, , , ,

Moslims en terrorisme | Winactie Jihad van Liefde

Zoals mijn vaste lezers al weten, moslims en niet moslims, schrijf ik zo nu en dan blogs over mijn gevoelens als moslima als er weer eens een aanslag plaatsvind. Ik vind dat zeer belangrijk. Ik kan niet iedereen bereiken met mijn blog maar de personen die ik kan bereiken probeer ik wel een hand te reiken.

pixababy

Voordat ik me bekeerde had ik een heel ander beeld over moslims en over de islam.
Alle oorlogen in het midden oosten waren een  ver-van- mijn-bed-show en terrorisme was altijd islamitisch. Tot 9/11…

 

ik hou van moslims

Ik weet nog precies wat ik aan het doen was. Ik was bij mijn ouders toen het eerste vliegtuig door de twintowers vloog en toen ik de kinderen (de 2 oudste) daarna had opgehaald deed ik direct de tv aan om verder te kijken. Hele avonden keek ik naar praatprogramma’s. En inmiddels kwam ik erachter dat er heel wat ‘islamkenners’  zaten die alleen maar de islam en de moslims zaten te bashen. Zo boos werd ik daarvan. Want ik kende zelf zoveel moslims. Ik wist niet veel van de islam maar wel van de moslims. Ik kon zo met ze lachen, altijd in voor een lolletje en dat eten! Wauw. En zo gastvrij en vriendelijk altijd.

Oorlogsregels

Vanaf dat moment had ik een ander idee over moslims dan wat er op tv te zien was. Zelf was ik nog geen moslim maar dat duurde niet heel lang. Het was de voorbode van mijn bekering denk ik zelf. Nadat ik zelf moslim was geworden zag ik terroristische aanslagen natuurlijk door een hele andere bril. Ik had inmiddels veel meer kennis en kende nog meer moslims. Wat ik vooral wist, was dat als je ‘een persoon vermoord die onschuldig is, het is alsof je de hele mensheid vermoord’. Voor mij genoeg om te weten dat je nooit en te nimmer onschuldige mensen mag vermoorden. Enja natuurlijk wist ik dat allang al, maar op het moment dat je als nieuwe moslim geconfronteerd wordt met dat soort zaken is het fijn het nog eens te lezen. Wat ik nog meer leerde, wat dat er echt regels zijn aan oorlog voeren. Zo mag je geen oude mensen, kinderen, zieke, zwakke mensen of vrouwen vermoorden. Je mag zelfs niet hun land vernielen en hun huizen. Zo anders dan wat je ziet gebeuren tijdens de oorlogen op tv.

mijn gevoelens..

Omdat ik het zo belangrijk vind dat andere mensen ook weten dat er miljoenen moslims niet achter aanslagen staan, blog ik er regelmatig over. In de onderstaande blogs schreef ik zelf over mijn gevoelens:
huis tuin en keuken moslim
Een moslima over Brussel
Hoe denkt een moslima over aanslagen

en ik kon mijn blijdschap ook niet verbergen toen ik het boek ‘een jihad van liefde’ van uitgeverij de bezige bij mocht ontvangen. Hier staat de recensie:
recensie een Jihad van Liefde

Nadat ik hem uit had bleef ik er nog lange tijd over nadenken en ik besefte me dat ik hier iets mee moest doen nadat ik het boek had uitgelezen. Ik wilde hem eerst houden maar omdat ik de boodschap super belangrijk vind, wil ik hem doorgeven. Dus wil JIJ het boek “een Jihad van liefde” winnen? Reageer dan hieronder op mijn blog (met een geldig mailadres) dat je meedoet met de winactie. Ik zal de uitslag bekend maken op 20 november 2017.  Als je meedoet, zorg en dan voor dat ik wel contact met je op kan nemen en reageer binnen 48 uur. Anders gaat de prijs naar een andere persoon.

Heb jij iets gelezen wat over dit onderwerp gaat en dat je graag wilt delen? Laat het dan ook hieronder achter zodat andere mensen het ook kunnen lezen. En doe je mee?

 

, ,

9 dingen die ik leuk vind aan Marokkanen

Iedereen loopt de laatste jaren zo te zeiken over Marokkanen. Het is gewoon afgezaagd geworden. Daarom vond ik het tijd worden om te beginnen met een tegenoffensief.
Vroeger had ik al veel Marokkaanse vriendinnen en ik ben inmiddels al 12 jaar getrouwd met mijn Marokkaanse man. Je kunt me dus wel een insider noemen. Pas op, als je een azijnpisser bent, kun je dit beter niet lezen. Als je minder Marokkanen wilt ook niet. Lees dan absoluut niet verder.

 

 

eigen foto

1)Nou, om mee te beginnen maken  ze echt de allerlekkerste THEE ooit. Ik kan echt zo een pot leegdrinken en alhoewel ik minder suiker gebruik dan de meeste Marokkanen kan ik de zoetheid in muntthee echt wel waarderen.

 

 

 

2.)Daarnaast hebben ze geweldige ONTBIJTJES. Ik weet nie hoor maar bijvoorbeeld sfenj. Dat zijn gewoon oliebollen maar dan in de vorm van een donut. En dat bij het ontbijt! Heeerlijk met kaas trouwens. En msmen is zoooo jammie. Ook heerlijk met kaas maar ook super lekker met een gehaktvulling. Dan heb je nog de Marokkaanse duizend gaatjes pannenkoeken en die zijn zalig met honing. Wat bij een Marokkaans ontbijtje niet kan ontbreken is ei gebakken in olijfolie. In het begin vond ik het erg raar omdat ik boter gewend was maar het is echt superlekker. Vooral bij mijn schoonzussen. Offcourse.

pixababy

3.) KIP MET OLIJVEN, om je vingers bij af te likken. Een gerecht wat vaak gegeten word als er visite komt. Super. Lekker. Deze zou eigenlijk op 1 moeten.

4.) Marokkanen zijn ook supergoede PROBLEEMOPLOSSERS. Schroef tekort of een kabeltje te kort? Geloof me, ze vinden iets in huis wat het oplost. De pagina’s met ‘oma weet raad’ kunnen vervangen worden door ‘Marokkanen weten raad’. Dit zijn niet altijd de mooiste oplossingen maar ze zijn wel lekker goedkoop en als het werkt, wie ben ik dan om erover te klagen?

pixababy

5.) Marokkanen zijn meestal ook echt heel BEHULPZAAM. Als je ziet wie er in de bussen opstaan voor ouderen of wie er helpen met kinderwagens dan zijn dat meestal Marokkanen. Ik heb dat echt super vaak zelf meegemaakt of gezien. Ze komen op ziekenbezoek, doen veel aan liefdadigheid en de vrouwen bakken zich suf aan lekkere dingen en maaltijden voor allerlei bijeenkomsten. Gratis.

6.) De meeste Marokkanen die ik ken hebben echt HUMOR. Bij die kleine van me is het nu al begonnen. Anderhalf jaar en hoppetee. Trouwens kijk maar eens naar het caberet tegenwoordig, de Marokkanen zijn er goed vertegenwoordigd.

7.) GASTVRIJHEID. Serieus, daar kunnen ze wel wat van. Als je ooit eens echt Marokkaans wilt eten, spreek je buurvrouw aan (natuurlijk niet als je een man bent want das not done) en de kans is groot dat ze je uitnodigt. De mensen die al lang Marokkaanse buren hebben zullen vast al eens getuige zijn geweest van de gastvrijheid in de Ramadan. Ik mis mijn Marokkaanse buren in de Ramadan. We kregen bijna elke dag eten. En lekker!

pixababy

8.) Het volgende puntje voor mij is dat ik vind ik dat Marokkanen over het algemeen echt GOED GEKLEED gaan. Ik ben soms echt jaloers op hun goede smaak. Vooral sinds ik een hoofddoek draag vind ik het moeilijk om iets te vinden maar als ik kijk naar mijn Marokkaanse zusters (met of zonder hoofddoek) kan ik nog wel wat van ze leren mashaAllah.

9.) Marokkanen zijn AANPAKKERS. Is er ergens een benefiet of een feestje? Hop en ze staan alweer te koken of te bakken. Niks is ze te veel want helpen doen ze graag. Heerlijk toch!

pixababy

Nou dit waren er voorlopig even 9. .

Heb je ook nog pluspunten? Schrijf maar op voor de negatievelingen. Laat ze maar gek worden. Marokkanen? I like them!

, , ,

Recensie: Een Jihad van Liefde|Mohamed El Bachiri

Op 22 maart 2016 vinden de aanslagen in Brussel plaats. De Marokkaanse en moslim gemeenschap houden hun adem in: “als het maar geen Marokkaan/moslim is..” De wetenschap dat het Marokkanen zijn is weer een steek in de rug van de Marokkaanse gemeenschap die het al moeilijk heeft. Het is een steek in de rug van de moslims die meedraaien in de maatschappij. Die gewoon hun best doen om hun leven zo zinvol mogelijk te maken en die gewoon een rustig leven willen.

Op het moment van de aanslagen zit ook Loubna in de metro.
Loubna Lafquiri.
Loubna, een Marokkaanse moslim vrouw.
Loubna, vrouw van Mohamed El Bachiri.
Loubna, moeder, vrouw van, dochter van, vriendin van, buurvrouw van en lerares van vele kinderen op een Brusselse school.
Loubna.

De gevoelens die een Marokkaanse moslim als een orkaan treffen na een aanslag, zijn gevoelens van boosheid, verdriet, onbegrip en verwardheid. Hoe zou je je dan voelen als Marokkaanse moslim, als de liefde van je leven, sterft door een aanslag, gepleegd door iemand met dezelfde achtergrond en hetzelfde geloof?

Mohamed El Bachiri, de man van Loubna overkwam dat. Hij gaf in december 2016 een liefdevolle speech geven in het tv-programma De afspraak. Met zijn speech raakte hij miljoenen mensen. Omdat het een speech was die anders was dan iedereen had verwacht. Want een persoon verliezen waar je zoveel van houdt, zou bij elke persoon gevoelens van haat, verbitterdheid en boosheid op kunnen roepen. De man van Loubna, daarentegen, schreef een boek: Een jihad van Liefde. Dat boek werd uitgebracht door Uitgeverij de Bezige Bij
De titel alleen al is een titel die menig niet-moslim wenkbrauw doet fronsen. “Jihad, das toch dat van de heilige oorlog?”

De werkelijke betekenis kun je tegenwoordig zo van Wikipedia halen. De werkelijke betekenis is dit:

Jihad (Arabisch: جهاد, djihād) is een begrip uit de islam. Het komt van de Arabische woordstam jhd, dat ‘streven’ betekent. Jihad betekent letterlijk ‘inspanning gericht op het realiseren van een bepaald doel’. Er wordt onderscheid gemaakt tussen innerlijke en uiterlijke jihad.

En met het woord Jihad heeft Mohamed El Bachiri de daadwerkelijke struggle van zijn gevoelens verwoord. ‘Een jihad van liefde’, gaat over de gevoelens die hem overspoelen na het overlijden van zijn vrouw. Hij haalt herinneringen op van hem en Loubna, hij vertelt over zijn kinderen. Het boek is niet lang. Het is een klein pocketboekje met  korte stukjes maar de boodschap achter de verhalen is groter. Veel groter dan het boek. Het breekt je hart op sommige punten en het laat je de kwetsbaarheid zien van een man die zijn vrouw verliest aan de idealen van de personen die hetzelfde geloof als hem delen. Het laat je de kwetsbaarheid zien van een man die vanaf dat moment zijn kinderen alleen moet opvoeden. Die vanaf dat moment verder moet leven zonder zijn vrouw, zonder zijn Loubna, de vrouw waar hij zoveel van hield/houdt. Het boek is autobiografisch en geeft je een kijkje in het leven van een Marokkaanse man die opgroeit in Molenbeek en hoe hij denkt over religie, de liefde, de wereld.

Op het moment dat ik het boek binnen had, pakte ik het en liet het me niet meer los totdat ik klaar was. Het boek is opgetekend door David van Reybrouck en verteld door Mohamed. De manier van schrijven nodigde uit tot meer en meer lezen. Het is niet in een verhaalvorm geschreven zoals talloze andere boeken. Het is een samensmelting van korte verhalen over zijn leven met en zonder Loubna. Een liefdesverklaring en een oproep tot liefde.

Volgens mijn oudste zoon is een recensie pas goed als er ook iets negatiefs instaat maar ik kon het werkelijk waar niet ontdekken. Voor de azijnpisser is er altijd wel iets te vinden en hoe cliche maar waar, het enige negatieve vond ik dat het boek me naliet met vragen over hoe het NU gaat met Mohamed, met zijn kinderen en ik wilde meer weten over Loubna. Maar Mohamed vertelde wat hij wilde vertellen. Niet meer en niet minder. De essentie van zijn verhaal is precies wat ik ook wilde met mijn eerdere blogs
Een moslima over de aanslag,
een moslima over Brussel
 en 
Huis Tuin en Keuken moslim

over terroristische aanslagen en hoe ik daar tegenover sta als moslim. Haat kun je niet bestrijden met haat want dan wordt het alleen maar erger. Haat kun je alleen maar bestrijden met liefde, heel veel liefde en daarom, steun ik zijn oproep:

Laten we zijn Jihad van liefde steunen, laten we de verbinding zoeken en vinden met iedereen. Laat de dood van zoveel onschuldige mensen en de dood van Loubna niet voor niks zijn. Een jihad van liefde. Liefde. Is Allah niet de meest Barmhartige, de meest Genadevolle?

Moge Allah de slachtoffers genadig zijn. Amien.

 

 

Het boek “een Jihad van liefde”, heb ik ontvangen van uitgeverij “de Bezige Bij”.

, ,

Gastarbeiders, ken je ze wel echt?

Al een paar jaar denk ik hier over na. Over de gastarbeider. Al een paar jaar zit het me dwars dat mensen altijd vol zitten van vooroordelen en haat tegenover mensen die hier gekomen zijn. Want wees eerlijk, ken je zelfs iemand die Lees meer