, , ,

Recensie: Een Jihad van Liefde|Mohamed El Bachiri

Op 22 maart 2016 vinden de aanslagen in Brussel plaats. De Marokkaanse en moslim gemeenschap houden hun adem in: “als het maar geen Marokkaan/moslim is..” De wetenschap dat het Marokkanen zijn is weer een steek in de rug van de Marokkaanse gemeenschap die het al moeilijk heeft. Het is een steek in de rug van de moslims die meedraaien in de maatschappij. Die gewoon hun best doen om hun leven zo zinvol mogelijk te maken en die gewoon een rustig leven willen.

Op het moment van de aanslagen zit ook Loubna in de metro.
Loubna Lafquiri.
Loubna, een Marokkaanse moslim vrouw.
Loubna, vrouw van Mohamed El Bachiri.
Loubna, moeder, vrouw van, dochter van, vriendin van, buurvrouw van en lerares van vele kinderen op een Brusselse school.
Loubna.

De gevoelens die een Marokkaanse moslim als een orkaan treffen na een aanslag, zijn gevoelens van boosheid, verdriet, onbegrip en verwardheid. Hoe zou je je dan voelen als Marokkaanse moslim, als de liefde van je leven, sterft door een aanslag, gepleegd door iemand met dezelfde achtergrond en hetzelfde geloof?

Mohamed El Bachiri, de man van Loubna overkwam dat. Hij gaf in december 2016 een liefdevolle speech geven in het tv-programma De afspraak. Met zijn speech raakte hij miljoenen mensen. Omdat het een speech was die anders was dan iedereen had verwacht. Want een persoon verliezen waar je zoveel van houdt, zou bij elke persoon gevoelens van haat, verbitterdheid en boosheid op kunnen roepen. De man van Loubna, daarentegen, schreef een boek: Een jihad van Liefde. Dat boek werd uitgebracht door Uitgeverij de Bezige Bij
De titel alleen al is een titel die menig niet-moslim wenkbrauw doet fronsen. “Jihad, das toch dat van de heilige oorlog?”

De werkelijke betekenis kun je tegenwoordig zo van Wikipedia halen. De werkelijke betekenis is dit:

Jihad (Arabisch: جهاد, djihād) is een begrip uit de islam. Het komt van de Arabische woordstam jhd, dat ‘streven’ betekent. Jihad betekent letterlijk ‘inspanning gericht op het realiseren van een bepaald doel’. Er wordt onderscheid gemaakt tussen innerlijke en uiterlijke jihad.

En met het woord Jihad heeft Mohamed El Bachiri de daadwerkelijke struggle van zijn gevoelens verwoord. ‘Een jihad van liefde’, gaat over de gevoelens die hem overspoelen na het overlijden van zijn vrouw. Hij haalt herinneringen op van hem en Loubna, hij vertelt over zijn kinderen. Het boek is niet lang. Het is een klein pocketboekje met  korte stukjes maar de boodschap achter de verhalen is groter. Veel groter dan het boek. Het breekt je hart op sommige punten en het laat je de kwetsbaarheid zien van een man die zijn vrouw verliest aan de idealen van de personen die hetzelfde geloof als hem delen. Het laat je de kwetsbaarheid zien van een man die vanaf dat moment zijn kinderen alleen moet opvoeden. Die vanaf dat moment verder moet leven zonder zijn vrouw, zonder zijn Loubna, de vrouw waar hij zoveel van hield/houdt. Het boek is autobiografisch en geeft je een kijkje in het leven van een Marokkaanse man die opgroeit in Molenbeek en hoe hij denkt over religie, de liefde, de wereld.

Op het moment dat ik het boek binnen had, pakte ik het en liet het me niet meer los totdat ik klaar was. Het boek is opgetekend door David van Reybrouck en verteld door Mohamed. De manier van schrijven nodigde uit tot meer en meer lezen. Het is niet in een verhaalvorm geschreven zoals talloze andere boeken. Het is een samensmelting van korte verhalen over zijn leven met en zonder Loubna. Een liefdesverklaring en een oproep tot liefde.

Volgens mijn oudste zoon is een recensie pas goed als er ook iets negatiefs instaat maar ik kon het werkelijk waar niet ontdekken. Voor de azijnpisser is er altijd wel iets te vinden en hoe cliche maar waar, het enige negatieve vond ik dat het boek me naliet met vragen over hoe het NU gaat met Mohamed, met zijn kinderen en ik wilde meer weten over Loubna. Maar Mohamed vertelde wat hij wilde vertellen. Niet meer en niet minder. De essentie van zijn verhaal is precies wat ik ook wilde met mijn eerdere blogs
Een moslima over de aanslag,
een moslima over Brussel
 en 
Huis Tuin en Keuken moslim

over terroristische aanslagen en hoe ik daar tegenover sta als moslim. Haat kun je niet bestrijden met haat want dan wordt het alleen maar erger. Haat kun je alleen maar bestrijden met liefde, heel veel liefde en daarom, steun ik zijn oproep:

Laten we zijn Jihad van liefde steunen, laten we de verbinding zoeken en vinden met iedereen. Laat de dood van zoveel onschuldige mensen en de dood van Loubna niet voor niks zijn. Een jihad van liefde. Liefde. Is Allah niet de meest Barmhartige, de meest Genadevolle?

Moge Allah de slachtoffers genadig zijn. Amien.

 

 

Het boek “een Jihad van liefde”, heb ik ontvangen van uitgeverij “de Bezige Bij”.

Wat ik vroeger wilde worden.

Ken je dat? Dat je eigenlijk nooit wist wat je wilde worden, dat je nooit wist waar je een beetje goed in was en dat je eigenlijk nooit gemotiveerd genoeg was om een opleiding af te maken? Nee? Nou ik wel. Als kind schreef ik wel graag. Ik was ook altijd goed in Nederland en haalde goede cijfers. Een opstel was voor mij nooit een probleem en ik zie mezelf nog krantjes maken in mijn kleine kamertje.

Maar op de een of andere manier, vergat ik dat. Misschien omdat ik dacht dat schrijven geen werk is, dat schrijven geen beroep is. Ik weet het niet maar het schrijven verdween op de achtergrond toen ik een opleiding moest kiezen. En omdat mijn vriendin naar de LDS (Lagere Detailhandel School) ging, leek mij dat ook wel een goed idee. Mijn ouders vonden dat wel handig want ik kon zo altijd een eigen zaak starten. Maar natuurlijk had ik helemaal geen doel omdat ik nog niet wist wat ik wilde. Wat ik wel heel leuk vond was typen. Ik haalde met gemak mijn typediploma. Met twee tienen en een acht, onder het predikaat “met lof”.  Heerlijk toch. Het gaf me heel even veel zelfvertrouwen dat ik ook een hoog cijfer kon halen.

Op school lukte het niet zo goed omdat ik ook veel moest leren. En leren, sja, dat interesseerde me niet zo veel. En Duits en Wiskunde waren de vakken from hell. Ik bleef zitten en daarna nog een keer zitten en daarom moest ik van school af. Helaas. Ik ging naar de LEAO en daar slaagde ik. Maar echt niet omdat ik iets deed ofzo he. Ik was zooo lui. Leren is sowieso niet zo mijn ding omdat ik me niet goed kan concentreren op de stof. Ik leerde wel weer veel van de lessen. Zo redde ik het altijd net. Na de LEAO wilde ik KMBO doen maar mensen, ik was 18 he en ik realiseerde me dat ik ‘volwassen’ was en gewoon kon stoppen als ik wilde. Dus.. dat deed ik. Ik ging naar de directeur en zei dat ik wilde stoppen. En echt. Niemand die ging zeuren of contact opnemen met mijn ouders, WAT ZE HADDEN MOETEN DOEN! Ik was gewoon gestopt met school. Nou ik heb daarna nog een school gevonden, en nog een school gevonden en allemaal nie afgemaakt.

Op een gegeven moment raakte ik zwanger op mijn 21ste zonder een nette school afgemaakt te hebben. Na al dat gedoe met hun vader, kwam ik erachter dat ik als volwassene ook studiefinanciering kon krijgen als ik naar school ging. Ik zegde mijn uitkering op en ging naar school. En uiteindelijk haalde ik toch SPW 3. Voor sommige is dat niet veel maar ik was trots dat ik ondanks alles toch doorging. Want gemakkelijk was het niet met 2 kinderen, schulden, een huishouden, problemen met hun vader. Ondertussen trouwde ik en verhuisde ik naar Belgie en nog steeds ging ik door. Elke dag een uur in de trein van Antwerpen naar Rotterdam en dan nog de tram. Zoveel moeite maar ik haalde het. Terwijl ik zwanger was van Soraya maakte ik mijn scriptie af met als onderwerp ‘meertaligheid’.

Ondertussen was ik wel begonnen met bloggen en schreef ik heel veel van me af, soort van anoniem via web-log.nl. Maar omdat ik onzeker was over mijn schrijven, durfde ik het niet echt te delen met mijn man. Ik stopte daarom met het actief schrijven. Zo nu en dan kwam er eens een update maar uiteindelijk stopte ik toch. Web-log.nl werd ook overgenomen en dat was weer een gedoe. Natuurlijk gaat het bloed waar het niet kruipen kan en wilde ik weer gaan bloggen. Voor mij is het dus heel zeker dat ik schrijven en bloggen ontzettend leuk vind.

Het enige probleempje bij mij is dat mijn dagen heel verschillend kunnen zijn waardoor ik geen vast ritme kan creeren voor mezelf en mijn blog. Die kleine zit op school maar is ook af en toe ziek, mijn man komt af en toe thuis overdag, soms moet ik andere dingen doen.. En zo zijn er altijd wel dingetjes die me in de weg zitten. Maar ik ga mezelf er niet door laten weerhouden. Ik blijf gewoon schrijven en misschien vind ik ook de regelmaat en de rust om te doen wat ik het allerleukste vind. Schrijven!

Wist jij al vroeg wat je wilde worden?

,

Mijn eerste gepubliceerde column!

Soms zeggen foto’s genoeg en omdat ik tijd tekort heb. Ik ben in de Ramadan echt schandalig lui en moe en er komt niet veel uit mijn handen, vandaag mijn 1e column voor Aya Lifestyle Magazine. Helaas is het magazine niet meer bestaand. Ik vond het super leuk om zo een tijdschiftje te hebben dat gewoon modern was en toch over geloof ging. Vroeger was ik namelijk verslaafd aan tijdschriften. Ik kocht ze bijna allemaal. Lees meer

De Eid Ul Fitr Bloghop 2017!

Salaam aleikum,

Welkom op mijn blog. Als het goed is ben je hier vandaag terechtgekomen via caramelrose.nl via de Eid Al Fitr Bloghop. Dus dankjewel Nazia!

De Eid Al Fitr Bloghop is een initiatief van Mahwish van mammiemammie.nl. Vorig jaar organiseerde ze de Ramadan Challenge 2016 waar verschillende moslimbloggers aan meededen. Iedere keer als we dan een artikel over de Ramadan online zette, vermeldden we ook de link van de andere deelnemers daarin. Zodat jij als lezers zoveel mogelijk Ramadan gerelateerde artikelen zou kunnen lezen. Dit keer had ze een ander idee. Een soort van bloghop, dat je van de ene naar de andere blog hopt en zo verschillende moslimbloggers leert kennen. Als je bij mij begint, kun je ook doorhoppen en dan elke keer weer naar de volgende deelnemer klikken tot je het rondje hebt volmaakt.

EVEN VOORSTELLEN

Voor degene die mij nog niet kennen, ik ben Michelle Fatima. Ik ben een Nederlandse bekeerling en ik woon in België. Ik ben getrouwd met een Marokkaanse man. Hij werkt als buschauffeur en zingt in een anasheedgroep. Voordat ik me bekeerde kreeg ik 2 kinderen. Amber van 20 en Gregory van 18 (bijna 19). Met Fouad samen kreeg ik nog 2 kinderen. Soraya van 8 en Nu’aim van 3. Op mijn blog schrijf ik over van alles. Mijn bekering, over persoonlijke dingen, maatschapelijke dingen die me dwars zitten. ZoalsHuis Tuin en Keuken Moslim en Hoe Denkt Een Moslim Over Aanslagen. Ik schrijf ook vaak over mama dingen want ja, dat is als moeder hetgene waar je het meeste mee bezig bent.

Wat ik ook leuk vind, zijn lijstjes. Lijstje zoals: De Get To Know Me Tag wat eigenlijk een tag is maar dus ook een lijstje of: Dramatische Dingen Uit Het Leven Van Een 3 Jarige. Ik schrijf heel veel verschillende dingen maar wat ik eigenlijk wel probeer is om het leven als een moslima te laten zien met daarin ook het idee dat niet moslims het kunnen lezen en dat er op die manier een beetje meer begrip komt in de wereld. I know, I know, misschien een beetje een druppel op de gloeiende plaat maar ik geloof in druppels op de gloeiende plaat. Omdat als iedereen dat probeert op zijn eigen manier, de liefde zal overwinnen. Ja, ik ben heel romantisch en naïef maarja, zo heeft Allah mij gemaakt.

WINACTIE!

Wat de Moslimbloggers Eid Winactie zo leuk maakt is dat er op alle blogs dus iets te winnen valt. Superleuk natuurlijk. En ik heb zo’n een geluk. Ik kan echt iets superleuks weggeven in samenwerking met 2 dames. Je krijgt het gedeeld op gestuurd maar is wel echt een pakketje samen. Ik zal even vertellen wat het is. De samenwerking met Annelore van Compleet Geluk is de eerste. Annelore is een super lieve dame. Ik heb haar al 2 x mogen ontmoeten en ik vond haar echt leuk. Ze is onlangs een webshop gestart  thegreenstyle.be met hele leuke artikelen. Ze vertrokken naar Italie en daar ontdekten ze een bedrijf waar ze echt weg van waren. Dat is een familiebedrijf dat sinds 1969 hoogwaardige verzorgingsproducten produceert. Verzorgingsproducten op basis van natuurlijke ingredienten die verwerkt worden op een ecologisch verantwoorde manier. De producten zijn dierproefvrij en geschikt voor veganisten. Nou super leuk dat ze een pakketje stellen voor de bloghop! Jullie kunnen een door haar samengesteld pakketje winnen van verzorgingsproducten met argan! Natuurlijk heel leuk als het eid al fitr is en je kunt je met deze producten verzorgen voordat je naar de moskee gaat! Ze stelt beschikbaar: Zeep op basis van argan, Douchegel op basis van argan en bodylotion op basis van argan. Wat ik zelf zo leuk vind is hoe de producten eruitzien. Alsof je op vakantie bent geweest naar Italie. Je weet wel, dat je dan zo’n leuk product vind wat je mee naar huis neemt en dan thuis iedere keer weer aan je vakantie in Italie denkt. Ik hou daar zo van.

En wat het pakketje zo leuk maakt is dat het een volledig ‘eid’ pakketje is. Je gaat eerst douchen met de producten van Annelore en daarna versier je je huis met een Eid banner, Eid mubarak caketoppers en ballonnen voor Eid! Die geef ik weg in samenwerking met caketoppersenzo. Ze geeft ook nog eens 10% korting. Op de foto staat de banner niet omdat ze die op het moment dat ik de link moest doorsturen niet in huis had om op de foto te zetten. Je kunt dus hele leuke cake toppers bij haar bestellen. Voor meerdere gelegenheden. Zeker de moeite waard om eens een kijkje te nemen als je vaak taarten of cupcakes maakt. Haar pakketje bestaat uit:
Eid mubarak taarttopper twv €10,95
Eid mubarak cupcake toppers (10) twv €3,75
Eid mubarak ballonnen (goud & teal) twv (10)  €3,50
Eid mubarak banner twv €7
Totaalprijs is € 25,20
De kortingscode voor 10% korting is : FATIMAMA

Nou wat vind je ervan? Het lijkt het wel de moeite om te winnen zo’n compleet pakket. En zo zijn er bij de andere bloggers meerdere dingen te winnen. Ik las al een hassanaat kalender, mooie Marokkaanse lichtjes, islamitische boeken etc. Om mee te doen reageer je even hieronder zodat ik weet dat je meedoet en hop je weer lekker verder naar de volgende blog. De volgende blog in de ‘Eid Ul Fitr Bloghop’, is Essma van Little Origin. Essma is een hele lieve Marokkaanse dame uit Nederland die samen met haar man en kinderen momenteel in Duitsland woont. Ze blogt ook over heel veel dingen. Over verhuizen naar het buitenland, mama dingen, persoonlijke dingen en ook over Duitsland enzo. Heel veelzijdig en leuk om te volgen.

Hier is de link –> Little Origin Eid Ul Fitr Bloghop 2017.

Neem gezellig een kijkje bij haar en de volgende bloggers en doe mee aan de winacties.  Meedoen kan tot 9 juni. De winnaar wordt 10 juni bekend gemaakt en de pakketjes worden inshaAllah een week van tevoren opgestuurd zodat je het inshaAllah zeker op tijd in huis hebt. Dan wens ik jullie nog een hele gezegende Ramadan, moge Allah jullie doen slagen in het doen van zoveel mogelijk daden van aanbidding en moge Hij jullie vasten aanvaarden. Amien. Veel liefs !

,

Van moeder tot moeder | Mahwish

Omdat ik als, inmiddels ervaren maar toch zo onervaren, moeder zo veel adviezen heb gehad in de afgelopen 20 jaar (OW MY ALLAH, 20 jaar???), leek het me leuk om een rubriek op mijn blog te starten met daarin interviews met andere moeders. We hebben allemaal wel eens een raar advies gehad wat we totaal niet toepasten of een advies gemist of juist een heel goed advies gekregen. En hoe kun je nou beter moeders samenbrengen dan al die tips samen te delen? Misschien leren we ervan, misschien herkennen we sommige dingen maar hier oordelen we niet. Hier mag je gewoon je eigen zijn met de opvoedingsstijl die bij je past. Vandaag laat ik Mahwish van  mammiemammie.nl aan het woord.

Wie ben je?
Ik ben Mahwish, een Pakistaanse vrouw en ben getrouwd met een Marokkaanse man.

Hoeveel kinderen heb je en hoe oud zijn ze?
Ik heb twee dochters, een kleuter van 6 jaar en een peuter van 3 jaar.

Wat voor soort moeder ben jij?
Ik ben een moeder die zoveel mogelijk liefde, kennis en kunde wil meegeven. Op gebied van geloof, cultuur, creativiteit en zelfstandigheid. Daarnaast vind ik het belangrijk om veel tijd met elkaar door te brengen en samen dingen te ondernemen, van wandeling tot dagje weg.

Wat zijn jouw valkuilen als moeder?
Mijn valkuil is dat ik alles perfect wil doen en alles wil kunnen. Dat vreet energie dus moet vaak tegen mezelf zeggen dat het onmogelijk is om alles tegelijk te doen.

Wat is het slechtste advies dat je ooit gekregen hebt.
Slechtste advies kan ik mij niet herinneren. Ik weet wel dat iedereen denkt het altijd beter te weten, vroeger kon ik daar onzeker van worden. Nu weet ik dat ik sterk in mijn schoenen moet staan en naar mijn eigen gevoel moet luisteren.

Wat is het beste advies dat je ooit gekregen hebt?
Beste advies: soms doen alsof je dingen niet ziet. Als je kijd bijvoorbeeld stiekem iets doet wat niet mag, gewoon laten gaan anders blijf je bezig als politieagent.

Welk advies heb je gemist?
Volg je eigen gevoel en laat los wat anderen vinden. Jij bent de moeder en weet het beste wat goed is voor je kind.

Welke ultieme tip heb jij voor andere moeders?
Zie punt hierboven. En: geen dingen toelaten die tegen je gevoel ingaan, bv. als iemand je baby wil vast houden en jij wil dit niet, of als iemand een kus wil van je kind en jij en/of je kind wil dit niet. Gewoon niet doen, de ander dient daar respect voor te tonen.

Mahwish blogt op mammiemammie.nl

Mijn bekering tot de Islam

Meer dan 11 jaar geleden zat ik tijdens oud en nieuw bij mijn nicht in Spijkenisse. De kinderen waren bij hun vader en ik was bij Marjo. Marjo is echt een schat dus het was sowieso gezellig. Rond twaalf uur ging ze naar buiten met haar kinderen Lees meer

Hoe ik mijn man leerde kennen..

Toen ik anderhalf jaar moslim was, zag ik ineens, toen ik bij mijn moeder voor de deur zat, mijn man langsfietsen. Mijn hart sloeg een slag over en ik wist direct van binnen dat ik wel met hem wilde trouwen.
Na die ene keer zag ik hem nog vaker fietsen en iedere keer schrok ik, mijn hart sloeg een slag over. Mijn gezicht werd knalrood maarja, meer dan elkaar aankijken ging niet natuurlijk. That’s how halal love goes. Lees meer

,

van moeder tot moeder | Nancy Umm Amina

Omdat ik als, inmiddels ervaren maar toch zo onervaren, moeder zo veel adviezen heb gehad in de afgelopen 20 jaar (OW MY ALLAH, 20 jaar???), leek het me leuk om een rubriek op mijn blog te starten met daarin interviews met andere moeders. We hebben allemaal wel eens een raar advies gehad wat we totaal niet toepasten of een advies gemist of juist een heel goed advies gekregen. En hoe kun je nou beter moeders samenbrengen dan al die tips samen te delen? Misschien leren we ervan, misschien herkennen we sommige dingen maar hier oordelen we niet. Hier mag je gewoon je eigen zijn met de opvoedingsstijl die bij je past. Vandaag laat ik NANCY aan het woord. Nancy blogt ook. Ze blogt op nancyummamina
1: Wie ben je? 
Nancy. Ik ben 32 jaar, half Nederlands en half Surinaams, getrouwd met een Marokkaanse man, woonachtig in Amsterdam, maar geboren en opgegroeid in Huizen, ’t Gooi. Ik werk parttime als leerkracht op een islamitische basisschool. Mijn werk is mijn passie.
2: Hoeveel kinderen heb je en hoe oud zijn ze?
Ik heb twee dochters. De oudste wordt eind april 4 en de jongste is 7 maanden.
3: Wat voor soort moeder ben jij?
Ik ben aan actieve moeder. Ik vind het leuk om dingen met mijn kinderen te ondernemen. Ik praat veel tegen en met mijn kinderen, al sinds ze zijn geboren. Ik word wel eens scheef aangekeken als ik praat tegen mijn jongste dochter, maar ik vind het niet meer dan normaal. Ik ben een moeder van rust, regelmaat en reinheid. Omdat ik er zelf baat bij heb, maar er ook van overtuigd ben dat het voor kinderen prettig is. Ik ben consequent en rechtvaardig. Ik ben een liefdevolle moeder en heb het beste voor met mijn kinderen.
4: Wat zijn jouw valkuilen als moeder?
Ik denk dat mijn grootste valkuil mijn perfectionisme is. Ik wil absoluut niet dat mijn kinderen perfect zijn, want dat is onmogelijk. Niemand is perfect. Maar ik wil bijvoorbeeld wel dat het opruimen goed verloopt, dat ze netjes eten. Ik ben mij heel bewust van mijn perfectionisme en dat is al een heel groot voordeel.
5: Wat is het slechtste advies dat je ooit gekregen hebt.
Ik kan mij geen slecht advies herinneren.
6: Wat is het beste advies dat je ooit gekregen hebt?
Ik denk toch wel dat ik dan kom bij de drie r’s; rust, reinheid en regelmaat. Veel mensen vinden het ouderwets en achterhaald, maar zowel mijn dochters als ik hebben er baat bij.
En vertrouw op jezelf en volg je hart.
7: Welk advies heb je gemist?
Deze vraag raakt mij enorm. Mijn moeder is overleden toen mijn oudste dochter 9 maanden was. Ik mis mijn moeder iedere dag heel erg. Het gemis doet ongelofelijk veel pijn. Ik mis de adviezen van mijn moeder. Ik mis haar luisterende oor. Ik mis haar feedback op hetgeen ik doe. Ik mis haar steun. Ik mis alles aan haar.
8: Welk ultieme tip heb jij voor andere moeder? 
Wees jezelf, geniet, vertrouw op jezelf en volg je hart.

de Get-to-know-me-Tag

Ik had deze tag al een hele tijd geleden ingevuld op mijn oude blog. Ik wist toen nog niet echt precies waar ik naar toe wilde met mijn blog en wat eigenlijk mijn rode draad was. Wel dat het mij zou helpen om mezelf te vinden want ‘Het mooiste wat je kunt worden is jezelf’. Maar voor de rest was het gewoon een zoektocht. Nu weet ik inmiddels wel waar ik naar toe wil en waar ik het meeste over schrijf en ben ik daarom ook begonnen met fatimama. Omdat ik toen nog niet zoveel bezoekers had als nu, leek het me wel een goed idee om deze tag nog eens te plaatsen maar dan op fatimama.nl Lees meer

, , ,

Waarom een abaya handig is!

Tegenwoordig zie je ze regelmatig lopen, van die vrouwen met die lange, vormeloze jurken. Niet altijd in vrolijke of mooie kleurtjes. Vroeger vond ik ze afschuwelijk. Tegenwoordig denk ik er anders over.

Als moeder heb je het namelijk altijd druk. Is het niet met de kinderen, is het wel met het huishouden. Is het niet met huishouden, dan heeft je man wel weer iets. Tijdens dat vliegen moet je ook de deur uit om van alles te doen want niks wacht tot je tijd heeft. Alles moet gelijk gedaan worden. En wat ik eerst zo lelijk vond, is tegenwoordig een echte lifesaver. Het komt namelijk zo vaak voor dat ik in de ochtend te weinig tijd heb om mezelf om te kleden omdat de kinderen echt super traag zijn. Nou, ik hoef me niet druk te maken om mijn kleding want ik gooi er gewoon een abaya overheen! Ik hoef mijn pyjama niet uit te trekken, nee hoor.

En tegenwoordig, nouja ik denk al een jaar, heb ik een abaya met zakken. Nou, je wilt echt niet weten hoe lekker dat die zit. Ik gooi alles in mijn zakken. Het mooie is dat alles er ook in blijft, niet zoals dat je een jas hebt met zakken waar je telefoon dan ineens uit kan donderen ofzo. Nope, met mijn abaya hou ik mijn telefoon gelukkig lekker dicht bij mij. Also a lifesaver by the way.
Kijk, je kunt er natuurlijk hele discussies over voeren of het wel kan, fashiongewijs gezien. Kijk, ik vind van niet want ik draag er dan ook nog witte, leren Allstars onder en omdat ik fiets kun je meestal een stukje zien van mijn pyjamabroek. Maar als je ’s morgens om 8.15 moet vertrekken en om om 8.10 zit je nog een kind door de badkamer te trekken, heb je ook niet zo veel keus en dan moet je je ook niet druk maken om je kleren. Vind ik hoor. Natuurlijk ben ik ook nog nooit Miss Fashionista geweest. Ik ben meer het type, zit het lekker, vind je het leuk? Koop het maar. Het boeit mij echt niet of er een merk op zit. Liever niet. Ik ben de Anti Merk’er. Ik kan er niet tegen dat mensen opgewonden raken van een merkje. Het is zo oppervlakkig. Nope, het moet lekker zitten en je moet het leuk vinden en als er toevallig een merkje op zit, nouja, leuk dan. Maar anders maakt mij dat dus niks uit.

Nouja, heb jij ook een lifesaver wat kleren betreft? Mijn abaya staat toch echt wel op nummer 1. Je zit sowieso goed omdat je er mee kunt bidden en niemand ziet wat je eronder aan hebt getrokken. Je kunt natuurlijk ook super leuke kleren eronder aan hebben die totaal niet halal zijn als je die abaya niet aanhebt. Want het mooie is, bij een dame met een abaya weet je nooit wat eronder zit. Altijd mysterieus…