, ,

Dromen & doelen, haalbaar als je mama bent?

Het is al eeuwen geleden dat ik geschreven heb, dat ik mijn vingers over het toetsenbord heb laten glijden, op zoek naar de juiste volgorde van de letters en de woorden. Maar vandaag las ik iets wat me instant inspiratie gaf om weer te beginnen. Het was een afbeelding op instagram waarop stond dat je eigenlijk je dromen net zoveel aandacht zou moeten geven als je angsten. En bam! Hoe freakin’ klopt dat!
De laatste tijd, zeg maar week,  heb ik me pas gerealiseerd dat ik mijn leven helemaal niet leid. Ik lijd het. Ik ben niet degene in charge. Nee, dat zijn mijn angsten. De angst die de boventoon voert is de angst dat er iets gebeurt met die kleine. Die angst houdt mij helemaal in zijn greep. Als ik andere moeders hoor praten of als ik lees hoe andere mensen hun leven invullen, bedenk ik me altijd dat het zo anders gaat dan bij mij.

pixababy foto

pixababy foto

Ik bedoel, ik begrijp gerust dat social media vaak een vertekend plaatje geeft en ik doe daar zelf ook aan mee. Maar toch, ik volg mensen/vrouwen die succesvol zijn juist omdat ik geïnspireerd wil worden. Ik heb altijd al een zwak en een fascinatie gehad voor succesvolle mensen. Want wat is het wat ze succesvol maakt? Is het hun looks? Hun geld? Hun studie? Hun achterban? Als je vrouwen volgt die succesvol zijn zul je merken dat het niet 1 van die dingen is. Wat ze wel allemaal gemeen hebben, is dat ze hun dromen achterna gaan en hun dromen meer aandacht geven dan hun angsten. Dat ze voorbij die angsten gaan om hun dromen waar te maken.

 

En dat zit ik hier ’s avonds op de bank, verkrampt omdat ik bang ben dat die kleine koorts krijgt, dat hij begint te hoesten, dat hij ziek wordt, dat hij misschien weer stopt met ademhalen, een koortsstuip krijgt. En als ik daar dan serieus over nadenk, weet ik echt heus wel dat hij een normaal kind is, dat hij maar 1 keer in zijn leven een koortsstuip heeft gehad die misschien veroorzaakt werd omdat ik mijn gevoel had genegeerd. (Hij had een veels te warme trui aan en ik dacht elke keer, trui uit, trui uit. Ik deed dat niet omdat hij sliep maar daardoor kon die warmte ook niet goed weg.) En als een kind ziek word, dan kan dat gebeuren. Er is niks wat ik kan doen wat dat kan voorkomen ofzo. Dus waarom leef ik er dan zo mee. Waarom verkramp ik als hij gaat slapen, als hij naar school gaat? Gewoon die stomme angst die niet realistisch is. Angst is nuttig als je in gevaar bent en iets moet ondernemen omdat je dan op scherp staat.

 

Dus voor mij is het tijd om mijn angst een grote schop te geven en te gaan leven! Ik heb zoveel dromen voor me liggen:

  • Ik wil mijn blog nu eens een keer serieus nemen en regelmatig bloggen
  • ik wil een boek schrijven
  • een webshop starten
  • brood leren bakken
  • sporten en afvallen
  • ons huis in orde maken en
  • zelfverzekerd zijn.

Als moeder zijnde is het niet gemakkelijk om voor je dromen te gaan omdat je altijd het gevoel hebt dat je kinderen voor gaan. Maar de waarheid is dat kinderen er niet gelukkiger van worden als wij niet goed in ons vel zitten. Kinderen voelen dat. Het is belangrijk om te ontdekken waar je gelukkig van wordt en waar je ontspannen van wordt. Meestal is dat iets waar je ook een talent voor hebt. Ik ben in ieder geval blij dat ik na zoveel jaar ontdekt heb waar ik een goed gevoel van krijg en waarvan ik voel dat het bij mij past: schrijven dus. Want van de hele dag het huishouden doen terwijl je daar niet goed in bent is natuurlijk een doodvonnis. Nouja, das misschien overdreven maar je kunt er dan gif op innemen dat je ongelukkig thuis blijft zitten en dat is niet de bedoeling. God heeft ons niet geschapen om ongelukkig te zijn. Dus deze mama gaat nu deze blog even afmaken (tags, categorie en afbeeldingen toevoegen) en daarna gaat ze lekker ontspannen douchen want er zijn geen kinderen in huis. Hoogstens een man die gaat vragen of ik al een keer klaar ben met douchen.

Ga jij ook achter je dromen aan of laat je je nog tegenhouden door je angsten?

5 antwoorden
  1. Madelon
    Madelon zegt:

    You go mama!
    Ik heb ook besloten dat ik dit jaar een aantal dingen gewoon wil gaan proberen. Niet meer 1000 keer nadenken, nee gewoon een plan maken en doen. Het is nu tijd om te doen wat mij echt plezier geeft.

    Beantwoorden
    • fatimama
      fatimama zegt:

      Ja want je was ook zo goed bezig he, ging als een tiet (wel in de bv sfeer blijven he hahaha) en toen werd het wat minder. InshaAllah lukt het allemaal.

      Beantwoorden
  2. Aziema Fatima
    Aziema Fatima zegt:

    Love your blogs #midnightstalker. Zo mooi en treffend geschreven, herkenbaar voor veel mama’s waaronder mezelf. Succes komt inderdaad neer op het overwinnen van je angsten en gewoon DOEN, no matter what the outcome. Gewoon blijven lopen op die weg hoevaak je ook valt 🙂

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *