, ,

Ben ik een loedermoeder?

De term loedermoeder zie je de laatste maanden echt overal voorbijkomen op social media. Er is zelfs een blog met de naam loedermoeder. Eigenlijk wilde ik niks doen met die term loedermoeder maar eigenlijk vind ik het stiekem wel leuk en basicly ben ik volgens mij echt een loedermoeder. Want weetje, een echte goede moeder is natuurlijk heel erg consequent, heel lief, bakt koekjes, geeft de kinderen altijd gezonde dingen, brengt ze naar allerlei sporten en is natuurlijk altijd geduldig..
Well yes, that ain’t me.
Want ik heb heel weinig geduld, als de kinderen iets doen wat niet mag, dan waarschuw ik ze maar wat mijn stomme loedermoeder kant is, is dat ik dus heel vaak vergeet om consequent te zijn. Ik vergeet soms echt dat ik bijvoorbeeld heb gezegd dat ze iets wel of niet mogen als ze doorgaan en dan hoppa, geef ik het toch. En niet omdat het mij niet interesseert ofzo, nee, ik vergeet het gewoon echt. En soms heb ik met Soraya heel weinig geduld, ze komt uit school en is dan vaak moe van de dag, of gewoon overprikkeld. Op dat moment moet ik koken. Soraya wil dan gewoon rustig tv kijken maar haar broertje begint dan vaak te klieren. Soraya moet dan een tekenfilm doen voor hem opzetten zodat hij rustig is maar op de een of andere manier gebeurt er toch van alles terwijl ik aan het koken ben en dan gebeurt het regelmatig dat ik helemaal begin te stressen. Want het eten moet op tijd klaar zijn omdat ik daar al te laat aan ben begonnen, de kinderen maken ruzie, de tijd tikt verder en ik ben zelf ook al geprikkeld. Nou je hoeft geen wiskundig geniet te zijn om te snappen dat daar ruzie van komt. Vaak als we gaan eten heb ik al helemaal geen honger meer omdat ik daar geeneens meer energie voor heb.

Ik laat ze ook regelmatig veels te lang tv kijken omdat het dan zo lekker rustig is. Laten we eerlijk zijn, ik heb best wel een hele hectische periode achter de rug met Nu’aim. Nog steeds is het hectisch. Rustig winkelen gaat gewoon echt niet. Dus ik heb veel rust in mijn hoofd nodig. De televisie is echt wel mijn beste vriend. Vooral voor Nu’aim. Als hij geen tv kan kijken is het snel klaar met spelen. En als ik dan bezig ben met opruimen komt hij gerust de boel verstoren. Dan pakt hij van alles, maakt kastjes open, gooit kleren op de grond, klimt overal op. Allemaal dingen waardoor ik weer afgeleid ben van wat ik moet doen. Dusja, de televisie voorkomt dat het het hier helemaal erg wordt. Tis wel erg, zeg maar een matig 6je.

Omdat Nu’aim dus is zoals hij is, is winkelen een drama. Ik wil hem in de buggy maar hij is het daar niet mee eens. Hij wil zonder handje rondlopen in de winkel en komt dan overal aan. Als ik dan beslis dat ik daar dus echt geen zin in heb en hem in de buggy vastzet, is het krijsen maar niet een beetje huilen. NEE. Hij gilt. Echt. Alles. Bij. Elkaar.  Het komt regelmatig voor dat mensen ons aanstaren door dat gekrijs. Ja, mensen, ik weet dat het irritant is, heb jij dan een betere idee?? Nu’aim is gewoon een dominante man, gevangen in het lichaam van een kleuter. Frustrerend voor hem en frustrerend voor ons. Maarja, zo is het. En ik roei met de riemen die ik heb. Wat ik dus vaak doe als we bij de Action, Wibra of Zeeman zijn, is een autootje kopen van 2 euro ofzo. Hij blij, wij blij. Is het pedagogisch verantwoord? NEE, totaal niet. Helpt het? Ja.
En voor mij is het uitgangspunt van elk opvoedprincipe nog altijd dat het moet werken voor de moeder. Als het niet werkt, niet doen.

So, there you go, een blog over mij als loedermoeder. Wil je meer lezen over loedermoeders? Op deze blog kun je dat doen op loedermoeder.nl En als je op google zoekt op ‘loedermoeder’ ga je echt heeeeeel veel blogs vinden die schreven over loedermoeders. Want we kunnen wel altijd schrijven over hoe goed we zijn als moeder, over de leuke dingen die we doen met onze kinderen maar feit is dat in elke moeder een loedermoeder zit. Door erover te schrijven kunnen we een beetje minder moeilijk voor onszelf zijn want loederen is mensenlijk, of moederlijk.

Wat is jouw loederkant?

 

 

6 antwoorden
  1. layla
    layla zegt:

    Ik heb soms ook weinig geduld. Als het een drukke dag is, of er iets gebeurd waar door ik van streek ben of iets en de kids zijn druk dan komt de duivel naar boven. Ik heb er altijd weer spijt van maar zo ben ik. Ik heb dan ook echt een time out nodig. Ik trek me dan terug op mijn slaapkamer om even op adem te komen.

    Beantwoorden
    • fatimama
      fatimama zegt:

      Ja, herken ik totaal hoor. Time out voor mama. Maar er spelen ook vaak meer dingen dan alleen de kinderen waardoor je dit punt bereikt.

      Beantwoorden
    • fatimama
      fatimama zegt:

      Ja, ik denk dat wel hoor maar vroeger hoorde je daar niks over. Dan las je alleen maar over de leuke en goede dingen. Dat taboe is er nu helemaal niet meer.

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *