Berichten

, , ,

Mijn eerste keer | Moslim worden

In tegenstelling tot wat de titel laat denken, gaat het niet over de eerste keer die je waarschijnlijk onmiddellijk in je hoofd krijgt. Natuurlijk niet, ik ben een moslima en praat niet in het openbaar over zulke dingen. Dat zijn privé dingen. Nee, deze keer gaat over moslim worden.

, , , ,

Moslims en terrorisme | Winactie Jihad van Liefde

Zoals mijn vaste lezers al weten, moslims en niet moslims, schrijf ik zo nu en dan blogs over mijn gevoelens als moslima als er weer eens een aanslag plaatsvind. Ik vind dat zeer belangrijk. Ik kan niet iedereen bereiken met mijn blog maar de personen die ik kan bereiken probeer ik wel een hand te reiken.

pixababy

Voordat ik me bekeerde had ik een heel ander beeld over moslims en over de islam.
Alle oorlogen in het midden oosten waren een  ver-van- mijn-bed-show en terrorisme was altijd islamitisch. Tot 9/11…

 

ik hou van moslims

Ik weet nog precies wat ik aan het doen was. Ik was bij mijn ouders toen het eerste vliegtuig door de twintowers vloog en toen ik de kinderen (de 2 oudste) daarna had opgehaald deed ik direct de tv aan om verder te kijken. Hele avonden keek ik naar praatprogramma’s. En inmiddels kwam ik erachter dat er heel wat ‘islamkenners’  zaten die alleen maar de islam en de moslims zaten te bashen. Zo boos werd ik daarvan. Want ik kende zelf zoveel moslims. Ik wist niet veel van de islam maar wel van de moslims. Ik kon zo met ze lachen, altijd in voor een lolletje en dat eten! Wauw. En zo gastvrij en vriendelijk altijd.

Oorlogsregels

Vanaf dat moment had ik een ander idee over moslims dan wat er op tv te zien was. Zelf was ik nog geen moslim maar dat duurde niet heel lang. Het was de voorbode van mijn bekering denk ik zelf. Nadat ik zelf moslim was geworden zag ik terroristische aanslagen natuurlijk door een hele andere bril. Ik had inmiddels veel meer kennis en kende nog meer moslims. Wat ik vooral wist, was dat als je ‘een persoon vermoord die onschuldig is, het is alsof je de hele mensheid vermoord’. Voor mij genoeg om te weten dat je nooit en te nimmer onschuldige mensen mag vermoorden. Enja natuurlijk wist ik dat allang al, maar op het moment dat je als nieuwe moslim geconfronteerd wordt met dat soort zaken is het fijn het nog eens te lezen. Wat ik nog meer leerde, wat dat er echt regels zijn aan oorlog voeren. Zo mag je geen oude mensen, kinderen, zieke, zwakke mensen of vrouwen vermoorden. Je mag zelfs niet hun land vernielen en hun huizen. Zo anders dan wat je ziet gebeuren tijdens de oorlogen op tv.

mijn gevoelens..

Omdat ik het zo belangrijk vind dat andere mensen ook weten dat er miljoenen moslims niet achter aanslagen staan, blog ik er regelmatig over. In de onderstaande blogs schreef ik zelf over mijn gevoelens:
huis tuin en keuken moslim
Een moslima over Brussel
Hoe denkt een moslima over aanslagen

en ik kon mijn blijdschap ook niet verbergen toen ik het boek ‘een jihad van liefde’ van uitgeverij de bezige bij mocht ontvangen. Hier staat de recensie:
recensie een Jihad van Liefde

Nadat ik hem uit had bleef ik er nog lange tijd over nadenken en ik besefte me dat ik hier iets mee moest doen nadat ik het boek had uitgelezen. Ik wilde hem eerst houden maar omdat ik de boodschap super belangrijk vind, wil ik hem doorgeven. Dus wil JIJ het boek “een Jihad van liefde” winnen? Reageer dan hieronder op mijn blog (met een geldig mailadres) dat je meedoet met de winactie. Ik zal de uitslag bekend maken op 20 november 2017.  Als je meedoet, zorg en dan voor dat ik wel contact met je op kan nemen en reageer binnen 48 uur. Anders gaat de prijs naar een andere persoon.

Heb jij iets gelezen wat over dit onderwerp gaat en dat je graag wilt delen? Laat het dan ook hieronder achter zodat andere mensen het ook kunnen lezen. En doe je mee?

 

, , ,

Recensie: Een Jihad van Liefde|Mohamed El Bachiri

Op 22 maart 2016 vinden de aanslagen in Brussel plaats. De Marokkaanse en moslim gemeenschap houden hun adem in: “als het maar geen Marokkaan/moslim is..” De wetenschap dat het Marokkanen zijn is weer een steek in de rug van de Marokkaanse gemeenschap die het al moeilijk heeft. Het is een steek in de rug van de moslims die meedraaien in de maatschappij. Die gewoon hun best doen om hun leven zo zinvol mogelijk te maken en die gewoon een rustig leven willen.

Op het moment van de aanslagen zit ook Loubna in de metro.
Loubna Lafquiri.
Loubna, een Marokkaanse moslim vrouw.
Loubna, vrouw van Mohamed El Bachiri.
Loubna, moeder, vrouw van, dochter van, vriendin van, buurvrouw van en lerares van vele kinderen op een Brusselse school.
Loubna.

De gevoelens die een Marokkaanse moslim als een orkaan treffen na een aanslag, zijn gevoelens van boosheid, verdriet, onbegrip en verwardheid. Hoe zou je je dan voelen als Marokkaanse moslim, als de liefde van je leven, sterft door een aanslag, gepleegd door iemand met dezelfde achtergrond en hetzelfde geloof?

Mohamed El Bachiri, de man van Loubna overkwam dat. Hij gaf in december 2016 een liefdevolle speech geven in het tv-programma De afspraak. Met zijn speech raakte hij miljoenen mensen. Omdat het een speech was die anders was dan iedereen had verwacht. Want een persoon verliezen waar je zoveel van houdt, zou bij elke persoon gevoelens van haat, verbitterdheid en boosheid op kunnen roepen. De man van Loubna, daarentegen, schreef een boek: Een jihad van Liefde. Dat boek werd uitgebracht door Uitgeverij de Bezige Bij
De titel alleen al is een titel die menig niet-moslim wenkbrauw doet fronsen. “Jihad, das toch dat van de heilige oorlog?”

De werkelijke betekenis kun je tegenwoordig zo van Wikipedia halen. De werkelijke betekenis is dit:

Jihad (Arabisch: جهاد, djihād) is een begrip uit de islam. Het komt van de Arabische woordstam jhd, dat ‘streven’ betekent. Jihad betekent letterlijk ‘inspanning gericht op het realiseren van een bepaald doel’. Er wordt onderscheid gemaakt tussen innerlijke en uiterlijke jihad.

En met het woord Jihad heeft Mohamed El Bachiri de daadwerkelijke struggle van zijn gevoelens verwoord. ‘Een jihad van liefde’, gaat over de gevoelens die hem overspoelen na het overlijden van zijn vrouw. Hij haalt herinneringen op van hem en Loubna, hij vertelt over zijn kinderen. Het boek is niet lang. Het is een klein pocketboekje met  korte stukjes maar de boodschap achter de verhalen is groter. Veel groter dan het boek. Het breekt je hart op sommige punten en het laat je de kwetsbaarheid zien van een man die zijn vrouw verliest aan de idealen van de personen die hetzelfde geloof als hem delen. Het laat je de kwetsbaarheid zien van een man die vanaf dat moment zijn kinderen alleen moet opvoeden. Die vanaf dat moment verder moet leven zonder zijn vrouw, zonder zijn Loubna, de vrouw waar hij zoveel van hield/houdt. Het boek is autobiografisch en geeft je een kijkje in het leven van een Marokkaanse man die opgroeit in Molenbeek en hoe hij denkt over religie, de liefde, de wereld.

Op het moment dat ik het boek binnen had, pakte ik het en liet het me niet meer los totdat ik klaar was. Het boek is opgetekend door David van Reybrouck en verteld door Mohamed. De manier van schrijven nodigde uit tot meer en meer lezen. Het is niet in een verhaalvorm geschreven zoals talloze andere boeken. Het is een samensmelting van korte verhalen over zijn leven met en zonder Loubna. Een liefdesverklaring en een oproep tot liefde.

Volgens mijn oudste zoon is een recensie pas goed als er ook iets negatiefs instaat maar ik kon het werkelijk waar niet ontdekken. Voor de azijnpisser is er altijd wel iets te vinden en hoe cliche maar waar, het enige negatieve vond ik dat het boek me naliet met vragen over hoe het NU gaat met Mohamed, met zijn kinderen en ik wilde meer weten over Loubna. Maar Mohamed vertelde wat hij wilde vertellen. Niet meer en niet minder. De essentie van zijn verhaal is precies wat ik ook wilde met mijn eerdere blogs
Een moslima over de aanslag,
een moslima over Brussel
 en 
Huis Tuin en Keuken moslim

over terroristische aanslagen en hoe ik daar tegenover sta als moslim. Haat kun je niet bestrijden met haat want dan wordt het alleen maar erger. Haat kun je alleen maar bestrijden met liefde, heel veel liefde en daarom, steun ik zijn oproep:

Laten we zijn Jihad van liefde steunen, laten we de verbinding zoeken en vinden met iedereen. Laat de dood van zoveel onschuldige mensen en de dood van Loubna niet voor niks zijn. Een jihad van liefde. Liefde. Is Allah niet de meest Barmhartige, de meest Genadevolle?

Moge Allah de slachtoffers genadig zijn. Amien.

 

 

Het boek “een Jihad van liefde”, heb ik ontvangen van uitgeverij “de Bezige Bij”.

,

Hoe ik me deze keer voel| een moslima over de aanslag

Zoals met de meeste gebeurtenissen die een sterkte impact op de maatschappij hebben, onthoud ik ook van deze keer weer waar ik precies was op het moment dat ik het hoorde.
Ik was in de keuken aan het afwassen (what else is new), toen mijn man tijdens het (opnieuw) instellen van de satelliet, vertelde dat er weer iets was gebeurd in London. Een aanslag ofzo.
Mijn man ging weer verder met waar hij mee bezig was en liep naar buiten om de satelliet weer te draaien.

Deze keer gebeurde er iets bij mij 

Maar bij mij gebeurde er iets. In tegenstelling tot de vorige keren waarin ik gewoon verdrietig was, werd ik deze keer geïrriteerd. Gewoon echt zwaar geïrriteerd. Want weetje, die gasten hé, die denken dat ze iets goeds doen. Daar zijn ze zwaar van overtuigd. Maar ik hé, ik moet de volgende dag weer over straat gaan. Ik MOET de straat op. Ik moet mijn kinderen, mijn moslimkinderen naar school brengen en halen. Ik. Draag. Een. Hoofddoek…
Ik moet de blikken gelaten over me heen laten komen, de blikken en het gefluister. En ik word aangekeken omdat ik voor de islam gekozen heb. Terwijl ik er zo gelukkig mee ben. Terwijl ik zo probeer om een goed mens te zijn. Ja, dat gaat met horten en stoten want dat is wat me menselijk maakt. Maar ik probeer het tenminste.
Ik ben zo iemand die probeert om een zogenaamd visitekaartje te zijn van de islam. Ik slaag daar soms in maar soms faal ik ook. Nogmaals, ik ben een mens. Mensen maken fouten. Maar ik faal en ik sta weer op en probeer de volgende dag weer mijn best te doen. En dat lukt. Met horten en stoten maar het lukt.
Het gebeurt steeds vaker dat ik een leuk gesprek heb met iemand die geen moslim is. Het kan klein lijken maar hoe meer mensen in aanraking komen met gezellige moslims, hoe normaler het is. #normalizemuslims. Ofzo.

Weetje wat bij islam hoort?

En dan komen die gasten weer met die achterlijke kronkels van ze, en die gooien al mijn glazen in! Moet ik nu weer langs de buren met een bosje bloemen ofzo? Moet ik het nu weer uitleggen? Want elke idioot zou toch moeten snappen dat dit niet bij een geloof hoort? Ja, je kunt de islam achterlijk vinden als je er niet zo veel over weet. Maar dit. Dit hoort er NIET bij. Weetje wat bij de islam hoort?

  • Lachen naar mensen en ze goeiedag zeggen
  • Op straat iemand helpen met oversteken
  • Iemand zijn of haar boodschappen helpen tillen naar de auto
  • Teruggaan naar de winkel als je vergeten bent om iets af te rekenen. (zelfs als het een blikje tomatenpuree van 0,10 cent is
  • Iemand voor laten gaan aan de kassa
  • Vrijwilligerswerk doen

Juist ja, de dingen die jou een goed persoon maken. Dat hoort bij de islam. Want een moslim is niet meer of minder dan iemand die zich onderwerpt aan de wil van God en zou God willen dat we elkaar afmaken? Dat we problemen veroorzaken in de wereld? Nee, natuurlijk niet! Denk. Toch. Even. Na!
En wees eerlijk, Bereik je niet veel meer met liefde en vriendelijkheid? Enjaaaa, ik voel het ook hoor, dat gevoel van onmacht als het gaat om onze broeders en zusters die onderdrukt, verkracht, mishandeld en vermoord worden. Natuurlijk voel ik dat. Maar aanslagen plegen is NIET de manier om dat op te lossen. Je creëert een haat tegenover de moslims die hier rustig willen leven.

Wat ik al eerder schreef, ik geloof in de kracht van liefde. In het beter maken van de wereld door vriendelijk te zijn tegen iedereen. Want uiteindelijk heeft God (wij geloven in God alleen zijn naam is Allah) iedereen gemaakt. Iedereen. En daarom moeten we het samen doen. Jij en ik, stap voor stap…

, ,

Als je me zou kennen:

Ik zit gewoon alleen thuis want de kindjes slapen en mijn man is even naar de moskee. Normaal doe ik dan de computer aan om iets te kijken maar vandaag Lees meer

, ,

Vragen over islam | Wist je dat?

Omdat ik merk dat er toch nog heel veel mensen dingen gewoon niet weten of niet begrijpen over moslims ga ik proberen om elke vrijdag een hele korte blog te schrijven met een verduidelijking. Ik ga dat niet met een hele uitleg doen ofzo. Nee, gewoon in ‘Jip & Janneke’-taal. Vandaag de tweede ‘wist je dat’.

Lees meer

, , ,

Ramadan update!

Omdat ik vandaag eventjes de tijd heb, kan ik snel een Ramadan update geven. De Ramadan ging dus echt wel goed, op slaapgebrek na. Das echt altijd. Zonder eten kan iedereen wel maar zonder slaap.. Dat lukt niet. Ik heb ook al heel veel mombie’s rond zien lopen. Moeder zombies. De hele dag voor de kinderen zorgen, vasten, laat eten en laat naar bed zorgt gewoon dat moeders echt uitgeput zijn… Lees meer

,

Wat is Ramadan. |Ramadan dagboek 2016

Goeiemorgen, we zitten inmiddels alweer op dag 7 van de maand Ramadan. Vandaag zal ik je vertellen over hoe ik nu over de Ramadan denk en over hoe de Ramadan nu voor mij verloopt. Heb je vragen, kun je die onder mijn blog stellen en ik doe dan mijn best om ze te verwerken in een volgende blog. Lees meer

, , Yes, het is bijna Ramadan! #RamadanChallenge2016

Ramadan, als je geen moslim bent is de Ramadan heel apart, je kunt er precies je vinger niet opleggen maar snapt dat het speciaal is voor moslims. Je vraagt je af hoe mensen dat vol kunnen houden, de hele dag niet eten en dan wel een maand lang. Vandaag vertel ik een beetje over mijn Ramadan en hoe ik er tegenaan kijk dit jaar. Lees meer

, , ,

Waarom wil ik dat mijn kind leert bidden?

Zoals iedereen wel weet, bidden praktiserende moslims 5 x per dag. Vroeger had ik niet zo veel met bidden en met vroeger bedoel ik, toen ik nog een klein, niet moslim meisje was. Ik begreep sowieso niet zo veel van geloof. Op de school kregen we wel eens les over God en ook heb ik mijn 1e communie gedaan en zaten we met kerst en andere belangrijke dagen in de kerk. Maar ik snapte het gewoon niet zo. Toch leer ik mijn kleine meid van 7 nu wel dat ze hoort te bidden. Apart of niet?Er zijn meerdere redenen. Lees meer