, , , ,

Hier ben ik weer! Een update.

Hallo! Salaam aleikum! Hier ben ik weer. Mijn laatste blog dateert van 28 juni, like helloo! Beetje te lang geleden. Dat komt omdat de vakantie was begonnen en we half juli op vakantie zouden gaan. En ik ben dan altijd Mevrouw S. Tress. Er zijn dan zoveel dingen waar ik mee bezig ben en die ik moet regelen. Lees meer

, , , ,

Fatimama’s inspirators, wie zijn mijn voorbeelden?

Ik ben iemand die erg houd van realitysoaps, persoonlijke blogs, verhalen van mensen op de bus en alles waardoor je mensen beter leert kennen. DE MENS an sich. Het heeft mij ook altijd heel erg geïntrigeerd hoe mensen succesvol worden. In deze maatschappij leer je dat je naar school moet gaan, goed je best moet doen en dat je dan succesvol zult worden. Als je niet zo goed kunt leren, zul je niet zo veel succes hebben. Ik heb daar niet zo veel mee. Een schop tegen de gevestigde maatschappij? Lees meer

, , Yes, het is bijna Ramadan! #RamadanChallenge2016

Ramadan, als je geen moslim bent is de Ramadan heel apart, je kunt er precies je vinger niet opleggen maar snapt dat het speciaal is voor moslims. Je vraagt je af hoe mensen dat vol kunnen houden, de hele dag niet eten en dan wel een maand lang. Vandaag vertel ik een beetje over mijn Ramadan en hoe ik er tegenaan kijk dit jaar. Lees meer

, ,

Ben ik een loedermoeder?

De term loedermoeder zie je de laatste maanden echt overal voorbijkomen op social media. Er is zelfs een blog met de naam loedermoeder. Eigenlijk wilde ik niks doen met die term loedermoeder Lees meer

, ,

Brief voor mijn vader

Vandaag een voor mij best wel lastige blog. Schrijven op zich is voor mij niet moeilijk maar vandaag wil ik iets speciaals schrijven: Een brief aan mijn vader. Voor mij is dat lastig omdat ik, zoals ik al eerder heb geschreven, mijn gevoel niet makkelijk kan verwoorden. Ik houd het liever in mij omdat ik me anders ongemakkelijk voel.  Toch ga ik nu een poging tot een brief doen. Gewoon omdat soms de telefoon gaat en ik bang ben dat mijn moeder belt over mijn vader. Dat hij deze keer een hartaanval heeft gehad die hij niet heeft overleefd. En dan denk ik aan de dingen die ik nooit heb gezegd tegen hem. Nou komptiedanhe: Lees meer

, ,

Huiselijk geweld #1

Al een tijdje wil ik schrijven over huiselijk geweld. Het is inmiddels al heel wat jaartjes geleden maar jammer genoeg kan ik zeggen wat huiselijk geweld betekent. Huiselijk geweld is iets wat in alle lagen van de bevolking voorkomt. En het kan elke vrouw overkomen. Toen ik nog jong, fris en fruitig was, was er een meisje in Alkmaar. Ik vond haar altijd heel arrogant omdat ze nooit vriendelijk keek, er kon geen glimlach vanaf. Later ontdekte ik dat ze geslagen werd door haar vriend en toen zei ik: “Ja hoor, ik laat me echt nooit slaan, dan ben ik gelijk weg..” Sja, zoiets zeg je maar je beseft niet dat niemand zich zomaar laat slaan.

 

Huiselijk geweld is nooit het enige, wat het maar zo simpel. Huiselijk geweld word voorafgegaan door geestelijke mishandeling. Een geweldpleger maakt je eerst afhankelijk van hem. Hij maakt je onzeker en zorgt ervoor dat je netwerk heel klein wordt. Je mag misschien wel naar je ouders toe maar hij maakt ze stiekem wel zwart waardoor je het gevoel hebt dat je je ouders niet kunt vertrouwen. Je vriendinnen worden ook zwart gemaakt want dat zijn slechte meisjes. HOEREN! Allemaal. Op een gegeven moment ben je sociaal zo geïsoleerd en zo onzeker en zogenaamd afhankelijk gemaakt van je partner dat je echt werkelijk gelooft dat je niet zonder hem kunt. Wat het meest verraderlijk is, is dat je partner ook momenten heeft waarop hij heel lief is. Daardoor blijf je, zelfs als je de ballen hebt om te vertrekken, waar je bent. Omdat je van je partner houdt. Een leven als alleenstaande moeder of een leven waarin je misschien  geen partner zult vinden en je je kinderwens op moet geven, is angstaanjagend en de ‘goede’ momenten van je partner weerhouden je daarvan.

Wat je je niet realiseert, is dat er een leven is na mishandeling. NIEMAND heeft het recht om een ander te mishandelen. NIEMAND heeft het recht om jou zo te manipuleren dat je het gevoel hebt dat je niks waard bent. NIEMAND!!! En vooral, niemand verdient het om zo behandeld te worden. Al ben je de lelijkste vrouw op aarde, wat je NIET bent, niemand hoort jou zo te behandelen. Enja, weggaan is niet gemakkelijk maar als je weg kunt komen, zul je zoveel sterker worden. De meeste slachtoffers van huiselijk geweld hebben uiteindelijk en gelukkig leven met een nieuwe partner als ze weg zijn gegaan. Als je op deze link klikt zie je een filmpje waarin een vrouw meer vertelt over waarom vrouwen niet weggaan bij huiselijk geweld.

 

Tot slot wil ik nog vertellen dat dat meisje waar ik in het begin over sprak, later in mijn leven, toen ik pas moeder was geworden, opnieuw in mijn leven kwam. Terwijl ik pas bevallen was, zag ik haar gezicht op tv. Ze was vermist. Mijn oordelen over haar was weg, ik zat er ineens mee en voelde me zo schuldig dat ik haar had veroordeeld. Jaren lang hebben haar ouders in onzekerheid gezeten. De geweldpleger bleef maar zeggen dat hij niet wist waar ze was. Pas toen hij overleden is na een ziekbed vertelde zijn broertje waar ze was. Ze was vermoord en lag in de duinen van Bergen aan zee. Nog altijd draait mijn maag. Iets dat zich zo dicht bij mij heeft afgespeeld. Niet letterlijk maar figuurlijk want al die personen zag ik regelmatig rondlopen en pas nadat ze vermist was, realiseerde ik me dat ik haar niet had moeten veroordelen. Veroordelen is makkelijk maar huiselijk geweld is iets wat je overkomt en waar je dan om verschillende redenen niet uitkomt. Dus daarom, oordeel niet, help desnoods en als jij zelf slachtoffer bent van huiselijk geweld. Er is een way out!!! Morgen of vanmiddag zal ik een blog online zetten met allerlei sites waar je iets aan kunt hebben als je hier mee te maken hebt.

Als je ooit slachtoffer was van huiselijk geweld maar nu gelukkkig leeft nadat je wegging, laat het hieronder weten om hoop te geven aan de slachtoffers van nu!

, ,

Huh?

Als je moeder bent dan zijn er vast wel dingen die jouw kind doet die raar zijn of grappig. Ik heb regelmatig een ‘huh’ moment. Hieronder heb ik er een paar opgeschreven omdat mamabloggers dat nu eenmaal doen. Je kunt je blog keihard misbruiken om over je kinderen te schrijven. I like that! Ok, ok hier komt het: Lees meer

, ,

Waarom (nog) een mama blog?

Toen ik begon met bloggen deed ik dat omdat ik via die weg mezelf wilde leren kennen. Dingen opschrijven die door je hoofd gaan is altijd goed om voor jezelf dingen duidelijk te krijgen. Zo krijg je een duidelijk overzicht en zal je hoofd wat minder vol worden. Tenminste, zo gaat dat bij mij. Toen ik begon met bloggen in 2003 was bloggen helemaal anders. Het enige dat ingewikkeld was, was je codering zo invullen dat alles bij elkaar klopte. Je had dan een paar thema’s, niet zo veel als nu, en je kon je blog dan zo een klein beetje aanpassen. De plugins die je had waren mega simpel. In tegenstelling tot nu.

Als je een beetje begint met bloggen en bloggers leert kennen en daardoor ook weer meer blogs leest, zul je merken dat er veel meer achter zit dan alleen maar verhaaltjes typen. Ik was dit in eerste instantie van plan maar gaandeweg leert men, zo ook ik. In het begin wist ik ook niet zo goed over welk onderwerp ik zou moeten schrijven maar dat ik wilde schrijven stond vast. Ik begon te schrijven en te schrijven en na verloop van tijd ontdekte ik dat ik bijna aldoor schreef over de kinderen, over mijn leven als moeder, dingen van school. Terwijl ik in het begin mijn blog niet kon omschrijven, kreeg die omschrijving ineens steeds meer vorm. Vanzelf. Het drong tot me door dat ik eigenlijk een moederblogger ben. Ja, weer een moederblogger. En dat terwijl ik dat absoluut niet wilde. Sommige moederblogs hebben zo iets belerends, alsof ze precies weten hoe het moederschap werkt en wat je wel en niet moet doen. Storend om dan te ontdekken dat je eigenlijk zelf ook over het moederschap schrijft.

Nadat het tot me doorgedrongen was, begon ik er over na te denken hoe het zou zijn om een mama blog te starten. Ik ben mijn hele leven al iemand geweest die niet iets doet omdat iedereen het doet. Als iedereen het doet, wil ik eigenlijk al niet meer. Toch voelde ik dat ik er mee door moest gaan. Simpelweg omdat geen een blog hetzelfde is. Het hoofdonderwerp is misschien hetzelfde maar de subonderwerpjes zijn allemaal verschillend. Het grote verschil met de andere bloggers, is dat ik een moslim mama ben. Niet dat ik mezelf nu in een hokje wil stoppen want elke moeder wil hetzelfde voor haar kind. Je wilt dat je kind gelukkig is. De normen en waarden die je dat kind meegeeft, die kunnen verschillen. En dat is iets waarin ik mezelf kan onderscheiden. Er zijn wel moslimama’s die bloggen maar niet heel veel. En we hebben allemaal een andere invalshoek. En natuurlijk schrijf ik niet alleen maar dingen over mijn leven als moslima. Want boven alles ben ik een mens en mijn gevoelens zijn hetzelfde als die van andere mensen.

Dat is dan ook wat ik hoop te bereiken, meer begrip voor bepaalde keuzes die wij maken en bovenal wil ik dat iedereen zich thuis voelt op mijn blog. Dat je weet dat ik een moeder niet beoordeel op de keuzes die ze maakt omdat elke moeder een ander draagvlak heeft. Dat ik bepaalde keuzes maak wil niet zeggen dat een andere moeder dat ook kan. Ik heb dan misschien 2 jaar borstvoeding gegeven aan de jongste, maar zij is misschien wel een veel geduldigere moeder die veel liever is. en dat is uiteindelijk het belangrijkste vind ik. We kunnen niet oordelen over een ander want zolang we niet in haar schoenen staan weten we niet waarom ze tot die bepaalde keuze is gekomen. Denk jij er ook zo over?

, , ,

Waarom wil ik dat mijn kind leert bidden?

Zoals iedereen wel weet, bidden praktiserende moslims 5 x per dag. Vroeger had ik niet zo veel met bidden en met vroeger bedoel ik, toen ik nog een klein, niet moslim meisje was. Ik begreep sowieso niet zo veel van geloof. Op de school kregen we wel eens les over God en ook heb ik mijn 1e communie gedaan en zaten we met kerst en andere belangrijke dagen in de kerk. Maar ik snapte het gewoon niet zo. Toch leer ik mijn kleine meid van 7 nu wel dat ze hoort te bidden. Apart of niet?Er zijn meerdere redenen. Lees meer

, , ,

Hooggevoeligheid-hsp

Hooggevoeligheid, een onderwerp waar de laatste tijd steeds meer over te vinden is. Toen ik nog in Alkmaar woonde, zat ik in de klas bij een meisje die hooggevoelig was. We konden het goed met elkaar vinden en op de een of andere manier had ze door dat ik ook hooggevoelig was. We hebben het hier over meer dan 10 jaar terug en toen was er nog niet zo veel informatie te vinden als nu.
Er waren wel wat sites waar je een beetje informatie kon vinden maar daar spraken ze beperkt over hooggevoeligheid. Het idee was toen een beetje dat mensen die hooggevoelig waren, rustige types waren en heel verlegen waren. Ondertussen is wel duidelijk dat ook mensen die wat extraverter zijn OOK hooggevoelig kunnen zijn. Lees meer