Mijn grootste levensles

Als je aan mij zou vragen wat de grootste levensles is die ik ooit heb gekregen, zou ik je direct kunnen vertellen wat die levensles is. .

Gisteren ging ik, zonder kinderen (woehoeeee) naar de supermarkt. Ik liep door de winkel, pakte de spullen die ik nodig had en tijdens het lopen door de winkel kijk ik, zoals iedereen, altijd naar andere mensen. Maar sinds ik moslim ben geworden kijk ik anders naar mensen en kijken mensen anders naar mij. Ik voel vaak die ‘angst’ of afstand die mensen hebben. Negen van de 10 keer klopte die gedachte die ik heb misschien helemaal niet maar toch, die is er.

Angst, afstand, bang

Soms, als ik me goed voel, voel ik dan de neiging om juist op zo iemand af te stappen en iets doms te gaan vragen. Gewoon om die ander te laten zien dat ik ook een mens ben, dat ik kan praten en dat ik niet zo eng ben. Bij de Delhaize (Belgische supermarkt) zit er ook zo’n dame achter de kassa soms. Als je haar ziet, dan word je gelijk een beetje bang, haar haar zit strak naar achter en ze kijkt een beetje streng. Om dat gevoel weg te halen bij mezelf, dat ze vast niet van moslims houdt, ging ik al eerder bij haar aan de kassa staan. Gisteren ging ik via de self scan. En raad eens wie er daar stond om de mensen te helpen bij wie het niet goed lukte? Die dame. SubhanAllah.

Een heel leuk gesprek

Ze vroeg me of het lukte en binnen 2 tellen waren we verwikkeld in een heel leuk gesprek. Ze was totaal niet streng, juist lief. Ze vroeg hoe ik het in België vond. Dat ze het altijd knap vond van mensen -zoals mij- die dan van ver kwamen en…….Toen begon ik te lachen. Hahahaha maar mevrouw, ik ben gewoon Nederlands, ik ben Nederlands, mijn ouders zijn Nederlands en ik ben gewoon een bekeerde moslima. Ze snapte direct dat ze een vooroordeel had en ik vond dat helemaal niet erg. Ze deed er ook niet moelijk over. We babbelden gewoon verder. Het was heel leuk, ze nam echt de tijd om met me te praten (het was heel rustig in de winkel) en ze respecteerde me echt. En je voelt het al, zo komen we naar mijn grootste levensles.

stockfoto

Mijn grootste levensles

Want de allergrootste les die ik elke keer weer opnieuw leer is dat je mensen niet moet beoordelen op het eerste gezicht. What you see is heeeel vaak niet what you get. We moeten elkaar gewoon een beetje meer leren kennen. Dan komt het allemaal goed. Gewoon wat vaker jezelf dwingen om iemand aan te spreken die je niet kent. Ik deed dat vroeger al. Ging ik op Amsterdam Centraal Station aan de stoerste jongen de weg vragen. Want hoe stoer je ook bent, hoe crimineel je ook bent. Echt, iedereen heeft een normale kant en diegene wil dat vaak ook laten zien. Niemand wil de hele tijd alleen maar slecht zijn. Natuurlijk zijn er wel grenzen want je moet je zelf niet in gevaar brengen als je ziet dat iemand niet helemaal ok is, of loopt te schreeuwen. Of als het donker is en er komen 5 man aan lopen en jij gaat de weg vragen. Lijkt me niet altijd zo handig. Maar geloof me, deze manier van handelen heeft me al heel vaak positief verrast. Enja, als er een keer iemand nogal grof uitvalt, is dat niet erg want ook dat is me wel eens overkomen. Of iemand die gewoon NIET met mij wil praten. Nou doei, er zijn tig anderen die het wel willen.

Wat is jouw grootste levensles en spreek jij net als mij wel eens vreemden aan?

18 antwoorden
  1. Brigitte
    Brigitte zegt:

    Groot gelijk! Die levensles heb ik lang geleden ondervonden.. the other way around. Mensen hadden altijd een vooroordeel bij mij omdat ik nogal sociaal ben 🙈 Tot op de dag van vandaag weet ik maar heel goed dat het eerste zicht niet altijd is wat het is, je moet idd eerst met de persoon praten alleer een voordeel te vellen.. you go girl!

    Beantwoorden
    • Fatimama
      Fatimama zegt:

      Ja, ik zou het niet weten natuurlijk. Bij mij is dat echt iets wat iedere keer terugkomt. En meestal moet ik deze les iedere keer opnieuw leren want ik ben elke keer opnieuw weer verbaasd als iemand anders doet dan ik had verwacht.

      Beantwoorden
  2. Hasret
    Hasret zegt:

    Heel leuk om te lezen! Maar zoals je zegt gewoon doen en durfen. Als wij ons zelf al anders zien en dat niet doen,dan is het heel normaal dat anderen dat ook zo doen. Ik ben zelf ook zo praat met iedereen en vraag ook alles aan ze. Eerlikk gezegd nooit problemen gehad maar komt denk ik omdat ze denken dat ik gewoon Nederlands ben😅 Of omdat Nijmegen zo klein is en mensen anders zijn dan in grotere steden kan ook wel.Want was een x in Rotterdam vroeg ik de weg aan een meneer. Die zag er eigenlijk niet uit maar dacht ga daar niet op letten en die negeerde me😂 Ik beoordeel ook niemand want wat ik niet bij mijzelf wil hebben doe ik ook niet bij een ander. Gr Hasret😚

    Beantwoorden
  3. Esra
    Esra zegt:

    Mooi stukje. Het komt me wel bekend voor.
    Soms heb ik ook vooroordelen over een ander, maar zodra er wacht gebeurd (bv even tramdeur ophouden voor mij, voor me opstaan, glimlachen etc) betrap ik mezelf hierop.

    Helaas heeft de elite een kloof gecreerd tussen ons en hen, motto is zoals het luidt: divide and conquer. Dat weten we stiekem wel maar toch ontstaat er een hen versus wij gevoel wat absoluut niet zou moeten zijn.

    En nu? sinds ik meer husnuldhan heb, ook bij nietmoslims, heb ik er meer vrede mee. En dat straal ik uit, of ik nu een gewaad draag of niet, en de barriere wordt hierdoor opgeheven.

    Zoveel rust in de samenleving, alhamdoulillah. We moeten gewoon blijven volhouden dat vooroordelen slecht zijn en de rotte appels van beide kanten (die opvallen) in de minderheid zijn, en niet de meerderheid.

    Beantwoorden
  4. Essma
    Essma zegt:

    Mooie post! Heel herkenbaar! Ik heb een soortgelijk iets meegemaakt hier in Frankfurt. Ik kwam van de sportschool en had dus gewoon mijn comfi kleding aan, nog een beetje een verhit gezicht van het sporten en m’n haar door de war. Ik liep onderweg naar mijn auto, een praktijk voor osteopathie binnen (zocht er al een en vond ‘em incidenteel). Ik loop naar binnen om een afspraak te maken. Eenmaal bij de balie leg ik uit waarom ik een afspraak nodig heb. De man antwoorde dat de praktijk alleen voor ‘privé verzekerden’ is. Mijn ogen werden groot van verbazing! Ok, en what makes you think I don’t have a privat insurance? Ik moest mijn woede even wegslikken en liet de man mijn verzekeringskaartje zien…hij wist niet hoe stom hij overkwam maar ik liet het voor wat het was. Mijn verzekeringskaartje ‘zei’ al genoeg. Ik denk dat deze man ook een belangrijke les heeft geleerd! Never judge a book by its cover!

    Ik spreek vaak vreemden aan. Sinds we in Frankfurt wonen, alleen maar vreemden ons heen! 😉 Fijne dag!

    Beantwoorden
    • Fatimama
      Fatimama zegt:

      Jaaaa, zulke dingen he. Dat haaaaaat ik zo erg. Heb ik ook al meegemaakt zulke rare dingen.
      Hahahaha ja nu MOET je wel met vreemden praten he. Maar ik heb zomaar het idee dat dat niet zo een probleem is voor jou. Duits zou echt wel serieus mijn probleem zijn trouwens.

      Beantwoorden
  5. Adriana
    Adriana zegt:

    Assalaamu alaykum lieve zuster,

    Ik ben zelf ook een bekeerde Nederlandse moslima. Wat je zegt klopt helemaal. Ik maak best wel vaak zulke dingen mee, pasgeleden nog met een oude dame die naast me in de trein zat. Dat was zo een leuk gesprek, ze was echt nieuwsgierig en wou graag weten waarom ik een hoofddoek droeg en ze zag er echt mooie dingen in terug ma sha Allah. Ze was ook verwonderd naar het feit dat me moeder ook bekeerd was naar de Islam. Toen ik nog op school zat en naar stage ging zat ik ook altijd met eenzelfde oudere mevrouw te kletsen in de bus. Zulke dingen vind ik zo leuk!

    Wat je zegt is echt zo waar… heb keer op keer meegemaakt dat ik dacht.. hmm deze persoon zal wel nors zijn maar dan blijkt dat juist niet zo te zijn.

    Helaas maakte ik nog een paar dagen geleden mee dat iemand mij gewoon kei hard afwees.. maar zoals je zegt.. nou doei haha ik had al die lieve mensen in me hoofd die me wel te woord stonden en zouden willen staan. Toch moet ik zeggen dat ik het als bijzonder pijnlijk ervaar als mensen zo afwijzend zijn, ook mensen die roepen dat moslims weg moeten. Waar moet ik in hemelsnaam heen haha… me eigen landje stichten ofzo, tja zou dat niet ideaal zijn :).

    Er zijn gelukkig nog goede, respectvolle mensen alhamdulillah.

    Beantwoorden
    • Fatimama
      Fatimama zegt:

      Ow ik heb vaak echt zulke leuke gesprekken gehad in de trein. Ik moest regelmatig van Antwerpen naar Rotterdam en terug. En echt, de gesprekken die ik daar voerde waren echt geweldig gewoon. Want de trein is soms zo vol dat je naast elkaar zit en niet anders kunt dan met elkaar babbelen. Ik mis dat echt. Gewoon ik en mijn koffie en een vreemde persoon. Wel een vrouw he hahahaha

      Beantwoorden
  6. Cindy Reyns
    Cindy Reyns zegt:

    Je hebt inderdaad snel en oordeel klaar over mensen puur op uiterlijk. Moet wel zeggen sinds ik mama ben ben ik er enorm los in geworden. Ik vraag meestal niets want ben super verlegen en begin te stotteren als iemand iets vraagt aan mij. Maar vanaf ik me op mijn gemak voel kan i echt los worden.

    Beantwoorden
    • Fatimama
      Fatimama zegt:

      Oh serieus sinds je moeder ben geworden. Wat apart. Misschien kun je jezelf daarin trainen door jezelf een klein beetje te dwingen op iemand af te stappen. Ook al ga je blozen of stotteren. Dat maakt niet uit.

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *