Toen ik jong was vond ik het al gek, vriendinnen die niks vertelde over dingen waar ze mee zaten of die thuis gebeurde. Ik was namelijk heel open en vertelde alles. Er waren geen taboes bij ons thuis. En naarmate ik ouder werd, ontdekte ik steeds meer dat heel veel mensen taboes hebben. Dingen waar ze niet over willen praten, waar ze zich voor schamen of dingen waar andere mensen iets van zouden kunnen vinden of waar andere mensen dan misbruik van zouden kunnen maken omdat ze een ‘zwakke’ plek hadden gevonden bij die persoon.

En ok, ik begrijp dat niemand zich zwak wil opstellen. Natuurlijk begrijp ik dat. Maar ik zie ook dat er heel veel vrouwen leven met geheimen. En die geheimen zijn helemaal niet zo speciaal dat ze geheim zouden moeten zijn. Nee, het zijn gewoon de dingen des levens die zich voor hun ogen afspelen, waar ze heel erg mee zitten maar waar ze niet over praten. Zoiets is niet goed. Dat broeit van binnen en veroorzaakt allerlei negatieve psychologische effecten die zo’n persoon nog verder van huis helpen. Want als je leeft met een probleem waar je niet over mag praten, ligt een depressie op de loer. Iets wat een grote rol speelt in je leven maar wat je moet verbergen is gewoon de basis van een leven waar niemand blij van wordt.

En eerlijk, ik ben het zat. Omdat ik heel open ben (waarschijnlijk té open), vind ik het heel gek als iemand niet wil praten. Ik zal namelijk nooit iets tegen iemand gebruiken. Maar omdat ik me realiseerde dat niet iedereen zo open is als ik, kreeg ik een idee. Waarom niet mensen de gelegenheid geven om te praten over hun taboes? Waarom niet? Ik heb een blog en ik kan met mijn blog mensen een podium bieden. En je kunt zelf kiezen of je anoniem of niet je verhaal wilt doen. Want eerlijk he, het kan zó opluchten als je je ei kwijt kunt. Het kan echt therapeutisch werken als je over je problemen vertelt. Ik heb heel vaak gemerkt dat als ik ergens over schrijf, ik me daarna beter voel. Dan heb ik alles weer even op een rijtje en begrijp ik mezelf ook weer beter. En het mooie van een blog is dat je ook misschien tips kunt krijgen van andere mensen of gewoon steun.

Als je wilt praten over iets waar je mee zit, kun je me altijd een berichtje sturen op info@fatimama.nl. Dan neem ik contact met je op om samen tot een verhaal te komen. Het kan zijn dat je gewoon zelf een blog wilt schrijven of het kan zijn dat je wilt dat ik een aantal vragen stelt waar je antwoord op geeft of misschien wil je wel dat ik gewoon je verhaal vertel. Het kan allemaal. En ook anoniem als je wilt.
Nogmaals, mail me dan op info@fatimama.nl

Wist je trouwens dat je me ook kunt volgen op instagram? Mijn gebruikersnaam is gewoon fatimama.nl Ik post daar bijna elke dag wel iets.