, , , ,

Slaaptekort als moeder

Toen Nu’aim werd geboren, besloot ik om hem borstvoeding te geven voor zolang als het kon. Nouja, ik ging voor 2 jaar. Omdat in de Koran staat dat een kind recht heeft op 2 jaar borstvoeding. Ik ging er dus voor. Van tevoren wist ik alleen niet dat ik er zo oververmoeid van zou raken want deze blog schreef ik 2 jaar geleden. Inmiddels drinkt hij natuurlijk geen borstvoeding meer maar hij klimt nog steeds in mijn bed, ligt nog steeds het liefste overdwars en pakt nog steeds mijn kussen in. Oja, ik ben nog steeds moe en hij wordt nog steeds wakker ’s nachts. Deze nacht wilde ik hem in zijn eigen bed laten slapen en blokkeerde zijn weg maar hij stond op en liep via de andere kant het bed in en kroop tussen zijn vader en mij in.

Ja hoor, als moeder van kleine kinderen ben je er nooit van gevrijwaard…Nachten die te kort zijn of nachten waarin je continue wakker werd. Vannacht was het weer zover. Onze kleine Nu’aim zit namelijk momenteel in een zeer irritante periode.
Normaal gesproken is hij altijd wel druk en een beetje stout omdat hij van alles pakt en stuk maakt. Alleen nu huilt hij echt om alles. Alles. Als er iets is dat hem niet bevalt is dat reden om te janken.
Midden in de nacht moet meneer direct zijn behoeftes vervuld zien worden omdat hij anders begint te schreeuwen. Ik voel me werkelijk een slaaf van deze jongen.

Ik probeer om rustig te blijven en te kijken wat hij wil of nodig heeft maar ik kan er niks aan doen dat ik strontchagerijnig word. Natuurlijk heb ik het zelf een beetje verpest door hem vaak bij mij in bed te nemen maar dat is gewoon omdat ik anders nog langer wakker ben ’s nachts. Drinken doet hij niet meer zoveel gelukkig maar nog steeds is hij wakker en beweegt hij. Hij ligt het liefste overdwars. Heel handig hoor. Dan ligt hij natuurlijk zonder deken want hij trapt die weg maar word dan wakker omdat hij het koud heeft.
Wat hij ook heel leuk vind is om met zijn hoofd op mijn kussen te liggen. Like seriously dude, ik slaap al op zo’n klein stukje van het bed omdat jij de rest van de 1.60 voor jezelf hebt, maar mijn kussen wil je ook nog innemen?

Vanmorgen werd hij rond 6 uur even wakker maar sliep na gerommel toch weer door. Maar om 7 uur vond hij het nodig om mij wakker te maken en sliep hij weer door. Kom op, give me a break en geef mij gewoon mijn slaap alstjeblieft!
Slaaptekort hoort erbij en slaaptekort kun je compenseren. Slaap word gewoon zwaar overschat. Uiteindelijk weten alle moeders dat je gewoon een beetje een moeilijk dagje hebt maar dat je de dag uiteindelijk wel doorkomt.
Alleen na 2 jaar tekort slaaptekort, wat ook komt omdat ik elke dag om 6 uur opsta voor Soraya, ben ik echt op een punt dat ik echt boos ben. Mijn humeur daalt gewoon naar het vriespunt en vervolgens heb ik echt bijna de halve dag nodig om een beetje te kalmeren.

Ik zal wel de enige zijn die dan chagerijnig tegen de kinderen doet maar ik kan er echt niks aan doen. Teveel slaapgebrek is gewoon echt niet goed voor een mens en vandaag is het dus weer zover. Want niet alleen sliep ik tekort maar omdat meneer mijn sloffen aanwilde en ik ze liever zelf aan had, vond hij het nodig om een huilbui op te zetten.
En toen ik naar het toilet ging en de stoel die hij naast de pot neerzette, een stukje verschoof, was dat weer aanleiding om te gaan janken. Oja en toen hij de schoenen van Soraya op het kleed had neergezet en ik ze terug in de gang smeet, was dat ook weer een goede reden voor zijn buien. Ja, want schoenen horen toch op een tapijtje!

Nou mama’s, ik ga maar eens een driedubbele koffie drinken en een ontbijtje klaarmaken voor die hongerlappen hier want anders krijgen we een NOG bozer jongetje. Doeiiii

, ,

Wat heb ik deze 2 weken gedaan? | Netwerkevent & Winactie

Zoals gezegd ga ik elke dinsdag en donderdag bloggen en vandaag is het dinsdag! Het heeft wat moeite gekost omdat het momenteel herstvakantie is maar het is uiteindelijk toch gelukt. Het leek me leuk om deze keer een overzichtje te schrijven van de laatste 2 weken zodat jullie een beetje een idee hebben wat ik gedaan heb.

Mijn man ging op reis

Nou, ten eerste vertrok mijn man op donderdag de 19e oktober voor 2 weken naar Marokko. Ik had er een beetje gemengde gevoelens bij. Ten eerste kwam de herstvakantie eraan wat betekende dat ik vrij lang alleen was met de kinderen maar ten tweede gunde ik het hem heel erg op bij zijn moeder op bezoek te gaan. Ze woont namelijk in Marokko.

Gelukkig was Greg erbij!

 

Gelukkig ging hij met zijn zus want het nichtje van mijn man bleef een paar nachtjes bij ons slapen. Ze bleef van donderdag tot maandag. Het was onwijs gezellig en ik lag elke dag pas om half 2 in bed. Minstens.
Nadat zij was weggegaan kwam Greg! Greg, mijn oudste zoon. Hij woont in Alkmaar en had herstvakantie. Dat betekende natuurlijk een gezellige tijd voor ons. We hebben heel veel gepraat, gesnoept, gelachen, gebrainstormd en heel veel andere dingen gedaan.

 

brainstormen met mijn zoon

Afgelopen donderdag zijn we samen de stad in gegaan om wat dingen te bespreken. Hij doet namelijk de opleiding Communicatie & Marketing en wilde me helpen met plannetjes voor mijn blog. Ook gaf ik hem al eerder het boek van Annic van Wonderen die we kregen tijdens de masterclass. Super leuk boek met hele interessante feitjes als je bezig bent met marketing. (Ik zal nog een blog schrijven over wat Communicatie & Marketing met een blog te maken hebben.)

Op vrijdag moest hij helaas weer vertrekken omdat hij nog wat dingen moest doen voordat de school weer begon en wilde hij nog afscheid nemen van een vriend die voor een langere periode vertrok. Dat was wat minder natuurlijk want als moeder wil je je kinderen zo lang mogelijk bij je hebben maar goed. Ik probeer het positief te bekijken. Hij is nu 19 en kan zelf komen als hij tijd heeft en ik weet dat het nu weer beter met hem gaat dan een paar maanden geleden. Elhamdulilah.

Netwerkevent van de momblogawards

Op zaterdag had ik iets heel leuks op de planning. Het netwerkevent dat plaatsvond voor de momblogawards die georganiseerd werd door Nele van mamaexpert
De kinderen moest ik ook meenemen natuurlijk want mijn man zat (en zit) nog steeds in Marokko. Sofie van mamaabc was zo lief om me op te halen bij de metro.

De Playmobil tafel.

Bij binnenkomst werden we gelijk onthaald met goodiebags en de kinderen kregen ook goodiebags, hoe schattig! Op de foto kun je zien wat er ongeveer allemaal inzit. Ik kan al wel vertellen dat de wafeltjes bijna allemaal op zijn en Nu’aim dezelfde avond alle dozen al open begon te trekken. Bij de ingang kwamen we ook gelijk Nathalie tegen van unicornsandfairytales. Supergezellig weer, zoals gewoonlijk.

Tijdens het netwerkevent waren de kinderen aan het spelen met allemaal speelgoed van Playmobil. Oja, het moment dat ze binnen stapten kregen ze gelijk chocolade in de hand gedrukt. Hahaha het was al gelijk een goede binnenkomer voor ze op die manier.
Ik wilde graag naar het netwerkevent gaan om kennis te maken met een aantal bedrijven maar ik wist ook niet zo goed hoe of wat. Stap je op die mensen af en stel je jezelf voor en geef je je visitekaartje? Blijkbaar wel dus maar deze trien was een beetje verlegen. Iets waar ik aan moet werken dus. De kinderen waren lekker aan het spelen maar ik moest wel opletten omdat ze af en toe aan het vechten waren. Ja hoor, zelfs toen ik aan het praten was met de contactpersonen van V-tech waren ze aan het ruzie maken en zag ik vechtende kinderen. TOPPIE!!! Dat praat niet echt lekker natuurlijk.

Wat ook tof was, was dat er een delegatie van Nederlandse bloggers was. Superleuk om even met ze te praten, ik volg ze allemaal. Ik kon het dan ook niet laten om ze even aan te spreken. Dat werd een kort maar gezellig gesprekje met:
Fleur van mamasliefste
Linda van  mamaliefde
Merel van lotuswritings en
Nicole van meisje eigenwijsje
Al met een al een leerzame avond want ik leerde wel het een en ander. Zoals dat ik echt beter moet netwerken, dat ik me niet moet schamen of onzeker moet voelen en dat ik beter mijn kinderen kan thuislaten tijdens zoiets. Soraya is op zich wel heel makkelijk maar toen we naar huis gingen was ze bijna ziek van de prikkels. Ze dacht echt dat ze moest overgeven. Er waren ook heel veel mensen, het was donker buiten, het was koud, heel veel geluid en een situatie die ze niet kende. Op de terugweg stonden we eerst bij de bushalte te wachten waar niet eens een buskwam waar ze dus echt bijna begon te flippen en toen we eindelijk in de tram zaten, was die echt stikvol omdat er een concert was in sportpaleis en wij moeten altijd langs die halte.

Ze was boos en verdrietig en nee dit is niet Soraya

Op zondag moest Soraya naar Arabisch wat ze niet leuk vond maar wat wij wel belangrijk vinden omdat Arabisch heel belangrijk vinden, zowel in de islam als in de Marokkaanse cultuur. Er gaan meer deuren open voor je als je Arabisch zowel kunt lezen als schrijven en een wereld van kennis ligt verborgen achter die deuren. Maar helaas vind ze het verschrikkelijk om naar de les te gaan. Diezelfde avond zei ze dat ze niet Marokkaans wil zijn. Die dag brak mijn hart want ik zie 2 culturen juist als een verrijking maar zij ziet het als een beperking. Er is hier nog veel werk aan de winkel en ik ga hier zeker mee aan de slag en omdat ik denk dat er nog wel meer kinderen zijn die hiermee zitten zal ik hier ook nog een blog over schrijven in de toekomst.

Op maandag hebben we helemaal niks gedaan. Maar echt, niks. Ja, op koken na natuurlijk en Nu’aim die deed ineens een middagdutje wat ik heel raar vond want dat doet hij al jaren niet meer. We sloten gisteravond af met koekjes en een kopje thee en de kinderen gaan nu heel goed slapen omdat in de goodiebags van de Lidl lampjes zaten die een sterrenhemel weergeven op het plafond. Het is echt zo rustgevend en ze hebben geen licht meer nodig als ze gaan slapen. Gewoon het lampje aanzetten en na 45 minuten gaat het lampje gewoon uit. Het werkt met Led licht en batterijtjes dus echt ideaal.

Vandaag is het zoals ik al zei dinsdag.. Over 2 nachtjes komt mijn man weer thuis. Eindelijk. Ik hoop dat we dan even wat leuks gaan doen en ik zie er echt naar uit om de zorg weer te delen met hem.

Ojaaa helemaal vergeten, ik heb op instagram een winactie lopen! Als je kans wilt maken, volg me dan op instagram en laat me onder de foto weten dat je meedoet.  Je kunt me hier vinden: fatimama.nl

Veel liefs en tot snel!

, , , ,

2 weken eten voor 150 euro | 2 weekmenu’s

Toen mijn man en ik trouwden, zat ik nog op school. Na 3 maanden verhuisden we samen naar België en we moesten daar rondkomen van weinig geld. De kinderbijslag was ook een gedoe van heb ik jou daar en dat duurde ook een jaar voordat we dat kregen. Ik heb dus wel periodes in mijn leven gehad waarin ik moest rondkomen met een heel laag budget.  Maar toen mijn man me uitdaagde om 2 weken eten voor 150 euro, raakte ik wel even in paniek. Na de eerste paniek besloot ik 2 weekmenu’s te maken.

Ik keek in de keuken wat voor ingrediënten ik nog allemaal had en wat ik moest bijkopen. Daarnaast zocht ik ook in de talloze recepten uit de Allerhande die ik door de jaren heen verzameld had. Dat waren er nogal wat maar ik pikte er 2 uit. 2 Recepten die snel klaar waren en niet veel van mijn budget zouden vragen. Daarnaast bedacht ik me ook om dingen met elkaar te combineren. Zo zou ik bijvoorbeeld de ene dag pasta kunnen maken en de dag daarna de gehakt die daarbij hoort kunnen combineren met magioni bloemkoolpizza. Zo gezegd zo gedaan. Ik maakte 2 weekmenu’s met de optie om dingen aan elkaar te koppelen en om ze om te ruilen. Zolang ze maar gekoppeld bleven.

Hiernaast vind je mijn weekmenu. Goed idee toch allemaal? Natuurlijk ging het al vanaf dag 1 niet zoals ik het in mijn hoofd had omdat we de 1e dag iets aten wat mijn schoonzus had meegenomen. Wel fijn want dat scheelde weer in het budget. Daarnaast had ik geen andijvie kunnen kopen waardoor ik moest verschuiven. Ik ben nu ongeveer op de helft van de menu’s en het enige recept waar ik me aan gehouden heb tot nu toe is de spaghetti Rapida van de Allerhande. Het is inderdaad ontzettend snel klaar, heel gemakkelijk want je pleurt alles in de pan en naast het roeren moet je alleen maar even wachten tot je een gerecht hebt. Ik vond het alleen niet super lekker. Wel ok voor een keer maar de kinderen hebben er alle twee weinig van gegeten.

Dat was dus maandag en gisteren was ik weer zo aan het twijfelen wat ik zou maken. Ik bedacht me om snel charmila te maken met gebakken kipfilet maar toen realiseerde ik me dat ik niet voor niks een weekmenu had gemaakt en maakte ik snel  de pompoensoep (met biologische pompoen van de buren) en de wraps met kipfilet. Heerlijk gegeten.

De boodschappen deed ik zaterdag met het nichtje van mijn man die hier een paar dagen kwam. Mijn man is op bezoek bij zijn moeder in Marokko en ik kon normaal gezien alleen maar boodschappen doen zonder auto maar elhamdulilah, zij heeft een rijbewijs. Dus zaterdag gingen we naar de Albert Heijn waar ik echt zoooo keurig netjes alleen maar alles van mijn lijstje haalde. Daarna door naar de Islamitische slager en daar genoeg gehaald om de 2 weken door te komen. Op dit moment heb ik nog 50 euro over en nog een week te gaan. Ik heb natuurlijk nog wel geld achter de hand. Mijn man laat me niet achter met alleen maar 200 euro. Ja, hij liet 200 euro achter voor de boodschappen maar die eerste 50 euro ging er op 1 dag doorheen toen ik even wat kleine dingen haalde dus vandaar dat ik het met 150 wilde redden. Anyway, er is altijd geld hoor maar ik vond de uitdaging eigenlijk wel leuk. Het is fijn om te weten wat je gaat eten of in ieder geval om te weten wat je in huis hebt en daarop in te spelen.


Er zijn nog wel wat dingen die ik nog moet halen want zo is het brood bijna op en halen we altijd broden van 1,99 bij de Delhaize. Ik weet dat dat goedkoper kan maar ik kan echt niet zelf brood bakken zonder broodbakmachine. Enja, het fruit en de groeten blijven sowieso niet lang goed. Ik heb daarom ook voor de laatste 4 dagen gerechten staan die ik kan maken met gedroogde peulvruchten. Maar gelukkig zijn bepaalde producten zoals tomaten nog niet aan de hoogste prijs. Als de tomaten goedkoop zijn gebruik ik namelijk altijd heel veel tomaten in mijn gerechten. Het is lekker en gezond. Veel antioxidanten en aangezien dat veroudering tegengaat is dat best wel een heel goed idee voor deze dame.


Ik moet trouwens wel zeggen dat ik met mijn nichtje en de kinderen afgelopen zondag ben gaan eten op de Turnhoutsebaan omdat ik daar echt wel trek in had en aangezien het keihard regende had ik totaal geen zin om nog te koken. Het kan zijn dat de vermoeidheid ook een rol speelde aangezien ik elke dag pas rond 2 uur ging slapen maar mijn kleine wekkertje Nu’aim daar geen rekening mee hield. Het geld dat ik daarvoor gebruikte was niet van het boodschappengeld maar kwam van mijn rekening. En morgen gaan Greg en ik (mijn oudste zoon is gekomen toen mijn nichtje wegging, ik ben geen dag alleen gelukkig) samen koffie drinken in de stad. Daar gebruik ik een ander budget voor. Ik zie hem veels te weinig en we kunnen er alle twee echt van genieten om lekker koffie te drinken op een goede plek. Dusja, het is niet zo dat ik ALLES moest doen van dat geld wat het natuurlijk veel makkelijker maakt. Ik ga na deze 2 weken nog een evaluatie maken op de blog over het totale bedrag en of ik daar overheen kwam of niet. Zoals ik zei heb ik nog een week met 50 euro en daar moet ik nog brood en groenten en fruit voor kopen.

Werk jij ook met een weekmenu? En is dat bedrag van 150 euro te hoog en overdrijf ik dat ik het lastig vind of vind je dat ook niet zoveel? Oja, je kunt me volgen op mijn instagram waar ik actief ben en op mijn facebookpagina plaats ik alle nieuwe blogs. Tot snel inshaAllah!

 

 

 

, , ,

9 Survivaltips voor de moslimama!

 

Als je moeder bent geworden, leef je de eerste maanden op de automatische piloot. Eerlijk gezegd kan dat soms nog wel heel wat langer dan de eerste maanden duren. Zelfs met 2 kinderen in huis die al 8 en 4 zijn, ben ik soms nog in survivalmodus. In deze blog geef ik je 9 tips die je leven wat makkelijker kunnen maken. WAARSCHUWING: Niet voor de OCD mama’s.

Tip 1) Iets wat voor een moslimama niet mag ontbreken in haar kledingkast is een ABAYA. Als je een slechte nacht hebt gehad, heb je vaak niet echt de tijd om je uitgebreid om te kleden als je de kinderen moet afzetten op school of de creche. Geloof me, een goede abaya zal je redden. Ik heb een ‘survival’ abaya. Hij is zwart, heeft elastiek bij de mouwen en zakken. Ideaal om snel je sleutels, telefoon en zakdoekjes in te doen. Onder die abaya kun je lekker je pyjama aanhouden. Scheelt je heel wat tijd!

Tip 2) Onder je abaya kun je natuurlijk makkelijke ballerina’s aandoen maar eigenlijk kun je beter je geld investeren in een paar SNEAKERS. Perfect voor als je lange stukken moet wandelen met een baby die krampjes heeft en tijdens het winkelen is het helemaal ideaal als je achter je peuter aan moet rennen die net heeft ontdekt dat het een heel leuk effect geeft als hij/zij door de winkel crossed (mama die hysterisch achter je aan gaat). Echt. Sneakers.

Tip 3) De volgende meest voor de hand liggende tip die je soms uitput maar die je heel wat tijd scheelt is BORSTVOEDING. Echt. Want:
als je baby moe is: borst
als je baby onrustig is: borst
als je baby tandjes krijgt: borst
als je baby (of jij) niet in slaap kunnen vallen: borst
Borstvoeding omvat meer dan alleen maar de voeding. Voor een baby is het zoveel meer, het biedt je kindje veiligheid, rust, troost en zelfs als je kindje ziek is maken je borsten melk aan die precies op je kind is afgestemd. Ook krijgen jongens meer calorieën dan meisjes. Zelfs dat varieert. subhanAllah.
Opmerking: Als je het niet wilt geven, als je het niet kan geven of dat het gewoon lastig is, jouw leven, jouw keuze. Voor mij was het een goede oplossing maar dat is niet voor iedereen zo. Je hoeft je helemaal niet schuldig te voelen. Elke vrouw doet wat ze kan en het is niet aan een ander om daar over te oordelen.
Wil je meer weten over borstvoeding? Islamitische Borstvoedingsorganisatie Halimah

Tip 4) Een tip die te maken heeft met borstvoeding. Zoek een goede KOLF. Echt. Ik heb het niet gedaan en heb er zoveel spijt van. Nu’aim kreeg 2 jaar lang elke keer dat hij melk dronk ‘live’ borstvoeding. Niks geen flesje. 2 Jaar lang borstvoeding geven op verzoek, dag en nacht, was een beetje zwaar dus vandaar mijn tip om een goede kolf te kopen. Het is zo fijn om af en toe even de zorg te geven aan een ander om even tot rust te komen. Je hebt het nodig.

Tip 4) Wat mij gered heeft van een burn out is CO-SLEEPING. Echt, ik zou anders echt ten onder zijn gegaan aan vermoeidheid. Er zijn hele mooie bedjes tegenwoordig en je kunt zelfs bij Ikea een bedje vinden die je daarvoor kunt gebruiken. Natuurlijk zijn er wel bepaalde voorwaarden verbonden aan veilig samen slapen. Op deze link kun je meer info vinden. LLL veilig samen slapen

Tip 5) Zorg ervoor dat je gezonde knabbels in huis haalt. Ik had zoveel honger door de borstvoeding dat ik alle kasten begon leeg te roven. Ik at zelfs olijven met crackers. Ik kon zelf niet veel producten eten omdat Nu’aim heel sterk reageerde als ik iets met melk had gegeten of gedronken. Ik heb ongeveer 9 maanden koemelkvrij gegeten. Als je kindje dat ook heeft, er zijn heel veel alternatieven. Je kunt tegenwoordig allerlei soorten plantaardige melk kopen en waar ik zelf achterkwam tijdens de persdagen van yapado is dat er ook kokosyoghurt bestaat. Ik mocht het proeven met heerlijke handgemaakte granola van ijustlovebreakfast. Een heel leuk Belgisch bedrijfje en dat was een superleuke mevrouw die dat maakte. Echte de moeite waard om te proberen. En van de kokos proefde ik niet zoveel. Ideaal voor als je koemelkvrij moet eten maar niet zo van kokossmaak houdt.
Kokosproducten
Granola van ijustlovebreakfast

Tip 6) Koop een ergonomische DRAAGZAK. Echt, het is de investering waard. Een baby met reflux vind het fijn om omhoog gehouden te worden maar als je nog andere kinderen en/of een heel huishouden te runnen hebt, is dat gewoon heel onhandig. Je kunt niet de hele dag met de baby gaan zitten als het eten klaargemaakt moet worden. Ik ben zelf begonnen met een rekbare doek die je moet knopen. Het zat lekker maar ik vond dat best een gedoe om te knopen. Daarna en daarom ging ik later over op een mei tai. Die zijn qua knopen wat makkelijker. Na de mei tai gingen we over op een ergobaby. Super makkelijk en met de juiste ergonomische draagzakken/doeken, worden kinderen op de goede manier gedragen. Wist je dat zelfs the African way goed is? Kijk maar eens naar hoe kindjes op de rug gezwierd worden en de hele dag op de rug gedragen worden. Het belangrijkste is bij het dragen op die manier dat de stof sterk genoeg is en geen scheurtjes in de stof heeft of draadjes die los zitten.

Tip 7) KOKOSOLIE. Als je de onbewerkte biologische versie koopt kun je gewoon niet verkeerd gaan. Echt. Je kunt het overal voor gebruiken. Alle plekjes die ruw aanvoelen, alle kleine krabwondjes, je tepels als ze wat stuk zijn. Alles. Steek een potje in je tas want het is de ideale billencreme. En veel gezonder dan die sucocreme. Ja, ik weet dat deze tip je geen tijd of rust oplevert maar maar het is toch veel fijner als je een gezond product gebruikt?

Tip 8) Nou let goed op want dit is de belangrijkste tip van tante Fatima. Zoek. Een. Goede. OPPAS! Really. Het zal je lifesaver worden. Gewoon zodat je alleen al eens een keer kunt douchen zonder dat je een baby hoort huilen (die dan gewoon slaapt natuurlijk). Dat je gewoon een keer kunt eten zonder dat je kindje net op dat moment besluit ook honger te krijgen of zijn of haar luier onder te kakken. Echt. Je wilt niet weten hoe erg ik het gemist heb om familieleden te hebben die het af en toe eens over konden nemen. Perks of being in een ander land natuurlijk maar verschrikkelijk. En als je man tijd heeft na zijn werk, profiteer ervan want echt, een uitgeruste moeder is beter gebalanceerd en is veel liever voor iedereen en vooral voor de kindjes.

Tip 9) LET IT GO! Ja, let it go. Alles. Het huishouden is niet zo belangrijk. Vooral niet als het betekent dat jij uitgeput raakt. De kruimels liggen morgen ook nog wel op de vloer en als je ze toch vandaag opruimt liggen er morgen weer nieuwe. Relativeer. Natuurlijk is het belangrijk om je huis hygienisch te houden maar de was die niet opgevouwen is, of het speelgoed dat nog niet opgeruimd is, is niet het einde van de wereld. Dat kan morgen weer. Pak gewoon je rust als het kan want dan kun je er de volgende dag weer veel beter tegenaan.

Eigen foto

 

Zo, dat waren mijn tips. Ik hoop dat je iets had aan deze tips. Je kunt me volgen op instagram en op facebook. Als je nog andere tips hebt, let me know! Laat het gerust weten in de comments zodat je de andere mama’s kunt helpen.

 

, , ,

Waarom een abaya handig is!

Tegenwoordig zie je ze regelmatig lopen, van die vrouwen met die lange, vormeloze jurken. Niet altijd in vrolijke of mooie kleurtjes. Vroeger vond ik ze afschuwelijk. Tegenwoordig denk ik er anders over.

Als moeder heb je het namelijk altijd druk. Is het niet met de kinderen, is het wel met het huishouden. Is het niet met huishouden, dan heeft je man wel weer iets. Tijdens dat vliegen moet je ook de deur uit om van alles te doen want niks wacht tot je tijd heeft. Alles moet gelijk gedaan worden. En wat ik eerst zo lelijk vond, is tegenwoordig een echte lifesaver. Het komt namelijk zo vaak voor dat ik in de ochtend te weinig tijd heb om mezelf om te kleden omdat de kinderen echt super traag zijn. Nou, ik hoef me niet druk te maken om mijn kleding want ik gooi er gewoon een abaya overheen! Ik hoef mijn pyjama niet uit te trekken, nee hoor.

En tegenwoordig, nouja ik denk al een jaar, heb ik een abaya met zakken. Nou, je wilt echt niet weten hoe lekker dat die zit. Ik gooi alles in mijn zakken. Het mooie is dat alles er ook in blijft, niet zoals dat je een jas hebt met zakken waar je telefoon dan ineens uit kan donderen ofzo. Nope, met mijn abaya hou ik mijn telefoon gelukkig lekker dicht bij mij. Also a lifesaver by the way.
Kijk, je kunt er natuurlijk hele discussies over voeren of het wel kan, fashiongewijs gezien. Kijk, ik vind van niet want ik draag er dan ook nog witte, leren Allstars onder en omdat ik fiets kun je meestal een stukje zien van mijn pyjamabroek. Maar als je ’s morgens om 8.15 moet vertrekken en om om 8.10 zit je nog een kind door de badkamer te trekken, heb je ook niet zo veel keus en dan moet je je ook niet druk maken om je kleren. Vind ik hoor. Natuurlijk ben ik ook nog nooit Miss Fashionista geweest. Ik ben meer het type, zit het lekker, vind je het leuk? Koop het maar. Het boeit mij echt niet of er een merk op zit. Liever niet. Ik ben de Anti Merk’er. Ik kan er niet tegen dat mensen opgewonden raken van een merkje. Het is zo oppervlakkig. Nope, het moet lekker zitten en je moet het leuk vinden en als er toevallig een merkje op zit, nouja, leuk dan. Maar anders maakt mij dat dus niks uit.

Nouja, heb jij ook een lifesaver wat kleren betreft? Mijn abaya staat toch echt wel op nummer 1. Je zit sowieso goed omdat je er mee kunt bidden en niemand ziet wat je eronder aan hebt getrokken. Je kunt natuurlijk ook super leuke kleren eronder aan hebben die totaal niet halal zijn als je die abaya niet aanhebt. Want het mooie is, bij een dame met een abaya weet je nooit wat eronder zit. Altijd mysterieus…

 

, , , ,

Dramatische dingen uit het leven van een 3 jarige.

Zoals elke moeder met een kind van 3 jaar, gebeuren hier ook aan de lopende band dingen waarvan je denkt van: “Doe. Even. Normaal.” Kleuters kunnen soms zo overdreven reageren op iets wat zo simpel is. Vandaag zal ik even een aantal van onze situaties beschrijven. Voordat ik begin moet je wel weten dat Nu’aim overal nogal heftig op reageert. Das gewoon heel hysterisch huilen als hij zijn zin niet krijgt. Of meppen. En dat meppen dat doet hij soms met zijn vuisten op je gezicht, of hij krabt, of hij bijt en soms dan schopt hij ook. Op zich normaal voor een kleuter maar hij doet dat ook als hij niet heel boos is dus als hij dan echt boos is, is het net een bulldozer. Anyway, lees je mee?

Stockfoto PIXABABY

Dramatische dingen uit het leven van Nu’aim:

  • Dat je niet op de stoep mag liggen. Tsss achterlijk zeg!
  • Datje ondersteboven in de buggy wilt liggen maar dat je moeder, die zeikerd, toch zegt dat het niet mag. HOEZO NIET?
  • Dat je NIET op de handgrepen van de laatjes in de keuken mag staan. Slaat ook nergens op hoor. Is toch veel handiger dan een trappetje!
  • Omdat Masha en de Beer NIET op TV is.
  • Omdat Masha en de Beer WEL op TV is.
  • Ook een goede reden om hysterisch te worden is als je in bad bent geweest maar er zo lang in hebt gezeten dat je handen helemaal verrimpeld zijn geworden. Das echt een reden om KEIHARD te krijsen want: “ZE DOEN HET NIET MEER!!!!”
  • Dat je moeder je nog 1 koekje heeft en dat koekje door de helft breekt zodat jij en je grote zus ieder een stukje kunnen eten. Ja hoor! Het lef! En daarom kun je niets anders doen dan een half uur lang keihard krijsen om een half koekje. Dan stop je af en toe maar als je dan weer naar dat koekje kijkt, voel je hem weer en begin je weer helemaal van voren.
  • Dat je afgedroogd moet worden na het douchen. Slaat echt nergens op. Wie heeft dat verzonnen? Afdrogen. Doe even lekker normaal zeg!
  • Dat je uit bad moet
  • Dat je IN bad moet
  • Dat je schoenen NIET verkeerd zitten want ze moeten andersom.
  • Dat je moeder beslist dat het tijd is om naar huis te gaan terwijl jij in de speeltuin wilt blijven. Daarom schreeuw je gewoon de hele tijd: ” IK WIL NAAR DE SPEEL TUIN. IK WIL NAAR DE SPEELTUIN. IK WIL NAAR DE SPEELTUIN. IK WIL NAAR DE SPEELTUIN. IK WIL NAAR DE SPEELTUIN!!!!!!!!!! Helpt dat? Nee maarja, je bent wel van je woede af.

Stockfoto PIXABABY

Topje van de ijsberg

Nou dit is nog maar het topje van de ijsberg want er zijn zo vaak zulke situaties! Niet normaal gewoon. En echt, dat maakt het soms heel zwaar want je wilt er niet te veel aandacht aan geven maar je kleuter die zo boos is, das ook niet leuk. Niemand wordt er blij van. Maar het is all part of the game. Uiteindelijk zullen ze eruit groeien en als ze het niet hebben als ze kleuter zijn, dan is de kans groot dat ze het later wel zullen hebben. Soraya heeft het niet gehad en die heeft nu ze 8 is, dat ze vaak dingen probeert. Bijvoorbeeld een keer liegen, een keer een grote mond geven of nee zeggen. Ze was zo braaf en rustig toen ze 3 en 4 en 5 was dat ik het begrijp dat ze nu dingen wil uitproberen. Maarja wat ze ook uitvreten en wat ze ook doen, het zijn onze bollies en we houden er geen gram minder om van ze.

Heb jij ook een crazy toddler?

, ,

Dromen & doelen, haalbaar als je mama bent?

Het is al eeuwen geleden dat ik geschreven heb, dat ik mijn vingers over het toetsenbord heb laten glijden, op zoek naar de juiste volgorde van de letters en de woorden. Maar vandaag las ik iets wat me instant inspiratie gaf om weer te beginnen. Het was een afbeelding op instagram waarop stond dat je eigenlijk je dromen net zoveel aandacht zou moeten geven als je angsten. En bam! Hoe freakin’ klopt dat!
De laatste tijd, zeg maar week,  heb ik me pas gerealiseerd dat ik mijn leven helemaal niet leid. Ik lijd het. Ik ben niet degene in charge. Nee, dat zijn mijn angsten. De angst die de boventoon voert is de angst dat er iets gebeurt met die kleine. Die angst houdt mij helemaal in zijn greep. Als ik andere moeders hoor praten of als ik lees hoe andere mensen hun leven invullen, bedenk ik me altijd dat het zo anders gaat dan bij mij.

pixababy foto

pixababy foto

Ik bedoel, ik begrijp gerust dat social media vaak een vertekend plaatje geeft en ik doe daar zelf ook aan mee. Maar toch, ik volg mensen/vrouwen die succesvol zijn juist omdat ik geïnspireerd wil worden. Ik heb altijd al een zwak en een fascinatie gehad voor succesvolle mensen. Want wat is het wat ze succesvol maakt? Is het hun looks? Hun geld? Hun studie? Hun achterban? Als je vrouwen volgt die succesvol zijn zul je merken dat het niet 1 van die dingen is. Wat ze wel allemaal gemeen hebben, is dat ze hun dromen achterna gaan en hun dromen meer aandacht geven dan hun angsten. Dat ze voorbij die angsten gaan om hun dromen waar te maken.

 

En dat zit ik hier ’s avonds op de bank, verkrampt omdat ik bang ben dat die kleine koorts krijgt, dat hij begint te hoesten, dat hij ziek wordt, dat hij misschien weer stopt met ademhalen, een koortsstuip krijgt. En als ik daar dan serieus over nadenk, weet ik echt heus wel dat hij een normaal kind is, dat hij maar 1 keer in zijn leven een koortsstuip heeft gehad die misschien veroorzaakt werd omdat ik mijn gevoel had genegeerd. (Hij had een veels te warme trui aan en ik dacht elke keer, trui uit, trui uit. Ik deed dat niet omdat hij sliep maar daardoor kon die warmte ook niet goed weg.) En als een kind ziek word, dan kan dat gebeuren. Er is niks wat ik kan doen wat dat kan voorkomen ofzo. Dus waarom leef ik er dan zo mee. Waarom verkramp ik als hij gaat slapen, als hij naar school gaat? Gewoon die stomme angst die niet realistisch is. Angst is nuttig als je in gevaar bent en iets moet ondernemen omdat je dan op scherp staat.

 

Dus voor mij is het tijd om mijn angst een grote schop te geven en te gaan leven! Ik heb zoveel dromen voor me liggen:

  • Ik wil mijn blog nu eens een keer serieus nemen en regelmatig bloggen
  • ik wil een boek schrijven
  • een webshop starten
  • brood leren bakken
  • sporten en afvallen
  • ons huis in orde maken en
  • zelfverzekerd zijn.

Als moeder zijnde is het niet gemakkelijk om voor je dromen te gaan omdat je altijd het gevoel hebt dat je kinderen voor gaan. Maar de waarheid is dat kinderen er niet gelukkiger van worden als wij niet goed in ons vel zitten. Kinderen voelen dat. Het is belangrijk om te ontdekken waar je gelukkig van wordt en waar je ontspannen van wordt. Meestal is dat iets waar je ook een talent voor hebt. Ik ben in ieder geval blij dat ik na zoveel jaar ontdekt heb waar ik een goed gevoel van krijg en waarvan ik voel dat het bij mij past: schrijven dus. Want van de hele dag het huishouden doen terwijl je daar niet goed in bent is natuurlijk een doodvonnis. Nouja, das misschien overdreven maar je kunt er dan gif op innemen dat je ongelukkig thuis blijft zitten en dat is niet de bedoeling. God heeft ons niet geschapen om ongelukkig te zijn. Dus deze mama gaat nu deze blog even afmaken (tags, categorie en afbeeldingen toevoegen) en daarna gaat ze lekker ontspannen douchen want er zijn geen kinderen in huis. Hoogstens een man die gaat vragen of ik al een keer klaar ben met douchen.

Ga jij ook achter je dromen aan of laat je je nog tegenhouden door je angsten?

, , , , ,

Heb je ook zo’n schuldgevoel moeder?

Ik denk dat echt elke moeder het wel kent: “schuldgevoel”. Voordat je kinderen krijgt heb je totaal geen idee wat het is maar vanaf het moment dat er een baby in je buik zit, of soms al voor je zwanger bent, gebeurt het: Je krijgt een schuldgevoel. En geloof me, een schuldgevoel is echt goed. Een schuldgevoel betekent dat je het allerbeste voor je kindje wil en dat je je verantwoordelijk voelt als dat niet zo is. Op die manier zorg je als moeder ook dat je kleintje het beste krijgt dat jij kunt geven.
En let op he, want dat betekent niet dat je je kindje altijd moet verwennen ofzo of altijd de zin moet geven. Het betekent gewoon dat je altijd je best doet om een evenwicht te vinden tussen wat je kind gelukkig maakt en het beste voor het kind is en wat het beste is voor jou.

‘Als de moeder gelukkig is, dan is het kind het ook’, hoor ik heel vaak. En dat is ook zo maar tegelijkertijd zullen de meeste moeders hun eigen geluk opgeven voor dat van hun kind. Zo heb ik de kleinste 2 jaar lang met pijn en moeite borstvoeding op verzoek gegeven. Ik was dat sowieso van plan maar het was lastiger dan ik in eerste instantie dacht. Hij wilde heel, heel vaak drinken en het tijdstip maakte voor hem ook niet uit. En dat ik om 6 uur moest opstaan om Soraya naar school te brengen boeide hem ook niet veel. Hij wilde en ik gaf. Dat ik met gigantische wallen en slaapgebrek rondliep, was omdat ik een schuldgevoel kreeg als ik hem dat niet zou geven. Die 2 jaar was voor mij zeer belangrijk omdat wij hadden besloten hem niet te laten vaccineren en we hem daardoor een zo gezond mogelijk immuunsysteem wilden geven. En borstvoeding is daar gewoon heel goed voor. En omdat er ook in de Koran staat dat een vrouw 2 jaar borstvoeding moet geven, was dat voor mij zo klaar als een klontje.
(Meer over borstvoeding kun je lezen bij aziema fatima of bij Madelon van Waymadi.

Maar waarom ik vandaag over schuldgevoel wilde schrijven is omdat ik het vandaag weer had. Dat vreselijke gevoel dat ik het liefst wil negeren. Het begon al toen Soraya uit bed kwam. Vandaag is het namelijk weer de eerste dag na de herfstvakantie en ze zag er een beetje tegen op. Het feit dat haar amandelen bijna haar luchtpijp afsluiten en ze daardoor niet goed slaapt en zich niet goed voelt helpen daar niet bij. Ik besloot toch haar naar school te brengen want binnenkort moeten haar amandelen eruit en dan mist ze sowieso al een hele week school en ze heeft dat echt nodig. Ik wil niet dat ze achter gaat lopen.

stockfoto pixababy

Dus daarna kreeg ik het weer toen ik Nu’aim wegbracht. Op maandag is het turnen en dan is er een juf die hij niet elke dag heeft en dat na een week hangen en plakken bij mama. Das niet gemakkelijk. Dus hij begon al te huilen en wat het voor mij nog erger maakte was dat hij zijn regenlaarsjes aan had. En dan moet hij zo gaan turnen. Aaaw zielig toch? Ik had er helemaal niet aan gedacht. Stomme mama. En ondertussen was Soraya ook al gekomen naar de kleuterschool want haar tas met turnspullen (is het raar dat ik het nog steeds liever gym spullen wil noemen?) die hing nog aan de buggy en de juf was een beetje geïrriteerd geraakt omdat ze die niet bij zich had en er waren nog andere kinderen die nog steeds niet in orde waren met hun spullen. Zij normaal wel natuurlijk maar we zijn in België en de juffen zijn hier toch een beetje onaardiger en kunnen wel eens heel hard praten als ze niet blij zijn. Soraya kwam dus huilend aan bij mij. Ze kan daar gewoon niet tegen. En weetje, ik ook niet dus ik snap haar. Gelukkig was haar eigen juf heel lief en pikte ze dat goed op. Thankyou juf Karen (die dit toch niet leest hahaha). Maar goed, ik ging dus niet heel blij van school weg. Schuldgevoel all over, like glitters op kerstkaarten.

Nou vertel, ook al met een schuldgevoel begonnen op deze maandag?

 

 

, ,

Vragen over islam | Wist je dat?

Omdat ik merk dat er toch nog heel veel mensen dingen gewoon niet weten of niet begrijpen over moslims ga ik proberen om elke vrijdag een hele korte blog te schrijven met een verduidelijking. Ik ga dat niet met een hele uitleg doen ofzo. Nee, gewoon in ‘Jip & Janneke’-taal. Vandaag de tweede ‘wist je dat’.

Lees meer

, , , ,

Hier ben ik weer! Een update.

Hallo! Salaam aleikum! Hier ben ik weer. Mijn laatste blog dateert van 28 juni, like helloo! Beetje te lang geleden. Dat komt omdat de vakantie was begonnen en we half juli op vakantie zouden gaan. En ik ben dan altijd Mevrouw S. Tress. Er zijn dan zoveel dingen waar ik mee bezig ben en die ik moet regelen. Lees meer