Berichten

,

Column. Mijn eerst gepubliceerde column!

Vroeger kocht ik echt alle tijdschriften. Het begon met de Yes. Ik las hem van voren naar achter maar als eerste de column. Ik bleef dat altijd doen want columns zijn life. Ik hou er ontzettend van. Toen ik 80 jaar terug Carry zag schrijven, en zag dat ze geld verdiende met een column in de krant, wist ik dat dat mijn droomberoep was. Ik begon met schrijven want ik wist dat ik dat kon. Misschien niet perfect maar ik deed dat vroeger ook al op mijn kleine kamertje.

Ik vond het schrijven zo leuk en soms schreef ik ook gedichten. Ik weet nog dat een vriendin van mij me belde dat ze bij een radioprogramma zat en of ik over een I don’t know, zeg maar een half uur ofzo, een gedicht kon schrijven over een tshirt met feromonen. En hoppa, het lukte en werd voorgelezen. Ik begon met bloggen en publiceerde wel elke dag minstens 1 bericht. Soms wel 3. Wel anders dan nu want nu is bloggen meer hele artikelen schrijven van minstens 300 worden maar ik schreef elke dag. Wel bedroevend triest van kwaliteit maar ik deed het tenminste en er waren mensen die het leuk vonden om te lezen.

Het grappige is dat ik toen ook 2 kinderen had. Ik was zelfs een alleenstaande moeder. Maar ik maakte tijd. Na verloop van tijd kwam ik mijn huidige man tegen en werd het bloggen veel minder. We gingen verhuizen naar Antwerpen en daar had ik geen internet en zo schreef ik steeds minder. Na verloop van tijd besloot ik weer te beginnen omdat schrijven mijn zuurstof is. Ik krijg alles op een rijtje en het werkt zeer therapeutisch voor mij.

Op een gegeven moment kwam de Aya op de markt. Een islamitisch tijdschrift. Voor mij echt heel tof want het was alles wat ik leuk vond. Een tijdschrift, Islamitisch en met artikelen die mij aanstonden en waar ik meer informatie over wilde. Er stond een oproepje in om je verhalen in te sturen. En ineens besloot ik om een column te schrijven en die op te sturen. En guess what? Het werd gepubliceerd. Any idea hoe ik me voelde? Like really good! De dag dat het nummer in de brievenbus zat voelde ik me zoooo goed! Want dit was echt een droom die uitkwam. Ik luister de laatste tijd enorm veel naar podcasts over dromen en doelen stellen en ik merk dat er een paar dingen zijn die al uitgekomen zijn. Door ze ook gewoon te doen. Niet op een ander te wachten maar gewoon zelf je doelen stellen en ervoor gaan. Zolang het niet tegen de Islam ingaat (voor de moslims), kun je natuurlijk gewoon je doelen bereiken. Alleen.. Dat lukt niet als je niks doet.

Nou wil je mijn column lezen?
Hier is ie!  Nouja eerst de cover natuurlijk.

Nou en hier is tie dan!

 

We weten van tevoren niet welke richting we uitgaan, maar Allah, de Verhevene, verlicht ons pad. Hij laat ons zien, of voelen, welke kant de juiste voor ons is.

Op een druilerige, doordeweekse dag verwonderde ik me over mijn leven. Over alle mensen die eens op mijn pad meeliepen. Over alle plaatsen waar ik ben geweest. Over alle huizen waarin ik heb gewoond en over alle gebeurtenissen die plaatsvonden. Kleine en soms ook grote dingen.

SubhanAllah, soms maak je iets mee wat zijn weerga niet kent en staat je wereld, en soms ook die van je dierbaren, ondersteboven. Je weet niet wat te doen en je gaat kopje onder in de woelige zee der emoties. Je denkt nooit meer boven water te komen. Je stikt in je eigen verdriet. Maar dan plotseling, zie je ineens een klein straaltje zon en zoek je een weg terug. Je krijgt langzaam weer de kracht om te gaan zwemmen en komt langzaam weer op adem.

Na verloop van tijd zakt de ergste emotie. Je accepteert en gaat verder. Je bent weer de kapitein op jouw schip. Althans, zo voelt dat. Als je door je verrekijker kijkt, zie je soms een heel ander reisdoel dan je voor ogen had. Je stapt uit je boot en kijkt om je heen. Je beseft dat je niet van plan was deze kant op te gaan, maar je voelt je daar goed. Alsof alle puzzelstukjes op hun plek vallen. Dat is je bestemming, je lot. Zo is het leven.

We weten van tevoren niet welke richting we uitgaan, maar Allah, de Verhevene, verlicht ons pad. Hij laat ons zien, of voelen, welke kant de juiste voor ons is. Al Hakim, de Wijze en Hij weet terwijl wij niks weten. En terwijl ik mij dit realiseer, voel ik een intense dankbaarheid. Dat ik geleid word door Degene die mijn ziel in Zijn handen heeft, die mij geschapen heeft. Ik kan Hem vertrouwen. Hij brengt me op de juiste weg. Hij brengt me waar ik moet zijn.

Elhamdulilah.

Ok dit was hem dan!  Ik ben er best trots op. Lang niet weten wat je talent is, is heel vervelend en maakt je onzeker. Nu heb ik dus een richting gevonden. InshaAllah zal dat de goede richting zijn. Moge Allah me hierin succesvol laten zijn. amien.

Laat niemand je vertellen dat je iets niet kan. Ga voor wat jij leuk vindt, wat je kunt en waar je in gelooft. Dromen zijn haalbaar. Stel doelen en ga ervoor!

 

 

, ,

Internationale Vrouwen Dag|Wie inspireert mij?

 

Omdat het vandaag Internationale Vrouwen Dag is, schrijf ik vandaag over vrouwen die mij inspireren. Al een tijdje houd dit onderwerp mij bezig. Welke vrouwen inspireren mij? Waarom inspireren ze mij? Wat hebben ze precies gedaan om mij te inspireren?

Ten eerste wil ik zeggen dat alle vrouwen die bewust kiezen voor hetgene dat ze willen doen, mij inspireren. Het is vaak een struggle om voor jezelf te bepalen wat je precies wilt doen. Dat komt door meerdere redenen. Vaak hebben wij vrouwen onszelf op de laatste plaats gezet. We vergeten wat we willen. En soms komt het door de omgeving die een bepaald verwachtingspatroon heeft dat we niet willen verpesten. We proberen dan aan dat verwachtingspatroon te voldoen. Dat is jammer. Het is te begrijpen maar ik geloof dat God iedereen een eigen talent heeft gegeven. Wat jij er mee doen is aan jou. Je kunt het zo halal maken als je zelf wilt. Maar je hebt wel dat talent.

Soms weten vrouwen ook niet waar hun talent precies in zit. Meestal zit je talent in hetgene dat je heel graag doet. Ik keek vroeger heel vaak naar Oprah en die had soms afleveringen waarin ze mensen aan het woord liet die succesvol waren geworden met een bedrijf. En wat me toen al opviel was dat dat mensen waren die eigenlijk een heel simpel idee hadden. Ik herinner me nog een dame die succesvol was geworden met het verkopen van een scrub. Olijfolie en zeezout. Gewoon. Zo simpel. Ze gebruikte het zelf en was er enthousiast over en begon het te verkopen.

En zo zijn er heel veel verhalen van vrouwen die dan bijvoorbeeld een hobby hadden en daar hun werk van hebben gemaakt. Omdat ze het niet ingewikkeld maakten. En wil je succesvol zijn, carriere gewijs, is het belangrijk dat je een richting kiest waar je blij van wordt. Iets wat je leuk vindt om te doen. Als je van koken houdt maar je kiest iets heel anders, is het niet waarschijnlijk dat je succesvol gaat worden in hetgene waar je niet zoveel van houdt. Stel jezelf de vraag wat je graag zou willen doen en luister dan naar je antwoord. Er zijn ook genoeg filmpjes te vinden op internet over het vinden van je talenten.

Nu, ik zou graag een paar dames willen benoemen die mij inspireren. Ik denk dan aan:
Cindy Raes van Al Minara. Al Minara is een organisatie voor bekeerlingen in Belgie. En zij werkt zo hard om mensen te helpen. Das echt niet te geloven. En dan alle negativiteit die zij over zich heen krijgt. Ik schaam me in de plaats van die mensen. Hoe durven ze. Moge Allah Cindy belonen (en alle vrijwilligers bij Al Minara) en alles voor haar gemakkelijk maken. Amien.

Inge Donckers van de kleinschalige kinderopvang Twinkel. Ik heb haar leren kennen, echt leren kennen en ik kan gewoon niet geloven hoe sterk zij is en hoe ze alles doet. MashaAllah. Als ik maar een klein beetje van haar kracht kon hebben.

Rahma Hulsman van de Islamitische Voedsel bank in Rotterdam. Heeft zij gewoon even opgericht. Ze is 2 x bij me thuis geweest. Niet omdat ik voedsel nodig had maar samen met een vriendin. Een hele lieve dame. Je kunt haar steunen. Via deze link –> Islamitische Voedselbank kun je in contact komen of de gegevens vinden.

Olga Fox. Ze was de eerste bekeerling die ooit bij mij thuis kwam en ik vond haar zo grappig. Dat heeft me ontzettend geholpen in het beeld dat ik had van moslims. Voor mij waren dat altijd buitenlanders om het maar zo te noemen maar door met haar om te gaan veranderde dat. Zij was gewoon hetzelfde als mij en daardoor vond ik mezelf ook minder raar (ja ik vond het ook raar dat ik als Nederlandse vrouw moslima werd.)
Moslima worden
mijn bekering tot de islam

Melissa. Zij is de eerste Bosnische vrouw die ik heb leren kennen en ik hou zoveel van haar. Als ik ooit een probleem had gaf ze me altijd het juiste advies, islamitisch gezien, en dat was altijd goed want daarna voelde ik me meestal beter.

Delia van  delia skin clinic Niet om haar vlogs. Alhoewel ik haar wel altijd volg. Maar nee, gewoon om hoe ze iets wil bereiken en daar ook echt 100% voor gaat. Ik vind dat knap. Je niet laten beperken en er gewoon helemaal voor gaan.

De dames van Nesci en Hazanah. Ze konden niet de juiste kleding vinden om aan te trekken als bedekte vrouw en maakte toen zelf maar kleding. Ik heb daar echt bewondering voor. Je kunt Nesci & Hazanah vinden in een pop up storen in Den Haag.
HazanahxNesci Pop-up store
Van der Kunstraat 123
2521 BR Den Haag

Ik heb zelf wel eens geschreven over onderwerpen die hier mee te maken hebben:
Mijn voorbeelden
wat ik vroeger wilde worden

Gewoon omdat het me intrigeert. Hoe komt het dat sommige vrouwen succesvol zijn en waarom lukt het andere vrouwen weer niet? Daarom ben ik bezig met een serie interviews met Islamitische Powervrouwen. Vrouwen die mij inspireren en waarvan ik denk dat ze andere vrouwen ook kunnen inspireren. Vrouwen die misschien niet heel erg praktiseren maar wel succesvol zijn. Want voor mij is dat stukje praktiseren niet belangrijk. Wat voor mij belangrijk is, is dat je als moslimvrouw, je niet moeten beperken tot het beeld dat andere mensen van je hebben. Er zijn echt ontzettend veel moslimvrouwen die echt een goede baan hebben. We zijn dokters, vroedvrouwen, directrices, ingenieurs, verzorgenden, advocaten, zelfstandigen en ja, zelfs huisvrouwen kunnen voor mij succesvol zijn! Als zij dat graag zelf willen en daar ook gelukkig mee zijn, is dat toch geweldig!

 

Ken jij nog een vrouw die jou geinspireerd heeft en waarvan je vindt dat anderen haar echt moeten leren kennen, laat een linkje achter in de comments. En volg je me al op insta? Daar laat ik het altijd even weten als ik een nieuwe blog heb geschreven.
Veel liefs..