Berichten

, , , ,

Internationale Vrouwen Dag|Wie inspireert mij?

 

Omdat het vandaag Internationale Vrouwen Dag is, schrijf ik vandaag over vrouwen die mij inspireren. Al een tijdje houd dit onderwerp mij bezig. Welke vrouwen inspireren mij? Waarom inspireren ze mij? Wat hebben ze precies gedaan om mij te inspireren?

Ten eerste wil ik zeggen dat alle vrouwen die bewust kiezen voor hetgene dat ze willen doen, mij inspireren. Het is vaak een struggle om voor jezelf te bepalen wat je precies wilt doen. Dat komt door meerdere redenen. Vaak hebben wij vrouwen onszelf op de laatste plaats gezet. We vergeten wat we willen. En soms komt het door de omgeving die een bepaald verwachtingspatroon heeft dat we niet willen verpesten. We proberen dan aan dat verwachtingspatroon te voldoen. Dat is jammer. Het is te begrijpen maar ik geloof dat God iedereen een eigen talent heeft gegeven. Wat jij er mee doen is aan jou. Je kunt het zo halal maken als je zelf wilt. Maar je hebt wel dat talent.

Soms weten vrouwen ook niet waar hun talent precies in zit. Meestal zit je talent in hetgene dat je heel graag doet. Ik keek vroeger heel vaak naar Oprah en die had soms afleveringen waarin ze mensen aan het woord liet die succesvol waren geworden met een bedrijf. En wat me toen al opviel was dat dat mensen waren die eigenlijk een heel simpel idee hadden. Ik herinner me nog een dame die succesvol was geworden met het verkopen van een scrub. Olijfolie en zeezout. Gewoon. Zo simpel. Ze gebruikte het zelf en was er enthousiast over en begon het te verkopen.

En zo zijn er heel veel verhalen van vrouwen die dan bijvoorbeeld een hobby hadden en daar hun werk van hebben gemaakt. Omdat ze het niet ingewikkeld maakten. En wil je succesvol zijn, carriere gewijs, is het belangrijk dat je een richting kiest waar je blij van wordt. Iets wat je leuk vindt om te doen. Als je van koken houdt maar je kiest iets heel anders, is het niet waarschijnlijk dat je succesvol gaat worden in hetgene waar je niet zoveel van houdt. Stel jezelf de vraag wat je graag zou willen doen en luister dan naar je antwoord. Er zijn ook genoeg filmpjes te vinden op internet over het vinden van je talenten.

Nu, ik zou graag een paar dames willen benoemen die mij inspireren. Ik denk dan aan:
Cindy Raes van Al Minara. Al Minara is een organisatie voor bekeerlingen in Belgie. En zij werkt zo hard om mensen te helpen. Das echt niet te geloven. En dan alle negativiteit die zij over zich heen krijgt. Ik schaam me in de plaats van die mensen. Hoe durven ze. Moge Allah Cindy belonen (en alle vrijwilligers bij Al Minara) en alles voor haar gemakkelijk maken. Amien.

Inge Donckers van de kleinschalige kinderopvang Twinkel. Ik heb haar leren kennen, echt leren kennen en ik kan gewoon niet geloven hoe sterk zij is en hoe ze alles doet. MashaAllah. Als ik maar een klein beetje van haar kracht kon hebben.

Rahma Hulsman van de Islamitische Voedsel bank in Rotterdam. Heeft zij gewoon even opgericht. Ze is 2 x bij me thuis geweest. Niet omdat ik voedsel nodig had maar samen met een vriendin. Een hele lieve dame. Je kunt haar steunen. Via deze link –> Islamitische Voedselbank kun je in contact komen of de gegevens vinden.

Olga Fox. Ze was de eerste bekeerling die ooit bij mij thuis kwam en ik vond haar zo grappig. Dat heeft me ontzettend geholpen in het beeld dat ik had van moslims. Voor mij waren dat altijd buitenlanders om het maar zo te noemen maar door met haar om te gaan veranderde dat. Zij was gewoon hetzelfde als mij en daardoor vond ik mezelf ook minder raar (ja ik vond het ook raar dat ik als Nederlandse vrouw moslima werd.)
Moslima worden
mijn bekering tot de islam

Melissa. Zij is de eerste Bosnische vrouw die ik heb leren kennen en ik hou zoveel van haar. Als ik ooit een probleem had gaf ze me altijd het juiste advies, islamitisch gezien, en dat was altijd goed want daarna voelde ik me meestal beter.

Delia van  delia skin clinic Niet om haar vlogs. Alhoewel ik haar wel altijd volg. Maar nee, gewoon om hoe ze iets wil bereiken en daar ook echt 100% voor gaat. Ik vind dat knap. Je niet laten beperken en er gewoon helemaal voor gaan.

De dames van Nesci en Hazanah. Ze konden niet de juiste kleding vinden om aan te trekken als bedekte vrouw en maakte toen zelf maar kleding. Ik heb daar echt bewondering voor. Je kunt Nesci & Hazanah vinden in een pop up storen in Den Haag.
HazanahxNesci Pop-up store
Van der Kunstraat 123
2521 BR Den Haag

Ik heb zelf wel eens geschreven over onderwerpen die hier mee te maken hebben:
Mijn voorbeelden
wat ik vroeger wilde worden

Gewoon omdat het me intrigeert. Hoe komt het dat sommige vrouwen succesvol zijn en waarom lukt het andere vrouwen weer niet? Daarom ben ik bezig met een serie interviews met Islamitische Powervrouwen. Vrouwen die mij inspireren en waarvan ik denk dat ze andere vrouwen ook kunnen inspireren. Vrouwen die misschien niet heel erg praktiseren maar wel succesvol zijn. Want voor mij is dat stukje praktiseren niet belangrijk. Wat voor mij belangrijk is, is dat je als moslimvrouw, je niet moeten beperken tot het beeld dat andere mensen van je hebben. Er zijn echt ontzettend veel moslimvrouwen die echt een goede baan hebben. We zijn dokters, vroedvrouwen, directrices, ingenieurs, verzorgenden, advocaten, zelfstandigen en ja, zelfs huisvrouwen kunnen voor mij succesvol zijn! Als zij dat graag zelf willen en daar ook gelukkig mee zijn, is dat toch geweldig!

 

Ken jij nog een vrouw die jou geinspireerd heeft en waarvan je vindt dat anderen haar echt moeten leren kennen, laat een linkje achter in de comments. En volg je me al op insta? Daar laat ik het altijd even weten als ik een nieuwe blog heb geschreven.
Veel liefs..

, , , , , , ,

Het leven na een koortsstuip

Ten eerste wil ik mijn excuses aanbieden. Aan jullie, mijn lezers. Sorry dat het zo lang heeft geduurd voor er weer een nieuwe blog online is gekomen. De reden is zoals de titel al zegt een koortsstuip.

Mijn oudste 2 kinderen kreeg ik toen ik nog jong was. Ik deed de dingen zoals ik dacht dat het hoorde. Met vallen en opstaan maar zonder echt bewuste keuzes te maken. “Just go where all the sheeps go.” Zoiets. Vanaf dat ze klein waren konden ze al terecht bij mijn moeder als ik eens weg moest. En af en toe gingen ze ook naar hun vader. Ik leefde gewoon maar niet bewust.
Vanaf het moment dat ik moslima werd, in 2004, begon ik bewuster te leven en meer na te denken over bepaalde keuzes maar nog steeds niet hetzelfde als nu.

Dat begon zo’n beetje in 2008, toen Soraya geboren werd. Ik ging als moslima het moederschap (opnieuw) in en realiseerde me dat een kind krijgen een hele verantwoordelijkheid is en dat God mij die verantwoordelijkheid had gegeven. Ik moest daar dan dus goed voor zorgen. En ik deed mijn best. Soraya kreeg 18 maanden borstvoeding en ik was thuis bij haar. Na 18 maanden ging ik werken maar dat was in Kinderopvang Twinkel en ik kon haar meenemen. Maar goed ook want het was me niet gelukt om een opvangplaats te vinden waar ik me ook goed bij voelde. Tot ik zwanger werd van Nu’aim werkte ik daar. Helaas kon ik niet door blijven werken. Aangezien ik een verkorte baarmoederhals heb, mocht ik niks optillen en zwaar werk doen. En in de kinderopvang til je nu eenmaal vaak kindjes op.

De zwangerschap van Nu’aim was zwaar. Ik was heel dik, hield veel vocht vast en kon niet meer slapen. Nadat Nu’aim geboren werd ging het een paar weken goed. Totdat hij ineens stopte met ademhalen. Op dat moment ging mijn kind voor mij dood. Mijn man begon de shahada (geloofsgetuigenis) op te zeggen en ik begon koran te reciteren. Dat is iets wat ik NOOIT doe waar mijn man bij is omdat ik me schaam voor mijn uitspraak van het Arabisch. Mijn man begon te huilen en ik raakte in paniek en belde 112. Die kwamen heel erg snel en Nu’aim was ondertussen alweer bijgekomen. Die dag, in 2003, heeft de rest van mijn leven veranderd. Vanaf dat moment was ik alle kennis die ik als moeder had, kwijt. Als hij huilde deed ik hem in de kinderwagen en begon hysterisch heen en weer te rijden. Echt. Obsessief. HIJ MOCHT NIET HUILEN! Nee, want dan kon het weer gebeuren misschien.

Hij heeft toen een paar dagen in het ziekenhuis gelegen ter observatie en er werden allerlei onderzoekjes gedaan om te achterhalen waarom dat was gebeurd. Er kwamen uiteindelijk niet veel uit en het werd een ALTE genoemd. (Als je op het woord ALTE klikt kun je meer uitleg vinden over wat het precies is.) We werden weer naar huis gestuurd wat op zich goed was maar ik had echt naar een psycholoog moeten gaan want vanaf dat moment dat het was gebeurd was ik zo snel bang. Ik kon niet meer rustig slapen omdat ik bang was dat het weer gebeurde. Ik werd een hele bezorgde moeder.

Nu’aim is in zijn hele leven nog nooit bij een oppas op kinderopvang geweest. NOOIT. Hij is nu 4,5 en de enige momenten dat hij zonder mij was waren of op school of bij zijn vader. Bij niemand anders. Dat Nu’aim op zijn 3e en zijn 4e een koortsstuip kreeg, is natuurlijk iets wat het nog erger gemaakt heeft. De eerste keer dacht ik nog dat het toeval was en dat het kwam omdat ik hem te warm had aangekleed en dat hij daardoor zijn warmte niet kwijt kon. Maar de laatste keer was het ergste.

 

Hij had wat koorts maar ik dacht niet gelijk aan het ergste. Ik was eigenlijk voor het eerst sinds die ALTE en de eerste koortsstuip wat geruster over die koorts. Hij wilde graag spaghetti dus ik was bezig om die te maken tot ik ineens een vaag geluid hoorde. Ik was aan de telefoon en ik riep: HIJ HEEFT EEN KOORTSSTUIP! Ik smeet letterlijk mijn telefoon naar achter en probeerde hem goed neer te leggen zodat hij zich niet kon bezeren aan speelgoed ofzo. Ik pakte ondertussen mijn telefoon weer en belde 112. Die kwamen weer gelijk. In het ziekenhuis aangekomen, kreeg hij gelijk ibuprofen en werd zijn koorts gemeten: 39,4
De schrik die ik in mijn lijf voelde op het moment dat ik mijn kind zag stuipen is niet te omschrijven. Het is zo angstaanjagend!

Na deze gebeurtenis kon ik niet meer slapen en was continue bang. Wat natuurlijk logisch is. Het ziet er heel eng uit en je bent bang dat je je kind verliest. Je wordt de OVER bezorgde moeder waardoor je niet meer goed kunt functioneren. Daarom besloot ik hulp te zoeken en daarom ga ik binnenkort praten met een psycholoog. Ik wil dit trauma kwijt. Ik wil het verwerken. Ik keek zojuist een filmpje over een aanval en de tranen sprongen al weer in mijn ogen, dat gevoel als je kind een koortsstuip krijgt is niet te doen. Wat je moet doen als je kind een koortsstuip krijgt is dit: wat te doen bij een koortsstuip.

Ik ben altijd al de overbezorgde moeder geweest voor Nu’aim maar ik moet mezelf nu echt remmen en soms dingen doen die niet goed voor mij voelen. Ik moet hem naar school brengen, ik moet hem alleen laten slapen, ik moet hem soms alleen met zijn papa laten en ik moet mijn leven weer terugkrijgen. En weetje, ik moet leren dat iets voor mezelf doen, zoals bloggen, helemaal ok is. En dat ik niet een schuldgevoel moet hebben als ik wil bloggen. Want als ik goed bezig ben met bloggen en regelmatig een blogpost deel, voel ik me goed. En dat kan alleen maar goed zijn voor de kinderen.

Ik hoop dat je snapt waarom ik geen consequente blogger ben. Ik probeer meer regelmaat te brengen in het schrijven maar als dat niet direct lukt, hoop ik dat je het begrijpt.

Veel liefs..

, ,

Zusters vertellen | Hoe onze dochter een afkeer kreeg van het geloof

Een tijdje terug deed ik een oproepje waarin ik vroeg om verhalen van lezers. Omdat ik het belangrijk vind dat ook lezers een plekje hebben om hun verhaal kwijt te kunnen. En soms help je een ander juist met zo’n verhaal. Het kan ook zijn dat iemand juist tips wil over hoe ze iets aan kan pakken.

Hoe onze dochter (6 jaar) een afkeer kreeg van het geloof.

Met de gezondheid van onze dochter gaat het al zo’n 1,5 jaar niet goed. Ze is heel erg moe. Valt in slaap in de klas. Kan normale activiteiten niet meer ondernemen en is in de tijd dat ze niet slaapt over het algemeen niet te genieten omdat ze zó moe is.

Gelukkig gaat dat met medicatie ondertussen beter en ook helpt het haar om dagelijks 2 powernaps te hebben (dus te slapen/rusten); om 12 uur en om 4 uur. Zo kan ze de dagen enigszins doorkomen. Helaas is er overigens nog altijd geen diagnose en oplossing voor haar klachten.

Vanuit ons wordt ze islamitisch opgevoed. Ze heeft het geloof altijd enorm interessant gevonden en ook tegen haar islam lerares kijkt ze enorm op (we wonen in België, waar bij gemeentelijke basisscholen ook de mogelijkheid tot islamles bestaat). Omdat we in een dorpje wonen en verder nauwelijks Islamles wordt gevolgd krijgt ze daar privéles. Ze doet dat graag en ook heel goed.
Elhamdulillah.

Maar ze is ook boos. Verdrietig. Waarom zij ziek is en andere kindjes niet. Waarom zij veel dingen niet kan, wat andere kindjes wel kunnen. Waarom Allah haar niet helpt. “Want ik bid altijd om beter te worden. Ik vraag Allah altijd om mij te helpen. Waarom helpt Allah me dan niet? Ik geloof niet in Allah. Ik ga geen sura’s meer zeggen of dua doen. Ik wil er niets meer van weten!

We hebben haar uiteraard uitgelegd dat we sabr nodig hebben. Bij alles wat we doen en ondernemen. En dat we daar uiteindelijk beloond voor zullen worden. Maar het troost haar niet. Het helpt haar niet om het in haar hoofdje op een rijtje te zetten. Ook met de lerares Islam heeft ze het besproken.

Maar sabr. Sabr dat haar geloof terug komt. Zodat het haar juist steun kan geven in deze moeilijke periode. En sabr voor genezing. Insha’Allah komt uiteindelijk alles goed.

Lieve zuster, moge Allah je dochter genezen en haar haar geloof terug geven. Ze is nog klein natuurlijk en geduld hebben met 6 jaar is niet gemakkelijk. Dames, als jullie advies hebben om dit meisje van 6 jaar weer blij te laten worden van het geloof, laat het weten in de comments alstjeblieft. En als je ook zelf je verhaal kwijt wilt of mee wilt doen in een rubriek, kun je me altijd een bericht sturen op info@fatimama.nl.
-Veel liefs-

 

, , ,

Mijn eerste keer | Moslim worden

In tegenstelling tot wat de titel laat denken, gaat het niet over de eerste keer die je waarschijnlijk onmiddellijk in je hoofd krijgt. Natuurlijk niet, ik ben een moslima en praat niet in het openbaar over zulke dingen. Dat zijn privé dingen. Nee, deze keer gaat over moslim worden.

, , , ,

Moslims en terrorisme

Zoals mijn vaste lezers al weten, moslims en niet moslims, schrijf ik zo nu en dan blogs over mijn gevoelens als moslima als er weer eens een aanslag plaatsvind. Ik vind dat zeer belangrijk. Ik kan niet iedereen bereiken met mijn blog maar de personen die ik kan bereiken probeer ik wel een hand te reiken.

pixababy

Voordat ik me bekeerde had ik een heel ander beeld over moslims en over de islam.
Alle oorlogen in het midden oosten waren een  ver-van- mijn-bed-show en terrorisme was altijd islamitisch. Tot 9/11…

 

ik hou van moslims

Ik weet nog precies wat ik aan het doen was. Ik was bij mijn ouders toen het eerste vliegtuig door de twintowers vloog en toen ik de kinderen (de 2 oudste) daarna had opgehaald deed ik direct de tv aan om verder te kijken. Hele avonden keek ik naar praatprogramma’s. En inmiddels kwam ik erachter dat er heel wat ‘islamkenners’  zaten die alleen maar de islam en de moslims zaten te bashen. Zo boos werd ik daarvan. Want ik kende zelf zoveel moslims. Ik wist niet veel van de islam maar wel van de moslims. Ik kon zo met ze lachen, altijd in voor een lolletje en dat eten! Wauw. En zo gastvrij en vriendelijk altijd.

Oorlogsregels

Vanaf dat moment had ik een ander idee over moslims dan wat er op tv te zien was. Zelf was ik nog geen moslim maar dat duurde niet heel lang. Het was de voorbode van mijn bekering denk ik zelf. Nadat ik zelf moslim was geworden zag ik terroristische aanslagen natuurlijk door een hele andere bril. Ik had inmiddels veel meer kennis en kende nog meer moslims. Wat ik vooral wist, was dat als je ‘een persoon vermoord die onschuldig is, het is alsof je de hele mensheid vermoord’. Voor mij genoeg om te weten dat je nooit en te nimmer onschuldige mensen mag vermoorden. Enja natuurlijk wist ik dat allang al, maar op het moment dat je als nieuwe moslim geconfronteerd wordt met dat soort zaken is het fijn het nog eens te lezen. Wat ik nog meer leerde, wat dat er echt regels zijn aan oorlog voeren. Zo mag je geen oude mensen, kinderen, zieke, zwakke mensen of vrouwen vermoorden. Je mag zelfs niet hun land vernielen en hun huizen. Zo anders dan wat je ziet gebeuren tijdens de oorlogen op tv.

mijn gevoelens..

Omdat ik het zo belangrijk vind dat andere mensen ook weten dat er miljoenen moslims niet achter aanslagen staan, blog ik er regelmatig over. In de onderstaande blogs schreef ik zelf over mijn gevoelens:
huis tuin en keuken moslim
Een moslima over Brussel
Hoe denkt een moslima over aanslagen

en ik kon mijn blijdschap ook niet verbergen toen ik het boek ‘een jihad van liefde’ van uitgeverij de bezige bij mocht ontvangen. Hier staat de recensie:
recensie een Jihad van Liefde

Nadat ik hem uit had bleef ik er nog lange tijd over nadenken en ik besefte me dat ik hier iets mee moest doen nadat ik het boek had uitgelezen. Ik wilde hem eerst houden maar omdat ik de boodschap super belangrijk vind, wil ik hem doorgeven. Dus wil JIJ het boek “een Jihad van liefde” winnen? Reageer dan hieronder op mijn blog (met een geldig mailadres) dat je meedoet met de winactie. Ik zal de uitslag bekend maken op 20 november 2017.  Als je meedoet, zorg en dan voor dat ik wel contact met je op kan nemen en reageer binnen 48 uur. Anders gaat de prijs naar een andere persoon. De winactie is inmiddels afgelopen.

Heb jij iets gelezen wat over dit onderwerp gaat en dat je graag wilt delen? Laat het dan ook hieronder achter zodat andere mensen het ook kunnen lezen. En doe je mee?

 

, ,

Als je me zou kennen:

Ik zit gewoon alleen thuis want de kindjes slapen en mijn man is even naar de moskee. Normaal doe ik dan de computer aan om iets te kijken maar vandaag Lees meer

, ,

Vragen over islam | Wist je dat?

Omdat ik merk dat er toch nog heel veel mensen dingen gewoon niet weten of niet begrijpen over moslims ga ik proberen om elke vrijdag een hele korte blog te schrijven met een verduidelijking. Ik ga dat niet met een hele uitleg doen ofzo. Nee, gewoon in ‘Jip & Janneke’-taal. Vandaag de tweede ‘wist je dat’.

Lees meer

, , ,

Ramadan update!

Omdat ik vandaag eventjes de tijd heb, kan ik snel een Ramadan update geven. De Ramadan ging dus echt wel goed, op slaapgebrek na. Das echt altijd. Zonder eten kan iedereen wel maar zonder slaap.. Dat lukt niet. Ik heb ook al heel veel mombie’s rond zien lopen. Moeder zombies. De hele dag voor de kinderen zorgen, vasten, laat eten en laat naar bed zorgt gewoon dat moeders echt uitgeput zijn… Lees meer

,

Wat is Ramadan. |Ramadan dagboek 2016

Goeiemorgen, we zitten inmiddels alweer op dag 7 van de maand Ramadan. Vandaag zal ik je vertellen over hoe ik nu over de Ramadan denk en over hoe de Ramadan nu voor mij verloopt. Heb je vragen, kun je die onder mijn blog stellen en ik doe dan mijn best om ze te verwerken in een volgende blog. Lees meer

, , Yes, het is bijna Ramadan! #RamadanChallenge2016

Ramadan, als je geen moslim bent is de Ramadan heel apart, je kunt er precies je vinger niet opleggen maar snapt dat het speciaal is voor moslims. Je vraagt je af hoe mensen dat vol kunnen houden, de hele dag niet eten en dan wel een maand lang. Vandaag vertel ik een beetje over mijn Ramadan en hoe ik er tegenaan kijk dit jaar. Lees meer