Berichten

,

De succesvolle moslima? Ja, natuurlijk bestaat ze!

In tegenstelling tot wat je leest in de westerse media, is de islam een religie die gelovigen oproept om te lezen, leren en zich te ontwikkelen. De eerste woorden van de koran waren “Iqra bismi rabika ladhie galaq” “Lees, in de naam van jouw Heer.” Het eerste woordje spoort je aan om te lezen.  De islam is een religie die gelovigen, man EN vrouw, de vrijheid geeft om zich te ontwikkelen. De succesvolle moslima is een concept dat, naar mijn opinie, niet in de media komt en bij het beeld van een moslima denk je wellicht niet direct aan iemand in je omgeving die succesvol is.

De ‘moslima’ is een onderwerp waar veel over gesproken wordt door veel partijen. Er wordt hard geroepen dat de moslima onderdrukt wordt en menig politicus wil ons daarom bevrijden van ons uiterlijke kenmerk ‘de hoofddoek’. Dat de moslima daar niet naar luistert is een doorn in het oog van velen. Alhoewel sommige, veelal ongeletterden, ouders hun dochters een richting op duwen en ze verplichten een hoofddoek te dragen, is het merendeel van de moslima’s en de moslim ouder juist bezig met zich te ontwikkelen op meerdere vlakken. Dat de hoofddoek verplicht op moet is iets wat steeds minder voorkomt. De moslima van tegenwoordig bepaalt zelf of ze een hoofddoek draagt of niet. Ze maakt die keuze meestal na zich verdiept te hebben in het hoe en het waarom. De bevrijding is niet nodig.

Omdat ik als bekeerling natuurlijk open sta voor succesverhalen van moslima’s, kwam ik ze ook steeds meer tegen. Daarom besloot ik er meer aandacht aan te schenken en de wereld van de succesvolle moslima te onderzoeken. De wereld van de ontwikkelde moslima die een doel voor ogen heeft en er gewoon voor gaat. Omdat ik dat niet alleen voor mezelf wilde houden besloot ik er een blogserie aan te wijden die ik ‘De succesvolle moslima? Ja, natuurlijk bestaat ze’ zal noemen. 2 Maandelijks zal ik een blog online zetten met daarin een interview met een succesvolle moslima. En dat succes kan van alles betekenen. Voor mij is de term succes heel simpel: De moslima stelde een doel en ging er voor. Want wie zijn wij om voor haar te bepalen of hetgeen dat zij doet niet succesvol is? Een vrouw die zelf een kinderopvang opstart is net zo succesvol als een vrouw die alles achter zich liet om volledig voor haar gezin te zorgen. Want dat is succesvol voor mij, gaan voor waar jij in gelooft ongeacht wat de rest van de wereld daarover te zeggen heeft.

 

De dames die ik interview zijn niet alleen zeer divers qua succes, ook qua afkomst is het een divers boeket van kleurrijke dames. De een al wat meer praktiserend dan de ander. En juist dat maakt het interessant. Moslima’s zijn niet allemaal hetzelfde. Het zijn stuk voor stuk dames met een unieke persoonlijkheid die hun eigen weg zoeken in het leven én het geloof. Wel hebben ze één overeenkomst en dat is ze hun eigen succesverhaal hebben. Ik schreef HIER al eerder over mensen die mij inspireren.

1 x in de 2 weken zal ik een blog online zetten op dinsdagochtend met daarin het verhaal van een succesvolle moslima. Ken jij of ben jij een succesvolle moslima (je stelde een doel en bereikte dat), laat het me weten. En dan stuur ik je de interview vragen door. We hebben meer rolmodels nodig zoals jij om onze gemeenschap naar voren te brengen. 

Hoe ik me deze keer voel| een moslima over de aanslag

Zoals met de meeste gebeurtenissen die een sterkte impact op de maatschappij hebben, onthoud ik ook van deze keer weer waar ik precies was op het moment dat ik het hoorde.
Ik was in de keuken aan het afwassen (what else is new), toen mijn man tijdens het (opnieuw) instellen van de satelliet, vertelde dat er weer iets was gebeurd in London. Een aanslag ofzo.
Mijn man ging weer verder met waar hij mee bezig was en liep naar buiten om de satelliet weer te draaien.

Deze keer gebeurde er iets bij mij 

Maar bij mij gebeurde er iets. In tegenstelling tot de vorige keren waarin ik gewoon verdrietig was, werd ik deze keer geïrriteerd. Gewoon echt zwaar geïrriteerd. Want weetje, die gasten hé, die denken dat ze iets goeds doen. Daar zijn ze zwaar van overtuigd. Maar ik hé, ik moet de volgende dag weer over straat gaan. Ik MOET de straat op. Ik moet mijn kinderen, mijn moslimkinderen naar school brengen en halen. Ik. Draag. Een. Hoofddoek…
Ik moet de blikken gelaten over me heen laten komen, de blikken en het gefluister. En ik word aangekeken omdat ik voor de islam gekozen heb. Terwijl ik er zo gelukkig mee ben. Terwijl ik zo probeer om een goed mens te zijn. Ja, dat gaat met horten en stoten want dat is wat me menselijk maakt. Maar ik probeer het tenminste.
Ik ben zo iemand die probeert om een zogenaamd visitekaartje te zijn van de islam. Ik slaag daar soms in maar soms faal ik ook. Nogmaals, ik ben een mens. Mensen maken fouten. Maar ik faal en ik sta weer op en probeer de volgende dag weer mijn best te doen. En dat lukt. Met horten en stoten maar het lukt.
Het gebeurt steeds vaker dat ik een leuk gesprek heb met iemand die geen moslim is. Het kan klein lijken maar hoe meer mensen in aanraking komen met gezellige moslims, hoe normaler het is. #normalizemuslims. Ofzo.

Weetje wat bij islam hoort?

En dan komen die gasten weer met die achterlijke kronkels van ze, en die gooien al mijn glazen in! Moet ik nu weer langs de buren met een bosje bloemen ofzo? Moet ik het nu weer uitleggen? Want elke idioot zou toch moeten snappen dat dit niet bij een geloof hoort? Ja, je kunt de islam achterlijk vinden als je er niet zo veel over weet. Maar dit. Dit hoort er NIET bij. Weetje wat bij de islam hoort?

  • Lachen naar mensen en ze goeiedag zeggen
  • Op straat iemand helpen met oversteken
  • Iemand zijn of haar boodschappen helpen tillen naar de auto
  • Teruggaan naar de winkel als je vergeten bent om iets af te rekenen. (zelfs als het een blikje tomatenpuree van 0,10 cent is
  • Iemand voor laten gaan aan de kassa
  • Vrijwilligerswerk doen

Juist ja, de dingen die jou een goed persoon maken. Dat hoort bij de islam. Want een moslim is niet meer of minder dan iemand die zich onderwerpt aan de wil van God en zou God willen dat we elkaar afmaken? Dat we problemen veroorzaken in de wereld? Nee, natuurlijk niet! Denk. Toch. Even. Na!
En wees eerlijk, Bereik je niet veel meer met liefde en vriendelijkheid? Enjaaaa, ik voel het ook hoor, dat gevoel van onmacht als het gaat om onze broeders en zusters die onderdrukt, verkracht, mishandeld en vermoord worden. Natuurlijk voel ik dat. Maar aanslagen plegen is NIET de manier om dat op te lossen. Je creëert een haat tegenover de moslims die hier rustig willen leven.

Wat ik al eerder schreef, ik geloof in de kracht van liefde. In het beter maken van de wereld door vriendelijk te zijn tegen iedereen. Want uiteindelijk heeft God (wij geloven in God alleen zijn naam is Allah) iedereen gemaakt. Iedereen. En daarom moeten we het samen doen. Jij en ik, stap voor stap…