janken. Oja en toen hij de schoenen van Soraya op het kleed had neergezet en ik ze terug in de gang smeet, was dat ook weer een goede reden voor zijn buien. Ja, want schoenen horen toch op een tapijtje!

Nou mama’s, ik ga maar eens een driedubbele koffie drinken en een ontbijtje klaarmaken voor die hongerlappen hier want anders krijgen we een NOG bozer jongetje. Doeiiii

 

, ,

Bloggen is commercieel en waarom maken bloggers reclame?

Toen ik in 2003 begon met bloggen was bloggen nog heel erg onbekend. Het was echt alleen een plek om je gedachtes of ideeen online te zetten. Het was ook heel makkelijk om te bloggen. Omdat ik een hele lange blogpauze hield, viel ik bijna van mijn stoel toen ik weer begon. Bloggen was commercieel geworden. Like hoe dan?

Commercieel denken is best o.k.

Ik volgde allerlei pagina’s die over bloggen gingen omdat ik een honger had naar meer informatie over bloggen. Vooral het schrijven vond en vind ik interessant. Maar blijkbaar zijn er ook allerlei trucjes om je blog groter te laten worden (meer lezers krijgen). In het begin vond ik dit echt heel raar en te commercieel. Tot ik me realiseerde dat het niks is om je voor te schamen als je wilt dat veel mensen lezen wat je schrijft. Iemand die schilderijen maakt, wil ook graag dat mensen dat zien en mooi vinden. En soms moet je hosselen. Hosselen in de goede zin, dus je blog delen op social media en allerlei ‘trucjes’ gebruiken waardoor je blog hoger komt te staan bij google.

Geld verdienen met je blog?


Ook vond ik het idee dat je geld kan verdienen met je blog echt wel leuk. Ik bedoel, ik heb nooit het beroep gevonden waar ik blij van werd en ik ben al heel lang thuisblijfmoeder. Ik heb bewust die keuze gemaakt omdat ik er wilde zijn voor mijn kinderen en niet gebonden wilde zijn aan een werkgever en de verplichtingen die daar aan vast zitten. Niks lijkt me erger dan je zieke kind toch naar school te moeten sturen met een paracetamol omdat je moet werken. Respect voor de mama’s die dit wel doen. Echt, ieder zijn keuze. Maar voor mij persoonlijk leek dat mij niks.

Tevreden met minder

Gelukkig heeft mijn man een beroep waarbij ik thuis kan blijven en zitten we ook niet vast aan een dure hypotheek of aflossingen van schulden. We gaan ook niet uit, drinken geen alcohol en gaan niet zo vaak uit eten. We zijn tevreden met wat minder. Maar toch. Ergens kriebelde het wel aan mij dat ik geen inkomen heb. Dus toen ben ik me wat meer gaan bezighouden met de commerciele kant van het bloggen. Ik leerde over reclame dat de reclame van tegenwoordig heel anders verloopt dan vroeger. Dat we vroeger geloofden wat we op tv zagen maar dat we het nu liever horen van iemand die we vertrouwen.

En alhoewel ik het woord ‘commercieel’ eerst heel vies vond, begon ik het beter te begrijpen. Commercie is niet vies. Het is juist interessant. Ik vind het interessant dat mensen nu niet meer geloven in reclame van een bedrijf dat zichzelf aanprijst maar dat ze dat liever van iemand horen die ze vertrouwen. Want dat heeft natuurlijk ook een voordeel. Zo heb je verschillende soorten bloggers en verschillende soorten normen en waarden.

Eigen normen en waarden

Zo zal ik bijvoorbeeld nooit reclame maken voor een alcoholisch drankje, of voor andere dingen die tegen ons geloof ingaan. Maar zo zal ik bijvoorbeeld wel reclame kunnen maken voor producten waar ik wel achter sta, die ik fijn vind om te gebruiken, of dingen waarvan ik denk dat jullie als lezers er iets aan hebben. Stel je voor, er is een badpakkenmerk dat zwempakken verkoopt die je auwrah bedekken maar die niet alles bedekken, zou ik daar wel over nadenken omdat je dat dan wel zou kunnen gebruiken als je met andere vrouwen gaan zwemmen. Zo zal ik altijd de overweging maken of ik het met mijn eigen normen en waarden kan verenigen. Ik vind dat je als blogger wel een verantwoordelijkheid hebt om eerlijk te zijn met je lezeres en niet iets te promoten dat je zelf niet zou gebruiken of waar je zelf niet achter staat.

Momenteel maak ik nog niet echt reclame. Ik heb wel al een aantal recensies geschreven en zou er nog graag een aantal aan toe willen voegen. (Hier kun je ze vinden een jihad van liefde en Onderweg naar de moskee) Gewoon omdat ik lezen heel belangrijk vind en omdat ik het leuk vind om een verslagje over een boek te schrijven.  Ik hoop dat jij als lezer ook het gevoel hebt dat je mij in dat opzicht kunt vertrouwen. Ik ben niet het type ‘alles-mooier-maken-dan-het-is. Als je mij op insta volgt (je kunt hiernaast klikken op het icoontje van insta om mij te volgen), weet je ook dat ik juist houd van eerlijkheid en van alles vertellen hoe het is.

Hopelijk heb je nu een beter beeld over waarom bloggers reclame maken en of ze commercieel zijn. Heb je er nog vragen over kun je ze altijd stellen.

, ,

Wat heb ik deze 2 weken gedaan? | Netwerkevent & Winactie

Zoals gezegd ga ik elke dinsdag en donderdag bloggen en vandaag is het dinsdag! Het heeft wat moeite gekost omdat het momenteel herstvakantie is maar het is uiteindelijk toch gelukt. Het leek me leuk om deze keer een overzichtje te schrijven van de laatste 2 weken zodat jullie een beetje een idee hebben wat ik gedaan heb.

Mijn man ging op reis

Nou, ten eerste vertrok mijn man op donderdag de 19e oktober voor 2 weken naar Marokko. Ik had er een beetje gemengde gevoelens bij. Ten eerste kwam de herstvakantie eraan wat betekende dat ik vrij lang alleen was met de kinderen maar ten tweede gunde ik het hem heel erg op bij zijn moeder op bezoek te gaan. Ze woont namelijk in Marokko.

Gelukkig was Greg erbij!

 

Gelukkig ging hij met zijn zus want het nichtje van mijn man bleef een paar nachtjes bij ons slapen. Ze bleef van donderdag tot maandag. Het was onwijs gezellig en ik lag elke dag pas om half 2 in bed. Minstens.
Nadat zij was weggegaan kwam Greg! Greg, mijn oudste zoon. Hij woont in Alkmaar en had herstvakantie. Dat betekende natuurlijk een gezellige tijd voor ons. We hebben heel veel gepraat, gesnoept, gelachen, gebrainstormd en heel veel andere dingen gedaan.

 

brainstormen met mijn zoon

Afgelopen donderdag zijn we samen de stad in gegaan om wat dingen te bespreken. Hij doet namelijk de opleiding Communicatie & Marketing en wilde me helpen met plannetjes voor mijn blog. Ook gaf ik hem al eerder het boek van Annic van Wonderen die we kregen tijdens de masterclass. Super leuk boek met hele interessante feitjes als je bezig bent met marketing. (Ik zal nog een blog schrijven over wat Communicatie & Marketing met een blog te maken hebben.)

Op vrijdag moest hij helaas weer vertrekken omdat hij nog wat dingen moest doen voordat de school weer begon en wilde hij nog afscheid nemen van een vriend die voor een langere periode vertrok. Dat was wat minder natuurlijk want als moeder wil je je kinderen zo lang mogelijk bij je hebben maar goed. Ik probeer het positief te bekijken. Hij is nu 19 en kan zelf komen als hij tijd heeft en ik weet dat het nu weer beter met hem gaat dan een paar maanden geleden. Elhamdulilah.

Netwerkevent van de momblogawards

Op zaterdag had ik iets heel leuks op de planning. Het netwerkevent dat plaatsvond voor de momblogawards die georganiseerd werd door Nele van mamaexpert
De kinderen moest ik ook meenemen natuurlijk want mijn man zat (en zit) nog steeds in Marokko. Sofie van mamaabc was zo lief om me op te halen bij de metro.

De Playmobil tafel.

Bij binnenkomst werden we gelijk onthaald met goodiebags en de kinderen kregen ook goodiebags, hoe schattig! Op de foto kun je zien wat er ongeveer allemaal inzit. Ik kan al wel vertellen dat de wafeltjes bijna allemaal op zijn en Nu’aim dezelfde avond alle dozen al open begon te trekken. Bij de ingang kwamen we ook gelijk Nathalie tegen van unicornsandfairytales. Supergezellig weer, zoals gewoonlijk.

Tijdens het netwerkevent waren de kinderen aan het spelen met allemaal speelgoed van Playmobil. Oja, het moment dat ze binnen stapten kregen ze gelijk chocolade in de hand gedrukt. Hahaha het was al gelijk een goede binnenkomer voor ze op die manier.
Ik wilde graag naar het netwerkevent gaan om kennis te maken met een aantal bedrijven maar ik wist ook niet zo goed hoe of wat. Stap je op die mensen af en stel je jezelf voor en geef je je visitekaartje? Blijkbaar wel dus maar deze trien was een beetje verlegen. Iets waar ik aan moet werken dus. De kinderen waren lekker aan het spelen maar ik moest wel opletten omdat ze af en toe aan het vechten waren. Ja hoor, zelfs toen ik aan het praten was met de contactpersonen van V-tech waren ze aan het ruzie maken en zag ik vechtende kinderen. TOPPIE!!! Dat praat niet echt lekker natuurlijk.

Wat ook tof was, was dat er een delegatie van Nederlandse bloggers was. Superleuk om even met ze te praten, ik volg ze allemaal. Ik kon het dan ook niet laten om ze even aan te spreken. Dat werd een kort maar gezellig gesprekje met:
Fleur van mamasliefste
Linda van  mamaliefde
Merel van lotuswritings en
Nicole van meisje eigenwijsje
Al met een al een leerzame avond want ik leerde wel het een en ander. Zoals dat ik echt beter moet netwerken, dat ik me niet moet schamen of onzeker moet voelen en dat ik beter mijn kinderen kan thuislaten tijdens zoiets. Soraya is op zich wel heel makkelijk maar toen we naar huis gingen was ze bijna ziek van de prikkels. Ze dacht echt dat ze moest overgeven. Er waren ook heel veel mensen, het was donker buiten, het was koud, heel veel geluid en een situatie die ze niet kende. Op de terugweg stonden we eerst bij de bushalte te wachten waar niet eens een buskwam waar ze dus echt bijna begon te flippen en toen we eindelijk in de tram zaten, was die echt stikvol omdat er een concert was in sportpaleis en wij moeten altijd langs die halte.

Ze was boos en verdrietig en nee dit is niet Soraya

Op zondag moest Soraya naar Arabisch wat ze niet leuk vond maar wat wij wel belangrijk vinden omdat Arabisch heel belangrijk vinden, zowel in de islam als in de Marokkaanse cultuur. Er gaan meer deuren open voor je als je Arabisch zowel kunt lezen als schrijven en een wereld van kennis ligt verborgen achter die deuren. Maar helaas vind ze het verschrikkelijk om naar de les te gaan. Diezelfde avond zei ze dat ze niet Marokkaans wil zijn. Die dag brak mijn hart want ik zie 2 culturen juist als een verrijking maar zij ziet het als een beperking. Er is hier nog veel werk aan de winkel en ik ga hier zeker mee aan de slag en omdat ik denk dat er nog wel meer kinderen zijn die hiermee zitten zal ik hier ook nog een blog over schrijven in de toekomst.

Op maandag hebben we helemaal niks gedaan. Maar echt, niks. Ja, op koken na natuurlijk en Nu’aim die deed ineens een middagdutje wat ik heel raar vond want dat doet hij al jaren niet meer. We sloten gisteravond af met koekjes en een kopje thee en de kinderen gaan nu heel goed slapen omdat in de goodiebags van de Lidl lampjes zaten die een sterrenhemel weergeven op het plafond. Het is echt zo rustgevend en ze hebben geen licht meer nodig als ze gaan slapen. Gewoon het lampje aanzetten en na 45 minuten gaat het lampje gewoon uit. Het werkt met Led licht en batterijtjes dus echt ideaal.

Vandaag is het zoals ik al zei dinsdag.. Over 2 nachtjes komt mijn man weer thuis. Eindelijk. Ik hoop dat we dan even wat leuks gaan doen en ik zie er echt naar uit om de zorg weer te delen met hem.

Ojaaa helemaal vergeten, ik heb op instagram een winactie lopen! Als je kans wilt maken, volg me dan op instagram en laat me onder de foto weten dat je meedoet.  Je kunt me hier vinden: fatimama.nl

Veel liefs en tot snel!

, , ,

9 dingen die ik leuk vind aan Marokkanen

Iedereen loopt de laatste jaren zo te zeiken over Marokkanen. Het is gewoon afgezaagd geworden. Daarom vond ik het tijd worden om te beginnen met een tegenoffensief.
Vroeger had ik al veel Marokkaanse vriendinnen en ik ben inmiddels al 12 jaar getrouwd met mijn Marokkaanse man. Je kunt me dus wel een insider noemen. Pas op, als je een azijnpisser bent, kun je dit beter niet lezen. Als je minder Marokkanen wilt ook niet. Lees dan absoluut niet verder.

 

 

eigen foto

1)Nou, om mee te beginnen maken  ze echt de allerlekkerste THEE ooit. Ik kan echt zo een pot leegdrinken en alhoewel ik minder suiker gebruik dan de meeste Marokkanen kan ik de zoetheid in muntthee echt wel waarderen.

 

 

 

2.)Daarnaast hebben ze geweldige ONTBIJTJES. Ik weet nie hoor maar bijvoorbeeld sfenj. Dat zijn gewoon oliebollen maar dan in de vorm van een donut. En dat bij het ontbijt! Heeerlijk met kaas trouwens. En msmen is zoooo jammie. Ook heerlijk met kaas maar ook super lekker met een gehaktvulling. Dan heb je nog de Marokkaanse duizend gaatjes pannenkoeken en die zijn zalig met honing. Wat bij een Marokkaans ontbijtje niet kan ontbreken is ei gebakken in olijfolie. In het begin vond ik het erg raar omdat ik boter gewend was maar het is echt superlekker. Vooral bij mijn schoonzussen. Offcourse.

pixababy

3.) KIP MET OLIJVEN, om je vingers bij af te likken. Een gerecht wat vaak gegeten word als er visite komt. Super. Lekker. Deze zou eigenlijk op 1 moeten.

4.) Marokkanen zijn ook supergoede PROBLEEMOPLOSSERS. Schroef tekort of een kabeltje te kort? Geloof me, ze vinden iets in huis wat het oplost. De pagina’s met ‘oma weet raad’ kunnen vervangen worden door ‘Marokkanen weten raad’. Dit zijn niet altijd de mooiste oplossingen maar ze zijn wel lekker goedkoop en als het werkt, wie ben ik dan om erover te klagen?

pixababy

5.) Marokkanen zijn meestal ook echt heel BEHULPZAAM. Als je ziet wie er in de bussen opstaan voor ouderen of wie er helpen met kinderwagens dan zijn dat meestal Marokkanen. Ik heb dat echt super vaak zelf meegemaakt of gezien. Ze komen op ziekenbezoek, doen veel aan liefdadigheid en de vrouwen bakken zich suf aan lekkere dingen en maaltijden voor allerlei bijeenkomsten. Gratis.

6.) De meeste Marokkanen die ik ken hebben echt HUMOR. Bij die kleine van me is het nu al begonnen. Anderhalf jaar en hoppetee. Trouwens kijk maar eens naar het caberet tegenwoordig, de Marokkanen zijn er goed vertegenwoordigd.

7.) GASTVRIJHEID. Serieus, daar kunnen ze wel wat van. Als je ooit eens echt Marokkaans wilt eten, spreek je buurvrouw aan (natuurlijk niet als je een man bent want das not done) en de kans is groot dat ze je uitnodigt. De mensen die al lang Marokkaanse buren hebben zullen vast al eens getuige zijn geweest van de gastvrijheid in de Ramadan. Ik mis mijn Marokkaanse buren in de Ramadan. We kregen bijna elke dag eten. En lekker!

pixababy

8.) Het volgende puntje voor mij is dat ik vind ik dat Marokkanen over het algemeen echt GOED GEKLEED gaan. Ik ben soms echt jaloers op hun goede smaak. Vooral sinds ik een hoofddoek draag vind ik het moeilijk om iets te vinden maar als ik kijk naar mijn Marokkaanse zusters (met of zonder hoofddoek) kan ik nog wel wat van ze leren mashaAllah.

9.) Marokkanen zijn AANPAKKERS. Is er ergens een benefiet of een feestje? Hop en ze staan alweer te koken of te bakken. Niks is ze te veel want helpen doen ze graag. Heerlijk toch!

pixababy

Nou dit waren er voorlopig even 9. .

Heb je ook nog pluspunten? Schrijf maar op voor de negatievelingen. Laat ze maar gek worden. Marokkanen? I like them!

, , , ,

2 weken eten voor 150 euro | 2 weekmenu’s

Toen mijn man en ik trouwden, zat ik nog op school. Na 3 maanden verhuisden we samen naar België en we moesten daar rondkomen van weinig geld. De kinderbijslag was ook een gedoe van heb ik jou daar en dat duurde ook een jaar voordat we dat kregen. Ik heb dus wel periodes in mijn leven gehad waarin ik moest rondkomen met een heel laag budget.  Maar toen mijn man me uitdaagde om 2 weken eten voor 150 euro, raakte ik wel even in paniek. Na de eerste paniek besloot ik 2 weekmenu’s te maken.

Ik keek in de keuken wat voor ingrediënten ik nog allemaal had en wat ik moest bijkopen. Daarnaast zocht ik ook in de talloze recepten uit de Allerhande die ik door de jaren heen verzameld had. Dat waren er nogal wat maar ik pikte er 2 uit. 2 Recepten die snel klaar waren en niet veel van mijn budget zouden vragen. Daarnaast bedacht ik me ook om dingen met elkaar te combineren. Zo zou ik bijvoorbeeld de ene dag pasta kunnen maken en de dag daarna de gehakt die daarbij hoort kunnen combineren met magioni bloemkoolpizza. Zo gezegd zo gedaan. Ik maakte 2 weekmenu’s met de optie om dingen aan elkaar te koppelen en om ze om te ruilen. Zolang ze maar gekoppeld bleven.

Hiernaast vind je mijn weekmenu. Goed idee toch allemaal? Natuurlijk ging het al vanaf dag 1 niet zoals ik het in mijn hoofd had omdat we de 1e dag iets aten wat mijn schoonzus had meegenomen. Wel fijn want dat scheelde weer in het budget. Daarnaast had ik geen andijvie kunnen kopen waardoor ik moest verschuiven. Ik ben nu ongeveer op de helft van de menu’s en het enige recept waar ik me aan gehouden heb tot nu toe is de spaghetti Rapida van de Allerhande. Het is inderdaad ontzettend snel klaar, heel gemakkelijk want je pleurt alles in de pan en naast het roeren moet je alleen maar even wachten tot je een gerecht hebt. Ik vond het alleen niet super lekker. Wel ok voor een keer maar de kinderen hebben er alle twee weinig van gegeten.

Dat was dus maandag en gisteren was ik weer zo aan het twijfelen wat ik zou maken. Ik bedacht me om snel charmila te maken met gebakken kipfilet maar toen realiseerde ik me dat ik niet voor niks een weekmenu had gemaakt en maakte ik snel  de pompoensoep (met biologische pompoen van de buren) en de wraps met kipfilet. Heerlijk gegeten.

De boodschappen deed ik zaterdag met het nichtje van mijn man die hier een paar dagen kwam. Mijn man is op bezoek bij zijn moeder in Marokko en ik kon normaal gezien alleen maar boodschappen doen zonder auto maar elhamdulilah, zij heeft een rijbewijs. Dus zaterdag gingen we naar de Albert Heijn waar ik echt zoooo keurig netjes alleen maar alles van mijn lijstje haalde. Daarna door naar de Islamitische slager en daar genoeg gehaald om de 2 weken door te komen. Op dit moment heb ik nog 50 euro over en nog een week te gaan. Ik heb natuurlijk nog wel geld achter de hand. Mijn man laat me niet achter met alleen maar 200 euro. Ja, hij liet 200 euro achter voor de boodschappen maar die eerste 50 euro ging er op 1 dag doorheen toen ik even wat kleine dingen haalde dus vandaar dat ik het met 150 wilde redden. Anyway, er is altijd geld hoor maar ik vond de uitdaging eigenlijk wel leuk. Het is fijn om te weten wat je gaat eten of in ieder geval om te weten wat je in huis hebt en daarop in te spelen.


Er zijn nog wel wat dingen die ik nog moet halen want zo is het brood bijna op en halen we altijd broden van 1,99 bij de Delhaize. Ik weet dat dat goedkoper kan maar ik kan echt niet zelf brood bakken zonder broodbakmachine. Enja, het fruit en de groeten blijven sowieso niet lang goed. Ik heb daarom ook voor de laatste 4 dagen gerechten staan die ik kan maken met gedroogde peulvruchten. Maar gelukkig zijn bepaalde producten zoals tomaten nog niet aan de hoogste prijs. Als de tomaten goedkoop zijn gebruik ik namelijk altijd heel veel tomaten in mijn gerechten. Het is lekker en gezond. Veel antioxidanten en aangezien dat veroudering tegengaat is dat best wel een heel goed idee voor deze dame.


Ik moet trouwens wel zeggen dat ik met mijn nichtje en de kinderen afgelopen zondag ben gaan eten op de Turnhoutsebaan omdat ik daar echt wel trek in had en aangezien het keihard regende had ik totaal geen zin om nog te koken. Het kan zijn dat de vermoeidheid ook een rol speelde aangezien ik elke dag pas rond 2 uur ging slapen maar mijn kleine wekkertje Nu’aim daar geen rekening mee hield. Het geld dat ik daarvoor gebruikte was niet van het boodschappengeld maar kwam van mijn rekening. En morgen gaan Greg en ik (mijn oudste zoon is gekomen toen mijn nichtje wegging, ik ben geen dag alleen gelukkig) samen koffie drinken in de stad. Daar gebruik ik een ander budget voor. Ik zie hem veels te weinig en we kunnen er alle twee echt van genieten om lekker koffie te drinken op een goede plek. Dusja, het is niet zo dat ik ALLES moest doen van dat geld wat het natuurlijk veel makkelijker maakt. Ik ga na deze 2 weken nog een evaluatie maken op de blog over het totale bedrag en of ik daar overheen kwam of niet. Zoals ik zei heb ik nog een week met 50 euro en daar moet ik nog brood en groenten en fruit voor kopen.

Werk jij ook met een weekmenu? En is dat bedrag van 150 euro te hoog en overdrijf ik dat ik het lastig vind of vind je dat ook niet zoveel? Oja, je kunt me volgen op mijn instagram waar ik actief ben en op mijn facebookpagina plaats ik alle nieuwe blogs. Tot snel inshaAllah!

 

 

 

, , ,

Recensie: Een Jihad van Liefde|Mohamed El Bachiri

Op 22 maart 2016 vinden de aanslagen in Brussel plaats. De Marokkaanse en moslim gemeenschap houden hun adem in: “als het maar geen Marokkaan/moslim is..” De wetenschap dat het Marokkanen zijn is weer een steek in de rug van de Marokkaanse gemeenschap die het al moeilijk heeft. Het is een steek in de rug van de moslims die meedraaien in de maatschappij. Die gewoon hun best doen om hun leven zo zinvol mogelijk te maken en die gewoon een rustig leven willen.

Op het moment van de aanslagen zit ook Loubna in de metro.
Loubna Lafquiri.
Loubna, een Marokkaanse moslim vrouw.
Loubna, vrouw van Mohamed El Bachiri.
Loubna, moeder, vrouw van, dochter van, vriendin van, buurvrouw van en lerares van vele kinderen op een Brusselse school.
Loubna.

De gevoelens die een Marokkaanse moslim als een orkaan treffen na een aanslag, zijn gevoelens van boosheid, verdriet, onbegrip en verwardheid. Hoe zou je je dan voelen als Marokkaanse moslim, als de liefde van je leven, sterft door een aanslag, gepleegd door iemand met dezelfde achtergrond en hetzelfde geloof?

Mohamed El Bachiri, de man van Loubna overkwam dat. Hij gaf in december 2016 een liefdevolle speech geven in het tv-programma De afspraak. Met zijn speech raakte hij miljoenen mensen. Omdat het een speech was die anders was dan iedereen had verwacht. Want een persoon verliezen waar je zoveel van houdt, zou bij elke persoon gevoelens van haat, verbitterdheid en boosheid op kunnen roepen. De man van Loubna, daarentegen, schreef een boek: Een jihad van Liefde. Dat boek werd uitgebracht door Uitgeverij de Bezige Bij
De titel alleen al is een titel die menig niet-moslim wenkbrauw doet fronsen. “Jihad, das toch dat van de heilige oorlog?”

De werkelijke betekenis kun je tegenwoordig zo van Wikipedia halen. De werkelijke betekenis is dit:

Jihad (Arabisch: جهاد, djihād) is een begrip uit de islam. Het komt van de Arabische woordstam jhd, dat ‘streven’ betekent. Jihad betekent letterlijk ‘inspanning gericht op het realiseren van een bepaald doel’. Er wordt onderscheid gemaakt tussen innerlijke en uiterlijke jihad.

En met het woord Jihad heeft Mohamed El Bachiri de daadwerkelijke struggle van zijn gevoelens verwoord. ‘Een jihad van liefde’, gaat over de gevoelens die hem overspoelen na het overlijden van zijn vrouw. Hij haalt herinneringen op van hem en Loubna, hij vertelt over zijn kinderen. Het boek is niet lang. Het is een klein pocketboekje met  korte stukjes maar de boodschap achter de verhalen is groter. Veel groter dan het boek. Het breekt je hart op sommige punten en het laat je de kwetsbaarheid zien van een man die zijn vrouw verliest aan de idealen van de personen die hetzelfde geloof als hem delen. Het laat je de kwetsbaarheid zien van een man die vanaf dat moment zijn kinderen alleen moet opvoeden. Die vanaf dat moment verder moet leven zonder zijn vrouw, zonder zijn Loubna, de vrouw waar hij zoveel van hield/houdt. Het boek is autobiografisch en geeft je een kijkje in het leven van een Marokkaanse man die opgroeit in Molenbeek en hoe hij denkt over religie, de liefde, de wereld.

Op het moment dat ik het boek binnen had, pakte ik het en liet het me niet meer los totdat ik klaar was. Het boek is opgetekend door David van Reybrouck en verteld door Mohamed. De manier van schrijven nodigde uit tot meer en meer lezen. Het is niet in een verhaalvorm geschreven zoals talloze andere boeken. Het is een samensmelting van korte verhalen over zijn leven met en zonder Loubna. Een liefdesverklaring en een oproep tot liefde.

Volgens mijn oudste zoon is een recensie pas goed als er ook iets negatiefs instaat maar ik kon het werkelijk waar niet ontdekken. Voor de azijnpisser is er altijd wel iets te vinden en hoe cliche maar waar, het enige negatieve vond ik dat het boek me naliet met vragen over hoe het NU gaat met Mohamed, met zijn kinderen en ik wilde meer weten over Loubna. Maar Mohamed vertelde wat hij wilde vertellen. Niet meer en niet minder. De essentie van zijn verhaal is precies wat ik ook wilde met mijn eerdere blogs
Een moslima over de aanslag,
een moslima over Brussel
 en 
Huis Tuin en Keuken moslim

over terroristische aanslagen en hoe ik daar tegenover sta als moslim. Haat kun je niet bestrijden met haat want dan wordt het alleen maar erger. Haat kun je alleen maar bestrijden met liefde, heel veel liefde en daarom, steun ik zijn oproep:

Laten we zijn Jihad van liefde steunen, laten we de verbinding zoeken en vinden met iedereen. Laat de dood van zoveel onschuldige mensen en de dood van Loubna niet voor niks zijn. Een jihad van liefde. Liefde. Is Allah niet de meest Barmhartige, de meest Genadevolle?

Moge Allah de slachtoffers genadig zijn. Amien.

 

 

Het boek “een Jihad van liefde”, heb ik ontvangen van uitgeverij “de Bezige Bij”.