Onvruchtbaarheid bij moslima’s

Al een tijdje lees ik met bijzonder veel interesse de verhalen van vrouwen die iets meemaken waar heel weinig over gesproken wordt. De reden dat dat blijft bestaan is omdat dat taboes zijn. Je hoort er niet over te praten, het is raar. En eerst dacht ik nog dat het een ding was van moslims maar ondertussen blijkt wel dat er in alle culturen heel veel taboes zijn. Vandaag kun je het verhaal lezen van een zuster die ik heb gevraagd een blog te schrijven over onvruchtbaarheid. Zodat er meer begrip ontstaat en zodat vrouwen die het meemaken zich niet alleen voelen. 

Onvruchtbaarheid

Het bestaat niet…toch? Er werd mij gevraagd om een blog hierover te schrijven. Mijn eerste vraag was: “over wat precies?”
Het taboe, het leed, de schaamte, de obsessie, het onbegrip, de misvattingen, het grote verdriet of misschien de verborgenheid?
Infertiliteit is namelijk veel omvattend, maar wat doet het nou met een vrouw?

De omgeving heeft bepaalde verwachtingen van je. Rond je 23ste zou je echt weleens moeten gaan trouwen, want je wilt de boot toch niet missen? En ja, daar beginnen de lastige vragen en bemoeienissen al. Nog moeilijker om dit aan te horen is het wanneer je al enige moeite hebt gedaan om een partner te vinden. En wanneer je dan ein-de-lijk getrouwd bent, je volgens velen maar gelijk aan kinderen moeten beginnen, want jah! Je hebt al zo lang gewacht met trouwen, DE KLOK TIKT!!

Dat is vervelend om aan te horen als je gewoon je eigen leven hebt en je eerst een tijdje samen met je man wilt genieten van het huwelijkse leven. Je hebt voor hem gekozen, niet direct voor een gezin. Ineens ben je met zijn twee, dat heeft ook tijd nodig. Een onbezorgd leventje is dat nog. Geen verplichtingen dan die van jullie twee aan elkaar, alle tijd voor elkaar en geen zorgen. Ik ben nog altijd dankbaar dat wij een onbezorgde 1e jaar hebben gehad van ons huwelijk. Dat eerste jaar is een belangrijke bouwsteen voor de rest van je huwelijk. Als je gelijk dat eerste jaar met een zware beproeving zoals infertiliteit wordt getroffen, of een huilbaby, kan dat wrijving veroorzaken omdat die basis nog niet volledig is. Althans, wij kende elkaar nog niet zo lang voor we het huwelijksbootje instapte, dus voor ons was dat eerste jaar een must. Een jaar vol liefde, verlangen en ontvangen, verassingen en vanzelfsprekendheden. Samen de wereld verkennen en thuis bankhangen, samen koken en restaurantjes bezoeken, organiseren en bezoeken, lachen, gieren en brullen, kortom een groot feest! I would’nt wanna miss it for a thing. Dus als iedereen zich nou net wat meer met zijn eigen leven zou kunnen bemoeien. Than that would be great!

Onvruchtbaarheid is schrik, verbazing, ongeloof, angst, verdriet, somberheid en boosheid in een envelop die zomaar van de een op andere dag door de brievenbus wordt geschoven. Het is vooral heel onverwacht en het onverwachte is met name te blamen aan het onbewust zijn hiervan. Er wordt niet over gesproken, het wordt gebagatelliseerd en onder de deurmat geschoven bij de rest van de taboe’s. Vaak is dit gedrag simpelweg het gevolg van het ontbreken van ervaring en kennis. Want je wordt toch gewoon zwanger als je stopt met de pil??
Nee, dat hoeft dus helemaal niet zo te zijn. Vijf van de zes stellen wordt binnen 1 jaar zwanger. Dit betekent dat het bij 15% van de stellen langer dan een jaar duurt. Als het langer dan een jaar duurt dan val je onder de noemer ‘onvruchtbaar’ of ‘verminderd vruchtbaar’. Na een jaar zelf proberen krijg je een verwijzing van je huisarts. Je bent al een jaar bezig en dan denk je ..Nou ik hebt het ergste achter de rug. Elke maand de teleurstelling van een negatieve zwangerschapstest in je handen. De grond die je onder je voeten voelt wegzakken op het moment dat het weer niet is gelukt. Iedere keer is dat een rouwproces die je opnieuw moet beleven, voor het feit dat je weer ”iets” bent verloren en hebt gefaald als vrouw…of beter gezegd..nu al als moeder to-be. Want je voelt je al moeder, alleen zijn jouw armen nog niet gevuld. Dat ”iets” is het DNA van jou en je partner die het niet heeft gered om zich te ontwikkelen tot een embryo of niet is gaan innestelen. Finally! Het is allemaal voorbij en het is tijd voor de oplossing. Denk je.

Nee sorry. Het spijt me. Het ergste moet nog komen. Dacht je jezelf al te kennen? Think again. Er zal nog veel gebeuren. Maak je agenda maar vrij. Het beetje trots dat je hebt, zul je opzij moeten schuiven. Je vernedert en beschaamd voelen wanneer je je broek omlaag moet trekken voor interne onderzoekjes. Om te zoeken naar een verklaring waarom jouw lichaam niet schijnt te werken.
Keer op keer maar weer. Er zal zelfs een moment komen dat je er niet meer bij stilstaat. Je komt binnen in de kamer en hupsakee, doe maar wat je moet doen. Je zal je uitgezogen voelen wanneer je weer eens een paar buisjes bloed moet achterlaten voor bloedonderzoek. Elk deeltje in jouw lichaam zal continu spanning en stress ervaren bij het wachten,wachten en nog eens wachten. Wachten in de wachtkamer, wachten op afspraken, wachten op uitslagen na een onderzoek maar vooral het wachten op een klein wondertje van jou en je partner.

In plaats van dat er een baby in jou groeit, zal er een diep verlangen in jou groeien naar die baby. Je zal zelfs hunkerend verlangen naar het verlangen. En er zal een lege plek in je hart komen die wacht om gevuld worden, je zal moeten vechten tegen dit gevoel. Want dit gevoel zal veel negatieve emoties met zich meebrengen, zoals angst, depressie, jaloezie, huilbuien etc. Uiteraard popt de vraag wanneer jullie nou eindelijk eens een kleintje nemen. Keer op keer maar weer. Yes, de mensen zullen niet stoppen met het (on)bewust oprapen van de onvruchtbare dolk en die te steken in je open wond. Vragen gemixt met tips en tricks, want dan zou het wel moeten lukken. Vast goed bedoeld, maar killing.

Wees sterk voor je toekomstige baby. Het verlangen zit heel diep van binnen en dat zul je niet kunnen bedwingen. Om je heen komen zwangere vrouwen als paddestoelen uit de grond. Iedereen lijkt ineens zwanger te zijn. Soms zelfs zonder dat de wens er überhaupt was. Wees dan extra lief voor jezelf als het verlangen de kop op komt steken en zet het om in iets positiefs. Als je een zwangere vrouw ziet met een bolle buik, kijk dan niet naar haar met jaloezie, maar met bewondering en zoet verlangen. Deze vrouw heeft misschien ook hard gestruggeld met het zwanger worden. Zelfs als ze het doet overkomen dat het makkelijk ging. Het geven van een sociaal gewenst antwoord is in onze samenleving de basis om het vragenuurtje door te komen. Wees blij voor haar, zelf als je haar hoort klagen over haar zwangerschap of over haar kinderen en hoe zwaar het allemaal wel niet is. Het liefst zou je haar een draai om haar oren willen geven en vertellen dat ze geen idee heeft hoe gezegend ze wel niet is. In plaats daarvan doe je een welgemeend smeekgebed voor haar. Want zoals zij jouw last en stress niet kent, ken jij die van haar ook niet. Het hebben van kinderen is ook een beproeving. Laat ondanks dit alles je eigen verlangen nooit los, neem geen genoegen met minder en blijf (verantwoord) strijden.

Het zekere van geduld is dat het niet uitmaakt hoeveel je ook hebt. Het wordt beetje bij beetje opgemaakt tot je geen geduld meer hebt. Juist dan …dan zul je nog moeten vechten, de storm zal je moeten doorstaan. Klamp je vast aan een grote sterke boom en wees sterker dan de storm, want als jij deze storm overleeft, is er iets moois wat staat te wachten bij de regenboog. Als je nu in een situatie zit waar jijzelf nog niet tevreden over bent, weet dan dat dit niet het einde is. Want uiteindelijk komt alles op zijn pootjes terecht. Je zit dan nog middenin of misschien wel tegen het einde van de beproeving aan.
Wat mensen zich ook vaak niet realiseren is dat jij en ik niet voor niets zijn uitgekozen voor deze zware beproeving. Gebruik dit dan ook om je persoonlijk te ontwikkelen en nader te komen tot jouw schepper. Dat is het doel en daar ligt jouw beloning.

Je kunt deze zuster volgen via haar website. Haar website is: My Pregnancy Wish
Haar instagram is: my pregnancy wish

1 antwoord

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *